บทที่ 337 ช่วงนี้สุขภาพของเธอไม่ค่อยสู้ดีเท่าไร ?

ระหว่างทางกลับตำหนักดยุค

กาย ซิลเลอร์นั่งอยู่ในรถ มีความสุขเปี่ยมล้น ยังคงคิดถึงการพบเจอกันกับเซิงเกอเมื่อครู่

“พ่อ ผมเหมือนจะเข้าใจแล้วว่าการตกหลุมรักตั้งแต่แรกเห็นนั้นมันรู้สึกยังไง เมื่อกี้ที่เห็นคุณลู่ ผมใจเต้นแรงมาก ผมคิดว่าผมคงตกหลุมรักเธอแล้ว ผมอยากจะตามจีบเธอ ！”

กาย ฮาโรลด์ลูบไปที่เครา พูดอย่างเยือกเย็นสุขุม“เป็นเธอไม่ได้ ก่อนหน้านั้นพ่อได้ยินแม่แกบอก แลนซ์ ชาร์ลส์พาผู้หญิงกลับมาด้วยคนหนึ่ง อีกไม่นานก็จะแต่งงานกัน คงจะเป็นเธอคนนี้”

สีหน้าของกาย ซิลเลอร์ผิดหวังอย่างมาก“ดังนั้น เธอก็ถือว่าเป็นคู่หมั้นของพี่เขางั้นเหรอ? ”

“หุบปาก！แลนซ์ ชาร์ลส์เป็นแค่ลูกนอกคอก เขาไม่ใช่พี่แก ฉันไม่มีวันยอมรับการมีตัวตนของเขาอย่างเด็ดขาด”

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ มือของกาย ฮาโรลด์ก็กำกันแน่น กลิ่นอายความกรุ่นโกรธลอยฟุ้งอยู่ภายในรถ

กาย ซิลเลอร์กลัวคนเป็นพ่อโกรธที่สุด หดตัวลีบ ครุ่นคิดแล้วพูดว่า“ แต่ผมรู้สึกว่าคุณลู่เธอไม่ได้ชอบชาร์ลส์ เมื่อครู่ตอนที่เธอมองผม เหมือนกำลังขอความช่วยเหลือ เธอดูเหมือนคนที่ถูกบังคับ”

“นั้นไม่ใช่เรื่องของแก อย่าพูดถึงเรื่องนี้อีก

“แต่ว่า ……”

นัยน์ตาสีฟ้าของกาย ซิลเลอร์เศร้าโศก หยิบกระดาษโน้ตเล็กๆใบหนึ่งออกจากกระเป๋า“ตอนที่เราจับมือกันเมื่อครู่ คุณลู่ยัดสิ่งนี้ใส่มือของผม ”

กาย ฮาโรลด์หันหน้ามา มองไปยังกระดาษโน้ตในมือของเขา หยิบมันขึ้นมา แล้วเปิดออกดู

“พ่อ เธอเขียนว่าอะไร？”

ซิลเลอร์ขยับเข้ามาใกล้ กาย ฮาโรลด์รีบฉีกกระดาษนั้นทันที ใบหน้าที่เหี่ยวย่นไม่แสดงอารมณ์ความรู้สึกใดๆ“เธออยากจะร่วมมือกับพ่อ และแลกเปลี่ยนผลประโยชน์บางอย่างกัน ”

“จริงเหรอครับ ？เรื่องความร่วมมือ พ่อยกให้เป็นหน้าที่ของผมนะ ถือซะว่าเป็นการฝึกประสบการณ์ของผม ”

“เหลวไหล！”เขาพูดตำหนิอย่างจริงจัง

ซิลเลอร์ก้มหน้าลงในทันที มองไปที่พ่ออย่างระแวดระวัง“ ดูจากท่าทีของพ่อ พ่อไม่คิดจะตอบตกลงร่วมมือกับคุณลู่เธอเหรอ？”

กาย ฮาโรลด์ไม่ตอบ

นัยน์ตาที่ขุ่นมัวคู่นั้น กำลังเปล่งประกายอยู่

……

ทันทีที่องค์หญิงใหญ่เห็นเซิงเกอ ก็ชอบเธออย่างมาก ดึงมือเธอมา และถามเรื่องเกี่ยวกับประเทศฮั๋วอีกมากมาย มีความสนใจอย่างยิ่ง

เซิงเกอก็ตอบกลับอย่างสุภาพไปทุกๆคำ

องค์หญิงใหญ่คนนี้อายุสี่สิบห้าปีแล้ว แต่ผิวพรรณได้รับการดูแลอย่างดี บนใบหน้าแทบไม่มีร่องรอยเหี่ยวย่นให้เห็น หากเซิงเกอไม่รู้มาก่อนว่าเธอมีลูกชายที่โตเป็นหนุ่มแล้วถึงสองคน คงคิดว่าเธอน่าจะอายุแค่สามสิบต้นๆเท่านั้น

ระหว่างที่พูดคุยกัน เธอรู้สึกองค์หญิงใหญ่คนนี้อยากรู้อยากเห็นทุกเรื่องของประเทศฮั๋วไปหมด คงน่าจะยังชอบพ่อของหนิงเฉิงซู่อยู่ ดังนั้นก็จึงรักและเอ็นดูหนิงเฉิงซู่มากขนาดนี้

เซิงเกอหลุบตาลงและใจลอย องค์หญิงใหญ่ตีไปที่มือของเธอเบาๆ ก็ถึงได้เรียกสติเธอกลับคืนมา

“ครั้งนี้สายตาอะซู่ดีมาก แม่หนูคนนี้ฉันเห็นแล้วก็รู้สึกถูกใจเลย ”

เซิงเกอยกยิ้มอย่างมีนัย

หนิงเฉิงซู่ดีใจอย่างมาก “แม่ครับ ครั้งนี้ที่น้องเซิงมาประเทศUA ก็เพื่อจะมาจัดงานแต่งงานที่สุดอลังการกับผมที่นี่ เรื่องงานแต่งงานถึงเวลาต้องรบกวนแม่ช่วยผมจัดเตรียมด้วยนะครับ ”

“ได้ แม่จะตั้งใจทำมันอย่างเต็มที่ งานแต่งงานของอะซู่ทุกอย่างต้องออกมาดีที่สุด！”

เซิงเกอฟังการพูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเรื่องงานแต่งงานของคนทั้งสองอย่างเงียบๆ รู้สึกแค่เสียดายความตื่นเต้นดีใจที่มีอย่างมากขององค์หญิงใหญ่

ต่อให้จะมีงานแต่งงานเกิดขึ้นจริงๆ เธอก็จะทำให้งานแต่งงานนั้นชุลมุนวุ่นวาย

“ทูลองค์หญิงใหญ่ พี่รองของหม่อมฉันกำลังทำการศึกษาวิจัยทางการแพทย์ เขาได้ยินมาว่าที่ประเทศUAมียาที่เรียกว่ายาต้านซุปเปอร์ไวรัสสามารถจะรักษาไวรัสชีวเคมีทุกชนิด ไหนๆหม่อมฉันก็มาถึงที่นี่แล้ว จึงอยากจะถามแทนพี่รองเขาสักหน่อย”

“ใช่มีแต่ยานี้……”

“แม่ครับ！”