ตอนที่ 116
บทที่ 346 ไม่ต้องเลือก ฉันจะเก็บไว้ทั้งหมด
October 31, 2026
เซิงเกอหันหน้าหนีโดยไม่สนใจเขา แล้วน้ำตาก็ไหลลงบนเส้นผมโดยไม่มีสาเหตุ
สิ่งที่หนิงเฉิงซู่ต้องการ หล่อนให้ไม่ได้และไม่สามารถให้ได้！
ชีวิตนี้หล่อนรักได้เพียงจี้ยู่ถิง！
หนิงเฉิงซู่นั่งอย่างเศร้าสลดทั้งหัวเราะและร้องไห้ สายตาของเขามองเซิงเกอที่นั่งอยู่บนโซฟาด้านหลัง ผิวบนคอที่ขาวของเขามีรอยบวมแดงอย่างเห็นได้ชัด
เขาเป็นคนบีบเอง
เขาค่อยๆกลับมามีเหตุผล
“ขอโทษนะน้องเซิง ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายเธอ”เขายื่นมือออกไปสายตาเต็มไปด้วยความสงสาร เขาอยากจะสัมผัสรอยแดงที่คอของหล่อน
เซิงเกอถอยหนีแล้วหันหลังให้เขา
หนิงเฉิงซู่เกร็งมือ ทันใดนั้นสีหน้าของเขาก็เย็นชาลง เขาใช้กำลังจับไหล่หล่อนให้หันมาและสบตาเขา
แล้วความชั่วร้ายเหมือนอดีตของเขาก็กลับมา
“น้องเซิง ฉันให้โอกาสเธอเลือกอีกครั้ง เธอจะเลือกชีวิตลูกที่อยู่ในท้องหรือเธอจะเลือกชีวิตของจี้ยู่ถิง？”
“หนิงเฉิงซู่ ทำไมคุณชอบบังคับให้ฉันเลือกทุกครั้งอยู่เรื่อยเลย?เซิงเกอกัดฟันเพ่งมองเขาด้วยความโกรธ
เขาหยักคิ้วเยาะเย้ย：“เพราะมันสนุก ไม่ใช่เหรอ? ถ้าเธอเลือกจี้ยู่ถิงพรุ่งนี้เธอก็ไปเอาเด็กออกซะ แล้วพวกเราจะทำตามข้อตกลงเดิมต่อไป ส่วนเรื่องปิดปากพวกที่ชอบปากโป้งพี่จะจัดการเอง！”
“แต่ถ้าเธอเลือกลูก ฉันก็จะปล่อยให้เธอมีอิสระภาพและยกเลิกงานแต่ง แต่จี้ยู่ถิงต้องตาย！”
เขายิ้มมุมปากอย่างขบคิด ดูสิว่าในใจของหล่อนจี้ยู่ถิงอยู่สำคัญมากแค่ไหน！
เซิงเกอเพ่งมองเขาอย่างโกรธแค้น หน้าต่างที่อยู่ไม่ไกลด้านหลังหนิงเฉิงซู่ หางตาหล่อนเหลือบเห็นซื่อเหนียนกำลังปีนเข้ามาอย่างเงียบๆ
หล่อนหรี่ตาลงอย่างเย็นชา รู้สึกเย็นวาบๆ “หนิงเฉิงซู่ฉันไม่เลือก ฉันจะเก็บไว้ทั้งสอง”
ทันทีที่พูดจบก็มีเสียงดังก๊อกขึ้นในห้อง
ซื่อเหนียนหยิบไม้กอล์ฟจากมุมห้องขึ้นฟาดไปที่ท้ายทอยของหนิงเฉิงซู่อย่างจัง
หนิงเฉิงซู่หมดสติและล้มลงนอนราบกับพื้น
เมื่อเห็นแผลที่คอของเซิงเกอ ซื่อเหนียนรีบขว้างไม้กอล์ฟทิ้งแล้วเข้าไปดูว่าหล่อนเป็นอย่างไร
“ขอโทษนะที่ผมมาช้า！”
เซิงเกอยิ้มปลอบโยน：“ไม่เลย ฉันไม่เป็นไร”
ซื่อเหนียนโล่งอกอย่างฝืนใจ มองหนิงเฉิงซู่ที่อยู่บนพรมปูพื้น “ตอนนี้หนิงเฉิงซู่รู้แล้วว่าเธอกำลังท้อง เธอจะเอายังไงต่อไป?”
เซิงเกอมองไปหาหนิงเฉิงซู่ที่นอนหมดสติอยู่กับพื้นและคิดไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง
“กาย ฮาโรลด์บอกกับฉันว่า ยาดับพิษร้อนร้ายแรงอยู่กับหนิงเฉิงซู่ คุณคิดว่าเขาจะเอาไปซ่อนไว้ที่ไหน?”
ซื่อเหนียนก้มศีรษะครุ่นคิด
เซิงเกอยังคงคิดไตร่ตรองแล้วพูดต่อว่า：“เขาอาศัยอยู่ในวังอาร์ซีมาตลอด ที่ที่ปลอดภัยมากกว่าการซ่อนไว้ข้างนอกพระราชวังคือสถานที่ที่ปลอดภัยที่สุด เขาอาจจะซ่อนยานั้นไว้ในพระตําหนักของเขาเอง บางทีคืนนี้อาจเป็นโอกาสดี! ฉันจะไปขโมยยานั้น!”
“คืนนี้？”
ซื่อเหนียนรู้สึกเป็นห่วง “แต่คืนนี้ในวังมีงานเลี้ยง จะมีคนเยอะมาก！”
“ก็เพราะว่าคนเยอะถึงได้สะดวกกว่าต้องปิดหูปิดตาคน หากเป็นวันปกติราชองครักษ์ในวังจะเข้มงวดและพวกเราก็จะเข้าไปใกล้ไม่ได้เลย”
ในใจซื่อเหนียนสับสนไปหมด แต่เขารู้ว่านี่เป็นทางเลือกที่สิ้นหวังสำหรับเซิงเกอแล้ว!
เพราะหนิงเฉิงซู่รู้ว่าหล่อนตั้งครรภ์แล้ว ต่อไปเขาจะบังคับเข้มงวดมากกว่าเดิม หากผ่านคืนนี้ไปยากที่จะหาวิธีอื่นไปเอายาดับพิษร้อนแล้ว
“ตกลง แต่วิธีการขโมยมันอันตรายเกินไป อีกอย่างเธอก็กำลังท้อง ฉันจะไปเอง！”ซื่อเหนียนมองเธออย่างแน่วแน่