บทที่ 374 บททดสอบของท่านยู่เริ่มจากการดื่มเหล้าคารวะ

สายตาทุกคู่ต่างย้ายไปยังตัวลู่เชิน

ลู่เชินเอ่ยเสียงจริงจังว่า“จี้ยู่ถิง นายอย่าคิดว่าทำน้องสาวฉันท้องแล้ว ก็จะแต่งน้องได้ง่าย ๆ ต่อให้น้องสาวฉันไม่แต่งงานกับนาย หลังจากน้องคลอดลูกแล้ว ตระกูลลู่ของพวกเราก็เลี้ยงหลานได้เหมือนกัน”

“พอแล้ว” ลู่ช่าวหยวนทำหน้าเข้ม

“คุณพ่อ ถึงเรื่องนี้จะต้องฟังคำพูดของคุณพ่อ แต่หลังจากที่น้องสาวไม่มีแม่แล้ว ผมก็อบรมสั่งสอนน้องในหน้าที่แม่มาโดยตลอด ดังนั้นเรื่องแต่งงานของน้อง ผมหวังว่าคุณพ่อจะหารือกับผมด้วย”

ด้านการอบรมสั่งสอนนั้น มีเพียงลู่เชินคนเดียวที่สามารถกำราบลู่เซิงเกอได้

ลู่ช่าวหยวนไม่ตอบตกลง แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ เอ่ยเพียงว่า“กินข้าวก่อน กินเสร็จแล้วพวกนายค่อยคุยกันเอง”

“ครับ”

เสียงใช้ถ้วยกับตะเกียบดังขึ้นอีกครั้ง

ทุกคนกินข้าวเย็นวันสิ้นปีด้วยคนจนอิ่มแปล้

หลังจากกินข้าวเสร็จ ซ่งเหลียนก็เข็นรถวีลแชร์ของลู่ช่าวหยวนไปมองวิวฉลองตรุษจีนชั้นบน ปล่อยให้คนที่เหลืออยู่ในห้องรับแขกกันเอง

เซิงเกอรู้ว่าลู่เชินยังไม่หายโกรธ จึงไม่กล้านั่ง ยืนนิ่งอย่างรู้ตัว และจี้ยู่ถิงก็ไม่ได้นั่ง ยืนเป็นเพื่อนเธอ

ลู่เชินนั่งกลางโซฟาตัวตรง พลางแผ่รังสีน่าสะพรึงกลัว

เซิ่งซิ่วเหวินนั่งด้านข้างเขา ส่วนลู่โม่กับลู่ฮั๋วนั่งคนละข้างเขา

บรรยากาศตึงเครียดสุดแสน แลดูเหมือนห้องไต่สวนไม่มีผิดเพี้ยน

เซิงเกอหลุบตาลงด้วยความกังวลใจ เธอรู้สึกกดดันจนใกล้จะหายใจไม่ออกแล้ว จี้ยู่ถิงจับฝ่ามือที่มีแต่หยาดเหงื่อของเธอ พยายามให้เธอรู้สึกหายห่วง

ผ่านไปอีกหลายนาที ลู่เชินจึงเริ่มส่งเสียงพูดด้วยใบหน้ามืดครึ้ม“ลู่เซิงเกอ ทำได้สวยนี่！เซอร์ไพรส์ยิ่งใหญ่ฉันตอนตรุษจีน อยากมือหักหรือว่าขาหัก เลือกเอง？”

เซิงเกอสะดุ้งโหยง ไม่รอให้เธอเอ่ยปาก ลู่ฮั๋วก็รีบร้อนกล่าวว่า“พี่ใหญ่ ต้องระวังช่วงท้องใหม่ ๆ ตีไม่ได้นะ แล้วยังเป็นฝาแฝดด้วยนะ！”

ลู่โม่ก็พูดเสริมว่า“จี้ยู่ถิงต้องรับผิดชอบทั้งหมด หักขาเขาแล้วค่อยว่ากัน”

เซิ่งซิ่วเหวินพยักหน้าเห็นด้วย

ลู่เชินจ้องจี้ยู่ถิงอย่างหงุดหงิดปราดหนึ่ง ไม่ได้ตัดสินโทษให้จี้ยู่ถิงทันที แค่มองไปยังเซิงเกออีกครั้ง

“พวกเรามาคิดบัญชีต่อ น้องทำแล้วค่อยบอก แถมยังเจ้าเล่ห์ เลือกวันบอกด้วย บอกในวันที่พ่ออยู่ น้องคิดว่าแบบนี้แล้วพี่จะทำอะไรน้องไม่ได้ใช่ไหม?”

เซิงเกอกัดริมฝีปากล่าง ก้มหน้าคางชิดหน้าอก

ลู่ฮั๋วเตือนทำลายบรรยากาศหนักอึ้งอีกครั้ง“พี่ใหญ่ เป็นฝ่าแฝดนะ！”

ลู่เชินทำตาขวางใส่เขา“กูรู้แล้ว！ถ้าพูดแทรกอีก กูจะจัดการมึงคนแรก！”

เขารีบหุบปากอย่างรู้ความ

ลู่เชินมองประเมินน้องชายทั้งสองคนหนึ่งรอบ จากนั้นก็มีความคิดในใจ“ตอนกินข้าวเมื่อกี้พวกนายไม่ได้ตกใจกับข่าวนี้เลย คงจะรู้ตั้งนานแล้วใช่ไหม？กล้าปิดแค่ฉันคนเดียว ลู่เซิงเกอ บัญชีนี้จะคิดยังไง？”

ถึงแม้ลู่ฮั๋วจะไม่ส่งเสียงใด ๆ ทว่าก็ยังชูสองนิ้วให้ลู่เชิน

เตือนพี่ใหญ่แบบไร้เสียงว่า น้องสาวตั้งท้องฝาแฝด！

สองนิ้วนี้เป็นการสื่อให้ลู่เชินรู้ว่าอีกฝ่ายชนะเลิศ จึงปลุกระดมความโกรธกรุ่นของเขาขึ้น สร้างสถานการณ์สะพรึงกลัวได้สำเร็จ

ทว่าเป็นความเภทภัยที่เกิดกับลู่ฮั๋ว

ไม่รอให้ลู่ฮั๋วเอามือลง ลู่เชินก็ยกเท้าถีบเขา“ไม่โดนตีนานแล้วใช่ไหม คันก้นหรือไง？”

“อ๊าก！”

ลู่ฮั๋วโอดครวญเสียงเบา จากนั้นก็นวดหัวเข่าที่รู้สึกเจ็บของตัวเอง และแล้วเหงื่อเย็นพลันซึมออกมา

เขามองไปยังเซิงเกอ“น้อง พี่สามช่วยเป็นเครื่องระบายความโกรธของพี่ใหญ่ให้แล้ว พี่สามพยายามสุดๆแล้ว！”

นัยน์ตาเซิงเกอเปี่ยมไปด้วยความซาบซึ้งใจ“ลำบากพี่สามแล้ว！แต่พี่อย่าพูดต่อเลย น้องกลัวพี่ใหญ่จะตีพี่ตายก่อน！”

“……”

ลู่ฮั๋วรู้สึกเสียวสันหลัง หุบปากเงียบ พยายามไม่ให้เป็นจุดสนใจ

เซิ่งซิ่วเหวินแย้มยิ้ม ช่วยกล่อมว่า“ที่รัก มันก็เกิดขึ้นแล้ว ตอนนี้คุณคิดบัญชีกับน้องก็ไม่เกิดประโยชน์ คุณแค่ไม่ไว้ใจจี้ยู่ถิง ยังโกรธเขาอยู่ งั้นคุณก็หาวิธีสั่งสอนเขาสิ ว่าไงล่ะคะ？”