บทที่ 383 ท่านยู่กำเริบเสิบสาน ต้องลงโทษด้วยการคุกเข่าสักหน่อยแล้ว

กาย ซิลเลอร์ต้านทานแรงมหาศาลนี้ไม่ไหว เซถอยหลังไปหลายก้าว มุมปากเลือดสดไหลย้อย และก็บวมเป่งอีกด้วย

เซิงเกอสะดุ้งตกใจ เมื่อเห็นผู้ลงมือทำร้ายแขกของเธอ เธอก็รู้สึกผิดเล็กน้อย

“พี่ยู่มาได้ไง?”

จี้ยู่ถิงสบตาเธอ ก่อนจะขบฟันเอ่ยเสียงโหดเลือนราง“ถ้าผมไม่มา คุณก็คิดจะปิดบังผมใช่ไหม？”

“เอ่อ...คุณเข้าใจผิดแล้ว แค่กินข้าวด้วยกันหนึ่งมื้อเอง”

เซิงเกออธิบายเสร็จก็หันไปดูอาการของกาย ซิลเลอร์“คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหม？”

กาย ซิลเลอร์เช็ดเลือดตรงมุมปาก“เจ็บนิดหน่อยครับ แต่ไม่เป็นไร”

เขาถูกครอบครัวเลี้ยงดูฟูมฟักมาเป็นอย่างดี ไม่เคยโดนตีสักครั้ง คิดไม่ถึงว่า การมาเยือนต่างประเทศครั้งนี้จะโดนจี้ยู่ถิงชก

“ขอโทษด้วยค่ะ ฉันให้ซางเวยส่งคุณไปที่โรงพยาบาลนะคะ ฉันจะรับผิดชอบทั้งค่ารักษาและค่าเสียหายทั้งหมดค่ะ”

กาย ซิลเลอร์ปฏิเสธ“ไม่ต้องครับ แค่บาดเจ็บเล็กน้อยเองครับ”

“จำเป็นต้องไปค่ะ！คุณเป็นตัวแทนของประเทศUA เรื่องวันนี้ฉันขอโทษจริง ๆ ค่ะ พี่ยู่ของฉันเข้าใจผิด ฉันขอโทษอีกครั้งนะคะ...เอะ！คุณจะทำอะไร”

เธอยังไม่ทันกล่าวจบ ร่างกายก็ลอยขึ้นกลางอากาศ จี้ยู่ถิงอุ้มเธอขึ้นแล้วเดินไปยังรถของเขาเสียแล้ว

“พี่ยู่...”

เซิงเกอเอามือคล้องคอเขา กำลังอยากบอกให้เขาวางเธอลง จากนั้นก็เห็นใบหน้าของเขาบึ้งตึงคล้ายกับจะกินเลือดคน

เห็นได้ชัดว่าเขาอารมณ์เสียหนักมาก ถ้าอารมณ์เขาไม่ดีขึ้น บ้านต้องพังแน่

นึกถึงจุดนี้ เซิงเกอจึงหันไปมองกาย ซิลเลอร์ที่ยืนมึนอยู่กับที่“ขออภัยค่ะ คืนนี้กินข้าวด้วยกันไม่ได้แล้ว ฉันจะให้ซางเวยต้อนรับคุณนะคะ！ไว้ว่างเมื่อไหร่ฉันจะเลี้ยงข้าวคุณอีกครั้งนะคะ！”

ความหมายของเธอก็คือ คืนนี้ไม่ได้กินก็เปลี่ยนเป็นวันหลัง

จี้ยู่ถิงบันดาลโทสะในใจ โกรธจนอกจะแตกตายแล้ว

เขาหันไปมองกาย ซิลเลอร์ด้วยแววตาเย็นชา เอ่ยเสียงขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน“ที่นี่คือประเทศฮั๋ว ธรรมเนียมปฏิบัติของประเทศUAใช้ที่นี่ไม่ได้หรอก คิดจะแต๊ะอั๋งเมียผมเหรอ ครั้งนั้นเจอดีกว่านี้แน่！”

สิ้นเสียง ดวงตาสีนิลของเขาก็แผ่ซ่านไปด้วยรังสีกรรโชก

รถ SSC North America สีดำเกิดเสียงดังโครมครามด้วยความกราดเกรี้ยว จากนั้นก็หายเข้าไปในความมืด

……

เซิงเกอโดนอุ้มกลับเข้ารังรักยู่เซิง

จี้ยู่ถิงทำหน้าบูดหน้าเบี้ยว จากนั้นก็วางเธอบนเตียงด้วยความระมัดระวัง

เขายืนหน้าเซิงเกอ พลางจ้องเธออย่างไม่กะพริบตา หน้าอกของเขากระเพื่อมขึ้นลงรัวแรง เห็นได้ชัดว่ายังไม่หายโกรธ

เซิงเกอดึงกางกางเขา แหงนหน้าเล็กมองเขา พลางอธิบายเสียงออดอ้อน

“ฉันรู้จักแยกแยะ สิ่งที่คุณเห็นไม่เป็นความจริง ตอนฉันอยู่ที่ประเทศUA กาย ซิลเลอร์เคยช่วยเหลือฉัน ดังนั้นฉันเลยอนุญาตให้เขาใช้วิธีทักทายแบบประเทศUA”

จี้ยู่ถิงส่งเสียง หึ ความกรุ่นโกรธไม่ได้ลดน้อยถอยลงในดวงตาสีดำประหนึ่งน้ำหมึกสักนิด

“เขาก็แค่อยากหาข้ออ้างจูบคุณเท่านั้น！แววตาที่เขามองคุณก็ไม่ธรรมดาแล้ว！เห็นทนโท่ว่าเขาชอบคุณ”

เซิงเกอ“……”

จี้ยู่ถิงโกรธจนตัวสั่น“ลู่เซิงเกอ เดือนหน้าคุณจะแต่งงานแล้วนะ！แต่คุณยังแอบไปกินข้าวสองต่อสองลับหลังสามีอีก！ยังอนุญาตให้ผู้ชายจูบซี้ซั้วอีก！”

เซิงเกอหมดคำจะพูด“ฉันบอกคุณแล้วไงว่าแค่กินข้าวเฉย ๆ！คุณคิดว่าฉันจะทำผิดต่อคุณ สวมเขาให้คุณหรือ？คุณไม่เชื่อใจฉันบ้างเลยใช่ไหม？”

เธอก็เริ่มโกรธ เริ่มเสียงดังขึ้น

จี้ยู่ถิงเอามือถือออกมา จากนั้นก็เปิดแชทให้เธอดูด้วยนิ้วสั่นเทา

“คุณจะให้ผมเชื่อใจคุณได้ยังไง？คุณไปกินข้าวตามลำพังกับเขา แต่คุณกลับบอกว่าไปเป็นกลุ่ม แถมยังโกหกว่ามีทั้งผู้ชายและผู้หญิง”

“ลู่เซิงเกอ！เพื่อกาย ซิลเลอร์แล้วคุณถึงกับหลอกผม ทำแบบนี้กับผม”

เขาโอดครวญจนดวงตาเริ่มแดงก่ำ

ดวงตาที่มีน้ำตาคลอไม่เพียงแต่มีเพลิงโทสะลุกโชน ยังผสมปนเปไปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจด้วย