ตอนที่ 162
บทที่ 392 ใช่แฟนคลับที่ไหนล่ะ ปีศาจต่างหาก
October 31, 2026
โจ๋วซิงโฮ๋พุ่งตัวไปหาเขาด้วยความโกรธ เขาทักทายด้วยการเหวี่ยงหมัดสุดแรง
อีหยวนส่งเสียงเจ็บปวด แล้วล้มพับอยู่กับพื้น
“ไอ้ลูกหมา ฉันก็ดีกับแกไม่ใช่หรือไง!”
“ปีก่อนที่ไอ้คนตระกูลหยุนมันจูบแฟนแก ฉันก็เป็นคนพาพวกไปเอาเรื่องมันให้ หลังจากเกิดเรื่องฉันก็โดนปู่จับกลับไปฟาดเสียแรง ลุกจากที่นอนไม่ได้ตั้งสามวัน ฉันเคยโทษแกไหม?”
“นี่แกลงมือ จะทำลายชีวิตกับอนาคตศิลปินของฉัน! ฉันทำอะไรให้แกไม่พอใจหรือไง!”
ยิ่งพูดยิ่งโมโห โจ๋วซิงโฮ๋กำคอเสื้อของเขา แล้วดึงเขาขึ้น จากนั้นก็ต่อยหมัดลงบนหน้าเขาเน้นๆสองหมัด
ใบหน้าของอีหยวนช้ำอย่างรวดเร็ว เลือดอาบริมฝีปาก
เซิงเกอและจี้ยู่ถิงมองดูห่างๆ ไม่ได้เข้าไปขวาง
จนกระทั่งอีหยวนจะทนไม่ไหวแล้ว จี้ยู่ถิงจึงจะเอ่ยห้าม “พอแล้ว ซื่อเหนียน ลากคุณชายรองโจ๋วออกมา”
ซื่อเหนียนเดินไปด้านหน้าทันที ล็อกไหล่ของโจ๋วซิงโฮ๋จากด้านหลัง แล้วลากออกมา
โจ๋วซิงโฮ๋ยังรู้สึกไม่สาแก่ใจ จึงยื่นขาถีบไปที่เอวของอีหยวนเต็มแรง
อีหยวนร้องด้วยความเจ็บปวด ไม่ได้ลืมตา สีหน้าเจ็บปวด ได้ยินเสียงสูดหายใจเข้าเป็นระยะ
อาจเป็นเพราะละอายใจ เมื่อโดนต่อย เขาจึงไม่ได้เถียงแม้แต่คำเดียว
เซิงเกอสังเกตเขาไปครู่หนึ่ง เก็บรายละเอียดสีหน้าต่างๆของเขา
“อีหยวน ฉันดูออกนะ นายรู้สึกละอายใจต่อโจ๋วซิงโฮ๋ นายไม่น่าจะเป็นตัวบงการเรื่องนี้ มีคนสั่งให้นายทำแบบนี้ ใช่ไหม?”
อีหยวนก้มหน้า ไม่พูด
นัยน์ตาเย็นชาของจี้ยู่ถิงจ้องเขม็งไป ช่วยเซิงเกอพูดเสริม “ฉันให้คนไปตรวจสอบประวัติการทำรายการของบัญชีธนาคารแก เมื่อวานแกไปฝากเงินสามสิบล้าน วันนี้ตอนกลางวันก็ไปฝากอีกห้าสิบล้าน”
“แต่แกไม่มีงานโฆษณาหรือถ่ายละครมาจะครึ่งปีแล้ว ทางตระกูลอีก็ไม่ได้ให้เงินค่าขนมกับแก แกคิดว่าฉันจะสงสัยว่าเงินของแกได้มาจากอะไร?”
อีหยวนยังคงนิ่งเงียบ ไม่พูดใดๆ
จี้ยู่ถิงมองไปที่ผนังห้องด้านขวา สายตาชี้ให้เขามองไปที่อุปกรณ์ทรมานบนผนัง
“ที่นี่เป็นห้องสอบสวนลับที่สำนักงานสอบสวนแห่งชาติใช้กับนักโทษที่มีความผิดร้ายแรง ของเล่นบนผนังนั่น แม้แต่ไส้ศึกฝีมือดีที่ถูกฝึกฝนมาอย่างเข้มงวด ยังทนไม่ไหว แล้วแกคิดว่าแกที่ชีวิตอยู่ดีกินดีเป็นคุณชายจะทนได้กี่ที?”
อีหยวนตกใจกลัวจนหน้าซีด ร่างกายสั่นอย่างแรง
โจ๋วซิงโฮ๋กัดฟันกรอดแล้วพูดอยู่ข้างๆ “เล่นมันให้หมดทุกอย่างไปเลย! ไอ้ตัวกินบนเรือน ขี้บนหลังคา อยู่ไปก็เปลืองอากาศ แม้แต่หายใจยังเปลืองทรัพยากรเลย!”
จี้ยู่ถิงเล่นบทผู้กระทำอย่างยุติธรรมโดยไม่เห็นแก่หน้าใครทั้งสิ้น โจ๋วซิงโฮ๋ก็พูดข่มขู่ไป เซิงเกอตัดสินใจไปเล่นบทใจดี
ใบหน้าเล็กๆสวยงามของเธอเป็นมิตรอย่างมาก น้ำเสียงอ่อนโยน “อีหยวน ภาพอนาจารในครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กๆเลยนะ ถ้าหากไม่แก้ปัญหาให้ดี ทั้งชีวิตนี้ของซิงโฮ๋ก็จบเห่แล้ว ถ้าหากถูกตราหน้าว่าเป็นศิลปินที่สำส่อน ชั่วช้าล่ะก็ ชาตินี้ทั้งชาติก็หมดโอกาสที่จะได้เชิดหน้าชูตาแล้ว”
“นายน่าจะรู้ดีว่าเขาเป็นคนอย่างไร ถ้าเป็นเรื่องเกี่ยวกับญาติมิตรสหายละก็เขาไม่เคยกลัวตาย ช่วยเหลือและให้อย่างสุดกำลัง เมื่อก่อนเขาเคยช่วยนายไว้หลายครั้ง ครั้งนี้นายมาหักหลังเขา มีผลความรู้สึกกับเขามากเลยล่ะ”
อีหยวนมองต่ำลง ไม่กล้ามองไปทางโจ๋วซิงโฮ๋
เขาที่กระทำเรื่องเลวร้ายไป พอวันนี้ได้เห็นเทรนการค้นหาแย่ๆที่ล้นฟ้าบนโซเซียลแล้ว ไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมานี้รู้สึกผิดจนจะตายแล้ว
“ขอโทษ ฉันไม่คิดว่าเรื่องนี้จะทำร้ายโจ๋วซิงโฮ๋ขนาดนี้”
เขาพูดเสียงเบาสะอื้น ยิ่งคิดก็ยิ่งเสียใจ “ก่อนหน้านี้ฉันไปเที่ยวปาร์ตี้ที่นาซี ใช้เงินไปจนหมด ไม่กล้าไปขอเงินจากคนที่บ้านด้วย แล้วจู่ๆก็มีคนมาหาฉัน”
เซิงเกอขมวดคิ้วแน่น “ใคร?”
อีหยวนส่ายหัว “มันติดต่อฉันทางเว็บมืด แต่อีกฝ่ายดูเหมือนว่าจะเป็นผู้หญิง เธอบอกว่าเป็นแฟนคลับของซิงโฮ๋ มีความชอบเล็กๆน้อยๆ อยากได้รูปบนเตียงของซิงโฮ๋กับผู้หญิงสักรูปสองรูป แต่เธอรับปากว่าจะเก็บไว้ดูเล่นคนเดียว ไม่ปล่อยออกไปแน่นอน!”