บทที่ 400 เธอจะต้องฝ่าวิกฤตแล้วเอาชนะให้ได้แน่นอน

หน้าประตู ใบหน้าที่สวยงามของเซิงเกอ มาพร้อมรอยยิ้มที่อ่อนโยน หน้าอกกระเพื่อมไม่หยุด คืออาการหอบอย่างรุนแรงหลังจากวิ่งมา

คุณท่านจี้ตะลึง ไม่พูดจา

ท่านห้าจี้เต๋อตอบสนองคืนมาทันที มาตรงหน้าคุณท่านจี้แล้วอ้อนวอนว่า“พ่อ คุณลู่เกี่ยวข้องในเรื่องนี้ ไม่งั้นพวกเราอย่าเพิ่งไปดีไหม ฟังก่อนว่าเธอจะพูดอย่างไร ไม่แน่อาจจะมีเรื่องราวอะไรภายในนี้ก็ได้？”

เซิงเกอยิ้มจนตาเป็นสระอิ ใบหน้าเล็กๆ นั้นเอาใจให้พวกผู้อาวุโสชอบ

คุณท่านจี้สบตาเธอ แล้วตอบตกลง

จี้ยู่ถิงที่ยังคุกเข่าข้างเดียวตรงกลางหอบรรพบุรุษ ความจริงแล้วไม่มั่นใจว่าจะทนต่อการลงโทษนี้ไปได้

ความสนใจทั้งหมดของเขาอยู่ที่ด้านหลัง รอต่อความเจ็บปวดอย่างมุ่งมั่น ไม่ได้ยินเสียงของเซิงเกอที่หน้าประตูเลย

รออยู่นาน ที่ลงมาที่หลัง ไม่ใช่กฎหมายครอบครัวใช้แส้อย่างโหดร้าย

แต่เป็นเสื้อเชิ้ตและสูทที่เพิ่งถูกเขาถอดไป ตกไปที่ไหล่ของเขา

ปลายนิ้วที่เรียวยาวแต่อบอุ่นของหญิงสาวนั้น คลุมเสื้อผ้าให้เขาไว้แน่น ปกปิดผิวสีแทนที่มีกล้ามเนื้อสวยงามของเขา

เขาได้สติคืนมาทันที เงยหน้ามองไปด้านหลัง ก็ชนเข้ากับดวงตาที่เป็นประกายดูไม่พอใจคู่นั้นของเซิงเกอ

“คุณมาได้ไง？”

เซิงเกอเก็บความไม่พอใจไว้ในใจ ดึงเขาขึ้นมา“ถ้าฉันไม่มา พี่คิดจะปกปิดฉัน เหมือนครั้งนั้นที่เมืองฟาง ไปถึงเมื่อไหร่？”

“……”

จี้ยู่ถิงก้มหน้าลง ไม่สามารถอธิบายได้

เขาก็แค่……ไม่อยากให้เธอเป็นห่วง

แค่โดนเฆี่ยนครั้งนี้ เรื่องหุ้นก็จะผ่านไป

ช่วงนี้เธอมีเรื่องหงุดหงิดใจมากพอแล้ว เขาไม่อยากเพิ่มเรื่องปวดหัวให้เธออีก

เซิงเกอจะไม่รู้ว่าเขาคิดอย่างไรได้ไง

แต่เธอก็โกรธเล็กน้อย ดุเขาไปเบาๆ：“ชอบเฆี่ยนขนาดนี้เชียว เดี๋ยวกลับไปฉันจัดการให้เอง！แต่ว่าจี้ยู่ถิง นอกจากฉันแล้ว ใครก็แตะต้องพี่ไม่ได้！”

จี้ยู่ถิงก้มหน้าลง ไม่พูดอะไร

เซิงเกอหงุดหงิดแล้ว บิดเนื้อนุ่มๆ ตรงเอวเขาเงียบๆ แล้วหยิกไปอย่างแรง“ได้ยินไหม？”

“ซี้ด……”

เขาขมวดคิ้วอย่างเจ็บปวด แล้วพยักหน้า

“สวมเสื้อผ้าให้เรียบร้อย”เซิงเกอช่วยเขานวดเนื้อที่ถูกหยิกจนแดง สายตาตักเตือนเขาว่าอย่าถอดเสื้อผ้าตามใจชอบ ให้ระวังคุณธรรมของผู้ชายด้วย！

คุณท่านจี้เห็นทั้งสองทะเลาะกัน ก็พอใจมาก ตอนที่เขาพูดไปอีกครั้ง น้ำเสียงอ่อนนุ่มเยอะมาก

“สาวน้อยเซิงเกอ วันนี้ที่เธอมา จะอธิบายอะไรแทนอะถิง？”

เซิงเกอยิ้ม หยิบใบตรวจออกมาจากในกระเป๋า“ท่านปู่จี้ดูสิ่งนี้ ก็จะเข้าใจค่ะ”

ลุงหลีได้เอากล่องที่ใส่แส้วางกลับไป แล้วรีบรับกระดาษใบนั้นในมือเซิงเกอ แล้วยื่นไปตรงหน้าคุณท่านจี้

คุณท่านจี้มองเธออย่างลังเล สวมแว่นแบบคนแก่ หลังจากดูเนื้อหาบนรายการตรวจชัดเจนแล้ว ดวงตาขุ่นมัวคู่นั้นของเขา ก็ดูประหลาดใจในทันที

“เธอท้อง？และท้องสองคนในครั้งเดียวอีก？！”

น้ำเสียงของเขามีความตื่นเต้น และก็หัวเราะเสียงดังออกมา

ความโกรธก่อนหน้านี้ไม่กี่นาที หายไปแล้ว หลังจากที่ทุกคนรู้ว่ามีเหลนสองคนนี้

ลุงหลีกล่าวอยู่ด้านข้างว่า：“ครั้งนี้คุณชายเยี่ยมมาก！คุณท่าน อีกไม่กี่เดือนข้างหน้า ท่านก็จะได้อุ้มเหลนสองคนแล้ว！”

ผู้อาวุโสคนอื่นต่างหัวเราะ：“ยินดีด้วยคุณท่าน โชคดีจริงๆ！อีกไม่นาน ก็จะได้อยู่ครบสี่รุ่นในตระกูลแล้ว！”

จี้เต๋อก็พูดว่า：“ยินดีด้วยพ่อ！ฝาแฝดเป็นพรที่ยิ่งใหญ่ สิ่งที่ยู่ถิงทำผิดครั้งนี้ ลืมมันไปเสียทีดีกว่าไหม？”