บทที่ 406 ความจริงปรากฏ ยอมรับผิด

ในสวน แขกพากันพูดคุยเสียงดังขึ้น

เพราะว่าในคำพูดของเซิงเกอ มีข้อมูลมาก！

เผชิญหน้ากับสายตาสงสัยของทุกคน สายตาเซิงเกอมองไปยังลู่เชินบนเวที แล้วพูดอย่างจริงจังและเคร่งขรึม：

“เฮียใหญ่ นี่คือเรื่องครอบครัวของตระกูลลู่ ถ้าเฮียไม่อยากให้ตลาดหุ้นลู่ซื่อกรุ๊ปในวันพรุ่งนี้ดิ่งลง หรือว่าข่าวฉาวต่างๆ ของตระกูลลู่ขึ้นพาดหัวพรุ่งนี้ ก็รีบเคลียร์เดี๋ยวนี้ แล้วฟังฉัน！”

ภายใต้แสงไฟ ดวงตาที่เป็นประกายของเธอคู่นั้นจ้องมองลู่เชินอย่างเย็นชา เยือกเย็นจนเข้ากระดูก

แขกและสื่อก็ยิ่งรุนแรงมากขึ้น เสียงถกเถียงกันหนักมากขึ้น

ลู่ฮั๋วที่อยู่ด้านล่างลุกขึ้นก่อน ช่วยเคลียร์พื้นที่ มีเขาปรากฏตัว นักข่าวที่ทำตัวเองไม่เหมาะสม ก็รีบออกไปอย่างรวดเร็ว แขกพากันออกไป ภายใต้คำปลอบใจของลู่โม่

ทนายกู่จี๋ที่ถือเอกสารสิทธิ์ในการสืบทอดบนเวที ก็ดูตะลึงงัน มองซ้ายมองขวา มองไปรอบๆ อย่างงุนงง

จี้ยู่ถิงสังเกตเห็นเขา ก็ส่งสายตาให้ซื่อเหนียนกับลู่ฉือหวู่ ทั้งสองขึ้นเวทีอย่างรวดเร็ว แล้วพาคนนั้นออกไปทันที ออกไปจากตระกูลลู่

สิบนาทีต่อมา

ในสวนที่ครึกครื้น ก็กลายเป็นเงียบสงัด เหลือแค่คนของตระกูลลู่ และจี้ยู่ถิง แม้แต่คุณอาสามคุณอาสี่ที่ไม่ใช่สายตรงตระกูลลู่ก็โดนเซิงเกอให้คนพาออกไป

ลู่เชินจ้องมองเซิงเกอด้วยสายตาคมกริบ แต่ไม่พูดอะไร มองตามเธอขึ้นเวทีมาทีละก้าว รอเธอพูดเงียบๆ

เธอไม่อยากอ้อมค้อม จึงทำอะไรตรงๆ หยิบรายงานผลตรวจดีเอ็นเอห้าฉบับที่เมื่อวานลู่โม่ทำเอง

“เฮียใหญ่ เฮียดูดีๆ นี่คือความจริงของสายเลือดฉันต่างหาก！”

เธอระงับความโกรธ โยนเอกสารเหล่านี้ไปบนตัวลู่เชิน

ลู่เชินไม่รับ ไม่ขยับสักนิด และก็ไม่พูดด้วย สายตายังมองไปที่เธอ

“เฮียใหญ่ พี่เป็นคนเสนอให้พ่อตรวจ DNA ใช่ไหม ผ.อ.ฉินอันเป็นเพื่อนรักของพ่อ และก็สนิทกับพี่ พี่เอาแม่ของฉินอันมาขู่ให้เขาทำผลตรวจดีเอ็นเอปลอม ใช่ไหม？”

ลู่เชินละสายตาลง มองดูกระดาษที่กระจัดกระจาย มุมปากก็เม้มแน่น ไม่พูดอะไร

หย่าเกอเดินเข้าไปสองก้าว แล้วพูดก่อนว่า：“พี่ นี่ไม่เกี่ยวกับเฮียใหญ่ ผ.อ.ฉินอันฉันจัดการเอง และฉันก็คุยกับพ่อเรื่อง DNA ทางโทรศัพท์ ถ้าเฮียใหญ่ให้ฉินอันปลอมขึ้นมาจริงๆ ไม่ต้องข่มขู่ ฉินอันก็เชื่อฟังอย่างดี เฮียใหญ่เขา……”

“หุบปาก！”

เซิงเกอมองไปอย่างเย็นชา“ฉันกำลังถามเฮียใหญ่ เรื่องนี้ไม่ได้ให้เธอมาตอบแทนเขา！”

หย่าเกอเงยคางขึ้นอย่างไม่เต็มใจ แต่ไม่พูดอะไร

เซิงเกอมองลู่เชินที่ยืนตรงอีกครั้ง แล้วก็หยิบเอกสารฉบับหนึ่งออกมาจากในกระเป๋า แล้วโยนไป\

“นี่คือหลักฐานที่ช่วงนี้พี่สามรวบรวมได้จากตระกูลลู่ วันนั้นที่พ่อเกิดเรื่อง ซ่งเหลียนก็อยู่ข้างกายเขา！เป็นซ่งเหลียนที่ถือโอกาสตอนความสนใจทั้งหมดของเขาอยู่ที่การตรวจเอ็นเอ แล้วผลักเขาตกบันไดจากด้านหลัง！”

พูดถึงเรื่องนี้ เซิงเกอก็ใจสั่น เบ้าตาแดงก่ำอย่างผิดหวัง เสียงสั่น“เรื่องนี้ เฮียรู้มากแค่ไหนกันแน่？ใช่เฮียบงการไหม？”

ซ่งเหลียนใต้เวที ก้มหน้าอย่างร้อนตัว พยายามทำเหมือนไม่อยู่ตรงนั้น

ลู่เชินเอาแต่จ้องเธอ โดยไม่ตอบอะไร

ในแสงสลัว เซิงเกอมองใบหน้าเขาไม่ชัด และก็ไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่กันแน่

เธอกล่าวหาต่อไปว่า：“เฮียใช้เหตุผลที่พ่อป่วย เลื่อนลงนามสิทธิ์มรดกของฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่รีบร้อนที่จะยอมรับหย่าเกอ เอาสิทธิ์มรดกให้ลูกสาวนอกสมรสคนนี้！เฮียจะทำอะไรกันแน่？”

“เฮียใหญ่ ที่เฮียรักและเอาใจฉันมาหลายปีนี้ ที่แท้ก็ตบตาฉันงั้นหรือ？”

สายตาลู่เชินสั่นคลอน น้ำเสียงแหบ ตะโกนออกไป：“สาวน้อย……”

เซิงเกอสูดหายใจเข้าลึกๆ ระงับอารมณ์อันหดหู่ที่แทบจะบ้าคลั่งจนจะพังทลายลง แล้วพูดอย่างเย็นชาว่า：