บทที่ 103 ฉันให้คุณเล่นให้พอ

บทที่ 103 ฉันให้คุณเล่นให้พอ

เมื่อผมเริ่มจะเลื่อนถูแผ่นหลังของเธอ เธอก็กระวนกระวายและปฏิเสธด้วยความเก้อเขิน

“ขอโทษนะ กรุณาอย่าทำแบบนี้เลย ได้โปรดอย่าทำแบบนี้เลยจริง ๆ”

เธอเกรงใจอย่างมาก เหมือนกับตอนที่เริ่มเอามือทั้งสองข้างนำทิปมายื่นให้ผม มีความสุภาพมาก

ดังนั้นผมจึงให้เกียรติเธอ รวมถึงการตัดสินใจทุกครั้งของเธอ

เพียงจับมือที่ขาวสวยของเธอจากด้านหลัง และยังกดเอาไว้แน่นบนขาอันเรียบเนียนของเธอ โดยไม่มีการกระทำอื่นใด

“ถ้าคุณยินดี สามารถระบายความในใจกับผมได้นะ”

เธอนิ่งเงียบเป็นเวลานาน ผมจึงเห็นเธอส่ายหน้าเบาๆ

เธอยังไม่อยากจะพูด บางทีเธออาจรู้สึกเหนื่อยหน่ายใจจึงไม่อยากจะพูด หรือบางทีเธออาจจะต้องการเก็บความขมขื่นใจนั้นไว้คนเดียวเงียบๆ

โดยสรุปแล้ว เธอเป็นผู้หญิงที่มีเรื่องในใจแต่ไม่อยากเอ่ยออกมา และเรื่องนี้ก็คงเป็นเรื่องที่ทำให้ไม่มีความสุขอย่างแน่นอน

แค่นั่งอยู่นิ่งๆ กันเป็นเวลาครึ่งชั่วโมงแล้ว จากนั้นเธอจึงเริ่มพูดเบาๆ

“ฉันจะไปแล้วนะ คุณออกไปก่อนไม่ได้หรือ”

เช่นเดียวกับครั้งก่อน เธอกลัวว่าผมจะเห็นร่างกายของเธอ ดูเหมือนการได้มองแผ่นหลังของเธอ คงเป็นการเปิดเผยที่มากที่สุดแล้ว

ผมออกจากห้องน้ำ จุดบุหรี่ยืนรอเธออยู่ที่หน้าประตู

หลังจากที่เธอออกมา แล้วเห็นผม สีหน้าของเธอก็ดูตกตะลึงเล็กน้อย แต่แล้วก็รู้สึกเหมือนจะเข้าใจอะไร ใบหน้าที่เห็นเพียงครึ่งหนึ่งของเธอนั้นก็ปรากฏรอยยิ้ม มันเป็นรอยยิ้มของการหัวเราะเยาะ แต่ไม่ได้หัวเราะเยาะผม แต่เธอกำลังหัวเราะเยาะตนเอง

ดังนั้น เธอก็เปิดกระเป๋าออก และหยิบเงินออกมาอีกหนึ่งพันหยวน

ดังนั้นผมจึงได้รู้ว่าเธอเป็นคนที่ชัดเจนและขี้กังวล

“ผมมารอคุณไม่ได้มารอทิปจากคุณ ผมแค่อยากจะมาบอกคุณ สมมุติว่าคุณเต็มใจที่จะเล่าเรื่องที่อยู่ในใจออกมาละก็ ผมก็ยินดีที่จะเป็นผู้ฟังที่ดี ไม่ต้องกังวลสงสัยว่าผมจะคิดอะไรไม่ดี เพราะมันมีแน่นอน เพราะผมสนใจคุณมาก”

เธอตกตะลึงอีกครั้ง จากนั้นก็เก็บเงินกลับไป “ทำไมคุณถึงสนใจฉัน”

“พระเจ้าสร้างผู้หญิงมาเพื่อให้ผู้ชายได้เอาใจใส่ ดังนั้นนี่จึงเป็นพระกรุณาอย่างหนึ่ง และผู้หญิงทุกคนก็สมควรได้ความกรุณานั้นเช่นกัน เรื่องแบบนี้ไม่ได้เกี่ยวกับความสวยงาม เห็นได้ชัดว่า คุณไม่มีใคร ดังนั้นผมจึงยินดีจะให้คุณ”

“คุณให้ฉันหรือ คุณจะให้สิทธิอะไรกับฉัน และคุณมีสิทธิอะไรมาให้ความกรุณาฉัน คุณมีสิทธิอะไร!”

เธอตื่นเต้นมาก ดังนั้นจึงไม่สามารถควบคุมอารมณ์ได้ ผมจึงไม่ได้พูดอะไร ได้แต่ยืนมองเธอเงียบๆ

เป็นเวลานาน ดวงตาที่ดุร้ายเหมือนมองศัตรูของเธอก็ค่อยๆ อ่อนโยน และอบอุ่นขึ้น

“ขอโทษนะ ฉันตื่นเต้นนิดหน่อย”

เธอหันกลับและเดินจากไป ก้าวเดินอย่างเร่งรีบคล้ายกำลังเดินหนี

ทันใดนั้นผมก็พบโดยบังเอิญ ว่าบางครั้งการยั่วยุให้ผู้หญิงโกรธได้ ก็เป็นความสำเร็จอย่างหนึ่งเช่นกัน

ถ้าเธอไม่สนใจคุณ เธอจะโกรธแบบนี้ได้อย่างไร

ดังนั้นดูเหมือนว่าผมจะเดินเข้าไปอยู่ในหัวใจของเธอสำเร็จแล้ว เมล็ดพันธุ์นั้น จะต้องหยั่งรากแตกหน่อ ตราบใดที่ได้รับการรดน้ำอย่างเหมาะสม มันจะต้องกลายเป็นต้นไม้ที่สูงตระหง่านแน่นอน

คืนนี้ธุรกิจเป็นไปได้ดี มีลูกค้ามาเพิ่มอีกสองคน แม้ว่ารูปร่างหน้าตาจะประเมินได้ยากไปหน่อย แต่อย่างน้อยบุคลิกก็ไม่เลว แม้ว่าคุณจะเฉยเมย ขอเพียงไม่ไปหาเรื่องอะไรใส่ตัว นี้ก็นับว่าเป็นท่าทีที่ดีแล้ว

เวลาเที่ยงคืน ทุกคนก็มารวมตัวกันในห้องรับรอง

เมื่อทุกคนเปลี่ยนเสื้อผ้าเตรียมตัวเลิกงานแล้ว หวงหรุงก็เข้ามา ในมือถือธนบัตรร้อยหยวนมาด้วย จากนั้นก็ยื่นให้หลิวทง

“วันนี้เป็นเทศกาลไหว้พระจันทร์ ถ้าใครต้องการจะกลับไปพร้อมหน้าพร้อมตากับทางบ้านก็เชิญได้ ไม่ต้องมาเข้างาน ส่วนคนที่อยู่ ก็จะได้เงินเดือนเป็นสามเท่า หลิวทงจะเป็นคนคิดคำนวณให้พวกคุณ ดังนั้นเงินจำนวนนี้ ทุกคนจะได้คนละพัน เป็นสวัสดิการที่ทางร้านมอบให้พวกคุณเนื่องในเทศกาลไหว้พระจันทร์ สุขสันต์วันไหว้พระจันทร์”

ขณะที่เสียงขอบคุณต่อเจ้านายหวงกำลังดัง หวงหรุงก็เดินจากไปแล้ว

หลิวทงนับรายชื่อพนักงาน จากนั้นก็ส่งแบบฟอร์มทางสถิติให้ผม

“รถของผมพังอีกแล้ว เดี๋ยวผมต้องขอตัวไปขัดการก่อน คุณเอาไปให้เจ้านายหวงนะ”

ฟ็อลคส์วาเกินอายุสิบห้าปี ซึ่งก่อนหน้านี้เคยเป็นรถประจำตำแหน่ง ที่สร้างความลำบากให้หลิวทง สามวันขับสองวันซ่อม หากจะเอาคำพูดเขามาพูด ก็ต้องบอกว่า ตอนนี้เขาแทบจะเปิดร้านรับซ่อมรถฟ็อลคส์วาเกินได้แล้ว

ผมจึงรับตารางสถิติ จากนั้นจึงเดินไปสำนักงานของหวงหรุง

“หลิวทงเอารถไปซ่อมแล้ว เลยให้ผมเอาเอกสารตารางสถิติมาให้”