บทที่ 111 นายหยาบคายจริงๆ

บทที่ 111 นายหยาบคายจริงๆ

จางหงหวู่ยิ้มหวานและขัดขืน ผมพรมจูบลงบนร่างกายอันบอบบางของเธอ จากนั้นก็ไล่จูบไปที่ใบหู ลำคอ และกระดูกไหปลาร้าของเธอ เมื่อผมพรมจูบลงทั่วร่างกายของเธอ ตอนนี้เธอยิ้มไม่ออกอีกแล้ว ใบหน้าเนียนละเอียดถูกเล้าโลมจนเกิดความต้องการ แค่มองก็รู้ว่าความต้องการของเธอคืออะไร

ดังนั้นผมจึงยกร่างอันบอบบางให้คุกเข่าอยู่บนเตียง และดันก้นอันเซ็กซี่ของเธอให้สูงขึ้น

“ฉะ ฉันไม่ให้คุณทำหรอกนะ”

จางหงหวู่ไม่สามารถห้ามการกระทำของผมได้ เธอจึงพูดเตือนผมระหว่างที่กำลังคราง

แน่นอนว่าผมรู้ว่าเธอเตือนเพราะหวังดีต่อผม ดังนั้นผมจึงไม่ได้ทำอะไรที่เป็นการบังคับขืนใจเธอ

ตอนที่ผมโน้มหน้าเข้าไป กลิ่นอันเย้ายวนและมีเสน่ห์ มันทำให้ผมหลงใหลจนทำให้ผมแลบลิ้นออกมา

วินาทีต่อจากนั้น เสียงครางอันเจ็บปวดที่แฝงไปด้วยความพอใจของหญิงสาวดังขึ้นทั่วห้องนอน…

วันนี้ผมไม่ได้ใช้งานนิ้วมือ แต่ใช้เพียงลิ้นเท่านั้น

หลังจากผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วโมง จางหงหวู่เอาหัวชนกับเตียงอย่างบ้าคลั่ง ผมสูดหายใจเฮือกสุดท้าย ความปรารถนาในร่างกายพุ่งขึ้นถึงจุดสุดยอดและปะทุออกมา

หลังจากผมค้างไว้ประมาณสิบกว่าวินาที ร่างอันบอบบางของเธอลงไปกองอยู่บนเตียงอย่างไร้เรี่ยวแรง

ตอนนี้ผ้าปูเตียงเต็มไปด้วยความเปียกชื้น

ผมเล่นกับยอดปทุมถันสีแดงระเรื่อบนหน้าอกของเธอ จากนั้นจึงพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “สบายไหมคุณภรรยา”

จางหงหวู่พยักหน้า หน้าของเธอยังคงแดงระเรื่อ

“คุณนี่เก่งขึ้นเรื่อยๆ เลยนะ ฉันรอคอยวันนั้นวันที่คุณมอบความรักให้ฉันอย่างหมดหัวใจ”

พูดจบ เธอก็ขยับเข้ามาหาผม แก้มร้อนแนบลงบนใบหน้าของผม

ลมหายใจของและน้ำเสียงเบาของหญิงสาว “ถึงตอนนั้นคุณต้องรักฉันอย่างรุนแรงเลยนะ”

เห็นได้ชัดว่าคำพูดของเธอมีอิทธิพลเป็นอย่างมาก ดังนั้นเมื่อเธอพูดจบกระโปรงนอนและก้นอันเซ็กซี่ของหญิงสาวก็เปลือยเปล่า

การที่เธอทำเช่นนี้ ผมไม่แน่ใจเลยว่าจะอดทนไหวหรือเปล่า…

หลังจากที่ได้ฉลองคืนข้ามปีด้วยกัน จางหงหวู่เก็บทุกอย่างจดสะอาดหมดจด จากนั้นจึงขับรถไปทำงาน

ผมอยู่ที่นี่คนเดียว ผมนึกถึงวิธีใช้นิ้วของจางหงหวู่ที่ทำกับผมเมื่อเช้า

วิธีการใช้นิ้วของเธอมีเทคนิคพิเศษ แต่สิ่งสำคัญก็คือมันรวดเร็วมาก

ทำรักด้วยนิ้วมือมันคล่องแคล่วกว่าการใช้ลิ้น อีกอย่างมันสามารถใช้ตอนที่เรากำลังจะทำอะไรกันโดยไม่ได้ตั้งใจ แต่เพราะเหตุนี้การที่จะทำได้อย่างรวดเร็วมันจึงเป็นเรื่องยาก ดูเหมือนว่ามันจะยากกว่าการใช้ลิ้นเยอะมาก

คิดไปคิดมา ผมจึงเปิดคอมพิวเตอร์ และหาวิดีโอเคล็ดลับการใช้ไฟแช็กซิปโป้

นิ้วของพวกเขาเคลื่อนไหวได้คล่องมาก ผมคิดว่าถ้าวันไหนว่างๆ ผมสามารถฝึกความรวดเร็วจากวิธีการใช้ไฟแช็กซิปโป้

Kato Takaเคยพูดว่านิ้วเป็นอวัยวะที่สองของมนุษย์ ถ้าใช้มันได้ดี มันมีแรงมากกว่าอวัยวะอื่นด้วยซ้ำ

ผมคิดว่าคำพูดนี้ถูกต้อง อย่างน้อยมันก็เป็นสิ่งที่รู้จักกันดี

ขณะที่ผมใช้เหรียญวางอยู่บนลิ้น และนิ้วมือกำลังเล่นกับไฟแช็ก เสียงมือถือก็ดังขึ้น

ผมหยุดการกระทำ จากนั้นจึงหยิบมือถือขึ้นมาดู คนที่โทรมาคือลู่ปู้หนาน

“พี่เฟิง พี่ไม่ชอบฉันแล้วเหรอ ฉันออกจากบ้านมานานขนาดนี้ พี่ถึงไม่โทรหาฉันเลย…”

เมื่อเขากดรับสายก็ได้ยินเสียงบ่นของลู่ปู้หนาน