บทที่ 118 แต่ฉันอยากได้

บทที่ 118 แต่ฉันอยากได้

ผมเคยคิดว่าบนใบหน้าของกู้ฟางเฟยอาจจะมีปานใหญ่ที่น่าเกลียด เธอจึงปิดมันเอาไว้

ผมเคยคิดอีกว่าเธออาจจะเจอปัญหาความขัดแย้งภายในบ้าน ทำให้ใบหน้าของเธอถูกทำให้เป็นรอยแผลเป็น เธอจึงต้องปิดบังใบหน้าเอาไว้

แต่ทว่าหลังจากที่ผมแหวกผมยาวสลวยที่ปรกใบหน้าเธออยู่ กลับพบว่าใบหน้าครึ่งล่างของเธองดงามสมบูรณ์แบบ ผมได้เห็นใบหน้าเต็มๆ ของเธอ

เธอมีเสน่ห์และงดงามจนทำให้หวั่นไหว

ดังนั้นผมจึงคิดไม่ออกว่าทำไมเธอต้องปิดบังใบหน้าครึ่งล่างของเธอเอาไว้

กู้ฟางเฟยอธิบายให้ผมฟังว่า “เพราะฉันไม่กล้าสู้หน้าผู้คน”

ผมไม่เข้าใจสิ่งที่เธอต้องการจะสื่อ ผมอยากให้เธออธิบาย แต่เธอก็ไม่ยอมพูด

เธอให้ทิปผมสองพัน แล้วกล่าวขอบคุณที่ดูแลเธอ เธอรู้สึกสบายเป็นอย่างมาก

ผมเอาเงินสองพันคืนให้เธอ จากนั้นจึงสวมกอดเธอจากทางด้านหลัง จากนั้นผมก็เอาส่วนที่แข็งแรงของผมกระแทกไปที่บั้นท้ายอันบอบบางของเธอ

“ฟางเฟย ผมไม่ต้องการเงิน ผมต้องการคุณ”

ฟางเฟยเงียบไปครู่หนึ่ง เหมือนเธอกำลังครุ่นคิดอะไรอยู่

ดังนั้นผมก็เลยหมุนตัวเธอกลับมา เราทั้งสองมองหน้ากัน ผมประทับจูบลงบนแก้มและหน้าอกอันอวบอิ่มของเธอ จากนั้นจึงพาเธอมาที่เตียงนวด จากนั้นก็ค่อยๆ ก้มลงไปที่จุดลับของเธอ

“ถ้านายทำคืนนี้ พรุ่งนี้ฉันตายแน่”

ผ่านไปพักใหญ่ ผมดึงตัวกลับมา และถอยออกไปสองสามก้าว แล้วมองร่างอันเปลือยเปล่าของเธอ

เธอมีความชุ่มชื้นอีกครั้ง และตรงนั้นของผมก็กำลังตั้งโด่

แต่ผมไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงปฏิเสธ ถึงขนาดเอาเรื่องความตายมาพูด

เธออธิบายให้ผมฟังว่า “ฉันไม่ชอบการถูกบังคับ ฉันเหลือแค่ใบหน้าส่วนล่าง ถ้าฉันไม่สามารถรักษาใบหน้าเต็มๆ ของฉันได้ ฉันจะอยู่ไปเพื่ออะไรอีก”

ผมยังคงไม่เข้าใจ ผมไม่ได้ยื้อเธอไว้ เธอจากไป และทิ้งเงินเอาไว้สองพัน

กู้ฟางเฟยมีเรื่องให้เล่า ผมพร้อมรับฟัง ผมอยากฟังแต่เธอไม่ยอมเล่า

เมื่อเธอสวมเสื้อผ้าเรียบร้อยก็เดินออกจากห้องอาบน้ำ และเจอกับหวงหรุงพอดี

“เธอสวยมาก พวกนายเลยทำเรื่องแบบนั้นกันในร้าน ครั้งนี้ฉันจะปล่อยผ่าน แค่ครั้งนี้เท่านั้น”

ผมไม่รู้ว่าเธอเอาอะไรมาตัดสินว่าผมกับกู้ฟางเฟยทำเรื่องอะไรแบบนั้น หรือว่าเพราะกู้ฟางเฟยครางอย่างมีความสุขอย่างนั้นเหรอ

ผมไม่ได้อธิบาย แต่ผลักหวงหรุงเข้าไปในห้องอาบน้ำ แล้วถอดกางเกงลง จากนั้นก็เอาส่วนที่กำลังตั้งโด่ทิ่มลงไปบนตัวของเธอ

มันทำให้เธอครางออกมาอย่างไม่รู้ตัว

ระหว่างที่เธอกำลังครางอย่างไม่มีสติ ผมถอดกางเกงของเธอออก และดึงกางเกงในของเธอลง

ระหว่างที่กำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม เธอพูดขึ้นมาว่า “ฉันเป็นหวัด เป็นวันอื่นได้ไหม ฉันไม่สบายตัวจริงๆ”

ผมอยากบอกเธอว่าแค่เมคเลิฟก็พอ แต่เมื่อผมเห็นสีหน้าของเธอ สุดท้ายผมก็ต้องใส่เสื้อผ้ากลับเข้าไปให้เธอใหม่

“ผมยังมีโอกาสทำเรื่องแบบนั้นกับเจ้านายหวงในห้องอาบน้ำอีกหนึ่งครั้ง ผมยกให้คุณละกัน”

หวงหรุงยิ้มหวาน “ฉันก็คือเจ้านายหวง ฉันมีสิทธิพิเศษ!”

พูดจบเธอก็ย่อตัวลงจูบเบาๆ และใช้ลิ้นสัมผัสมันเบาๆ จากนั้นจึงเดินออกไป

ผมไม่ชอบผู้หญิงแบบนี้ จางหงหวู่ก็ด้วย เอาแต่หยอกล้อและไม่สนใจเวลามันถึงจุดสุดยอด พวกเธอร้ายกาจมาก!

หัวรุ่งประมาณตีสองกว่า ผมกลับถึงที่พักหลังจากที่ผมเลิกงานและปิดร้านเรียบร้อย

เสี่ยวฉิงยังไม่นอน เธอยังทำอาหารให้ผมอย่างเอาใจใส่

หลังจากที่ผมกลับมาถึงที่พัก เธอก็เอาอาหารออกมาให้ผม สิ่งนี้ทำให้ผมอบอุ่นใจมาก

ผมจับมือของทั้งสองข้างของเสี่ยวฉิง จากนั้นก็ประทับจูบลงไปบนริมฝีปากของเธอเบาๆ ทำให้เธอเคลิ้ม ผมรู้สึกได้ถึงไอร้อนที่แก้มแดงระเรื่อของเธอ