บทที่ 133 กรุณาเพลิดเพลินได้อย่างสบายใจ

บทที่ 133 กรุณาเพลิดเพลินได้อย่างสบายใจ

ยี่เจียเจียถลึงตาใส่ผม คงคิดว่าผมจงใจล้อเธอเล่น เธอถึงได้ชักมือเล็กๆออกมา จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่น ไม่รู้ว่ากำลังดูอะไร

และแน่นอนว่าผมไม่สนใจอยู่แล้วว่าเธอดูอะไร ผมสนใจแค่หน้าสดของเธอในตอนนี้เท่านั้น

ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า พอล้างเครื่องสำอางออก ยี่เจียเจียก็ยังคงสวยน่ารัก น่ามองเป็นอย่างมาก

ด้วยเหตุนี้ ผมจึงดึงมือเล็กๆที่กำลังเล่นโทรศัพท์ของเธอมาลูบไล้เบาๆ มือของเธอทั้งขาวทั้งนุ่ม นิ้วมือก็เรียวยาว ถ้าสมมติเธอใช้มือรูดตรงนั้นให้ผมจนแตก ผมคงเสียวจนพูดไม่ออกแน่

“ทำอะไร?”

ยี่เจียเจียถามเสียงเบา ผมเงียบ แต่กลับส่งสายตาให้เธอลงไปหมอบตรงหน้าเบาะ

เธอทำตามที่บอก โดยการไถตัวลงไปพิงหลังไว้กับเบาะ

ผมจึงยื่นมือสอดเข้าไปในเสื้อของเธอ แล้วกำหน้าอกอวบอิ่มที่เด้งสู้มือของเธอเล่น

ใบหน้าของยี่เจียเจียเริ่มเห่อแดง แต่เธอก็ยังคงไม่ลุกขึ้นมา

ไม่ได้ลุกขึ้นก็หมายความว่าไม่ขัดขืน เมื่อไม่ขัดขืนก็หมายความว่าเธอเองก็ต้องการเหมือนกัน

หลายนาทีผ่านไป ในตอนที่ผมกำลังเพลิดเพลินกับหน้าอกอวบอิ่มของเธอ พนักงานต้อนรับในเครื่องแบบก็เดินเข้ามาด้วยใบหน้าเปี่ยมรอยยิ้ม

ผมจึงตบหน้าอกเธอเบาๆ แล้วจึงดึงมือออกมา แกล้งทำเป็นอ่านหนังสือพิมพ์

ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า ยี่เจียเจียฉลาดมาก เธอจัดเสื้อผ้าเล็กน้อย จากนั้นก็แกล้งทำเป็นก้มตัวลงไปเก็บโทรศัพท์ จัดผมอีกนิดหน่อยก็กลับมานั่งที่

“สวัสดีค่ะ หน้าของท่านผู้โดยสารแดงมาก ไม่ทราบว่าไม่สบายตรงไหนหรือเปล่าคะ?”

พนักงานต้อนรับเอ่ยถามด้วยความใส่ใจอย่างมีมารยาท ยี่เจียเจียมีท่าทางเลิ่กลั่ก แต่สุดท้ายเธอก็ตอบกลับไปได้อย่างเนียนๆว่า “เปล่าค่ะ เมื่อกี้โทรศัพท์ตก ฉันเลยก้มลงไปเก็บ”

“อ๋อค่ะ ถ้าต้องการอะไร แจ้งพวกเราได้ตลอดเลยนะคะ”

พนักงานต้อนรับยิ้มเล็กน้อย จากนั้นก็เดินจากไป

“ไหวพริบดีนี่ ยี่เจียเจีย”

“แหงสิ ไม่งั้นฉันจะชื่อว่าเจียเจียเหรอ?”

จู่ๆผมก็คิดว่า ที่เธอพูดมาก็มีเหตุผล

ด้วยเหตุนี้ ผมจึงตัดสินใจเข้าไปสำรวจในร่างกายของเธอลึกๆ เพื่อไปถึงพรมแดนแห่งความชื้นแฉะ

ผมวางหนังสือพิมพ์ปิดหน้าขาของเธอไว้ จากนั้นก็ลูบไปตามขาของเธอ หลังจากที่รูดซิปกางเกงลงผมก็สไลด์มือเข้าไปในกางเกง พร้อมกับลูบน้องสาวของเธอผ่านกางเกงในสีอะไรไม่รู้อย่างนุ่มนวล

ยี่เจียเจียรีบเอาหนังสือพิมพ์มาปิดไว้ให้มิด พร้อมกับใช้ผมยาวๆบังแก้มที่แดงก่ำเอาไว้ แล้วแกล้งทำเป็นอ่านหนังสือพิมพ์

“คุณเอาจริงเหรอ นี่มันบนรถไฟนะ คนอยู่เต็มเลยด้วย”

“อย่างน้อยขวามือคุณก็หน้าต่างซ้ายมือคุณก็ผม ข้างหน้าข้างหลังก็เว้นเบาะไว้ตั้งสองแถวแหนะ”

ยี่เจียเจียไม่พูดอะไรอีก ผมเดาว่าเธอก็คงไม่อยากจะพูดอะไรแล้ว เธอคงกลัวว่าถ้าอ้าปากสิ่งที่ออกมาคงไม่ใช่คำพูด แต่เป็นเสียงครางไม่ได้ศัพท์ซะมากกว่า

ผมรู้สึกได้ ว่าขาขาวๆของเธอกำลังเสียดสีเข้าหากัน มันคือการดิ้นรนและบิดเร้าขณะร่างกายกำลังถูกกระตุ้น เป็นเครื่องหมายว่าไฟราคะกำลังก่อตัวขึ้นมา

หลายนาทีผ่านไปจู่ๆยี่เจียเจียก็เปิดกระเป๋าที่วางอยู่ข้างๆออก พร้อมกับหยิบทิชชู่ออกมา แล้วใช้ริมฝีปากสุดแสนจะเซ็กซี่กัดมันเอาไว้

ผมยังไม่ทันได้เข้าไป เธอก็ทนไม่ไหวแล้วเหรอ แล้วถ้าผมเข้าไปล่ะ เธอจะแสดงท่าทางออกมายังไงนะ?

ผมจึงตัดสินใจลองดู แต่ในตอนนี้เอง พนักงานต้อนรับก็เดินมาอีกรอบ เพียงแต่คราวนี้เปลี่ยนคน ทั้งยังเข็นรถแจกจ่ายอาหารกับเครื่องดื่มให้ผู้โดยสารทุกคนอีกด้วย

เพราะงั้นผมจึงดึงมือออกมา แล้วเช็ดน้ำหนืดๆบนเอวเล็กๆของเธอ

ไม่นาน พนักงานต้อนรับก็เข็นรถมาถึงที่นั่งของพวกเราสองคน จากนั้นก็นำอาหารมาให้ ผมจึงพูดขอบคุณเธอ เธอพยักหน้าเล็กน้อย พร้อมกับพูดว่าไม่เป็นอะไร

ผมนี่มันรู้กาลเทศะ เป็นผู้ดี และมีมารยาทจริงๆ