บทที่ 136 เรื่องที่ผ่อนคลายสุดๆ

บทที่ 136 เรื่องที่ผ่อนคลายสุดๆ

จี้หลินเสนอให้ไปโยกกันต่อที่ผับสักหน่อย ทุกคนเห็นด้วย แต่ผมปฏิเสธ

แม้ว่าผมจะเห็นสายตาที่ชำเลืองไปมาแบบตั้งใจไม่ตั้งใจของจี้หลินก็ตาม และถึงแม้ว่ารูปลักษณ์ของเธอมันจะยั่วยวนมากซะจริง มีบางอย่างทำให้คนอยากจะรีบกดเธอให้ยอมอยู่ข้างล่างกายซะเหลือเกิน แต่ผมก็ยังปฏิเสธ ครั้งนี้ผมแค่มาเพื่อลู่ปู้หนานเท่านั้น

ต้องขอบคุณคำเชิญของจี้หลินากนั้นผมก็ออกไปพร้อมกับลู่ปู้หนาน

ลมยามค่ำคืนพัดผ่าน ผมโอบกอดเธอไว้ ค่อยๆเดินบนถนนของเมืองหลวง

เธออิงแอบในอ้อมอกของผม เนิ่นนานไม่มีบทสนทนาใดๆ แต่ใบหน้าเต็มไปด้วยความสุขและความหวานชื่น ไม่มีลดลงเลยแม้แต่น้อย แต่กลับยิ่งเพิ่มพูนเข้มข้นขึ้นไปอีก

“พี่เฟิง พี่สาวฉันตอนนี้เป็นยังไงบ้าง?”

ขณะที่เดินเล่นอยู่นั้น ลู่ปู้หนานอยู่ดีๆก็พูดถึงหยู่ถิงขึ้นมา

ผมตกใจอึ้งไป แต่พอมองบนใบหน้าเล็กๆของเธอที่แดงขึ้นเบาๆ ผมก็เลยเข้าใจความหมายของเธอ

“เธอค่อนข้างยุ่งนะ ตั้งแต่คุณไป ผมได้เจอเธอครั้งหนึ่ง ”

ลู่ปู้หนานพูด ‘อือ’ออกมา จากนั้นรอยยิ้มบนใบหน้าของเธอยิ่งใหญ่ยิ่งแจ่มชัดขึ้น......

คำพูดพลอดรักอบอวลมากมาย ขณะเดินทางผ่านโรงแรมแห่งหนึ่ง ผมชี้ไปที่โรงแรม จากนั้นลู่ปู้หนานพยักหน้าตอบด้วยความเขินอาย

จากนั้นก็เข้าไปเปิดห้อง พากันไปที่ห้อง ผมปรารถนาอารมณ์เร่าร้อนกับเธอ ไม่มีใครพูดจากกันอีก จากนั้นปากทั้งสองก็ประกบติดเข้าด้วยกันทันที

ความหวานฉ่ำของริมฝีปากแดงอ่อนนุ่มคู่นั้นของเธอ เป็นรสชาติที่ผมยากที่จะลืมเลือน โดยเฉพาะลิ้นที่หอมหวนที่ซุกซนขรุขระปลุกเร้าอารมณ์อันนั้น ยิ่งทำให้หัวใจคนเรามัวเมาเคลิบเคลิ้ม

ผ่านการจูบแบบปลุกอารมณ์เร่าร้อนสักพักใหญ่ เสียงนุ่มนวลของลู่ปู้หนานค่อยๆท่วมท้นเอ่อล้นออกมา

ดังนั้น ผมจูบไปที่ต้นคอของเธอ จูบไปที่ติ่งหูของเธอ แล้วถอดเสื้อตัวนอกเสื้อตัวในของเธอ เผยให้เห็นชุดชั้นในสีชมพูอ่อนที่เติมเต็มลมหายใจวัยเยาว์ ภายในชุดชั้นในนั้นเต็มไปด้วยความอวบอิ่มและทรงพลัง แล้วสิ่งที่แสดงความวัยเยาว์นั้นช่างต่างกับความเผ็ดร้อนซาบซ่า

เห็นได้ชัดว่า เธอได้รับการถ่ายทอดพันธุกรรมมาจากลู่หย่าฉี ไม่ใช่เพียงแค่รูปร่างหน้าตาสวยสดงดงามเท่านั้น ยังมีหน้าอกที่อิ่มเอิบอีกด้วย

“ลู่ปู้หนาน คิดถึงผมบ้างมั้ย?”

ขณะกำลังจูบกันอยู่ ผมกระซิบถามลู่ปู้หนาน

เธอเข้าใจว่าผมถามถึงอะไร เลยเขินอายพยักหน้าตอบ “อืม”

จากนั้นผมยื่นมือทั้งสองข้าง ผมค่อยๆนวดส่วนนั้นที่อวบอิ่มไม่แพ้ของลู่หย่าฉีเลยแม้แต่น้อย พูดแหย่ต่อว่า “คิดถึงตรงไหนบ้างลองพูดให้ฟังหน่อยซิ?”

ลู่ปู้หนานเขินหนักกว่าเดิม “ไม่เด็ดขาด!”

ผมจึงนวดคลึงเบาๆต่อไป ซ้ำไปซ้ำมาแล้วยังใช้นิ้วหนีบปุ่มที่ร้อนแรงแผดเผานั้นขึ้นมา กระตุ้นให้เธอเปล่งเสียงครางออกมาไม่หยุดหย่อน

สุดท้าย ทนการกระตุ้นด้วยความรักและทะนุถนอมของผมไม่ได้ เธอชี้นิ้วมาที่ส่วนล่าง พูดด้วยอาการเขินอาย “ตรงนี้คิดถึง”

“ตรงนี้คือตรงไหนล่ะ เล็บเท้า?”

“ไอ้หย๊า น่าเกลียด!!!”

วิธีการที่ทำให้รู้สึกน่าเกลียดของผมมันเยอะซะด้วยซิ!

ลูบไล้อย่างอ่อนโยนไปที่หลังอันงดงามเรียบลื่นของเธอ กระดูกทุกชิ้นผิวหนังทุกส่วน ผมได้ทิ้งร่องรอยแห่งความรักและทะนุถนอมเอาไว้ทั้งหมด

จนท้ายที่สุด ค่อยๆปลดตะขอด้านหลังของเธอ ใช้ปากขณะที่จูบอยู่นั้นคาบสายเสื้อในลงมา จากนั้นก็ตรงเข้าจูบส่วนที่อิ่มเอิบกลมกลึงนั้น ทำให้เธอร้องดังเสียงหลงด้วยความสุขสมออกมา ร่างกายอันบอบบางของเธอยิ่งบิดเบี้ยวตามอำเภอใจ

“ปู้หนาน ตรงไหนของคุณที่คิดถึงพี่เฟิงคนนี้”

ตอนที่ถูกปั่นหัวจนถึงขีดสุดนั่นเอง สุดท้ายลู่ปู้หนานก็ยอมจำนน เธอเข้ามาข้างหูผม ปิดกั้นน้ำในตา ใบหน้าเต็มไปด้วยการรอคอยและอยากได้รับความอิ่มเอม

“น้องสาว น้องสาวของฉันคิดถึงคุณ เขาคิดถึงคุณมากจริงๆ......”

ดูเหมือนว่านี่คือขีดจำกัดของลู่ปู้หนานแล้ว ดังนั้นผมเลยไม่บังคับเธออีก

จากนั้นยื่นมือออกไป ช่วยเธอปลดกางเกง เผยให้เห็นกางเกงในลูกไม้เซ็กซี่ตัวจิ๋วสีม่วง

กางเกงในตัวจิ๋วนี่มันช่างเซ็กซี่จริงๆ มองคร่าวๆเหมือนจะเป็นช่อดอกไม้สีขาวโปร่งช่อหนึ่ง และช่อดอกไม้นั้นกำลังผลิบานสุดขีด เช่นเดียวกับส่วนกลมกลึงเต่งตึงที่ใหญ่โตขึ้นชักชวน

จูบไปที่ทรวงอกที่อวบอิ่มของเธอ จากนั้นผมก็เอานิ้วไปเขี่ยมันขึ้นมา แยกกางเกงในเข้าไป ค่อยๆเสียดสี นวดคลึง......