บทที่ 145 สนใจแค่แทงมันจะตาย

บทที่ 145 สนใจแค่แทงมันจะตาย

ขณะที่กำลังตั้งใจควบคุมจังหวะท่วงทำนอง ศึกที่ทำร่วมกับหวงหรุงนั้นใช้เวลาสองชั่วโมงกว่าเต็มๆ

เอวของผมเหมือนว่าจะไม่ได้เป็นของผมอีกต่อไป ถึงแม้ว่าเมื่อก่อนจะเคยสู้รบดุเดือดต่อเนื่องมาแล้วก็ตาม แต่ถึงอย่างไรก็จะมีเวลาพักรบระหว่างทาง แต่คืนนี้นั้นไม่มีเลย ครั้งนี้นี่เป็นการบุกโจมตีแบบเต็มๆ

ผมรู้สึกได้ว่าส่วนเอวไร้เรี่ยวแรง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงหวงหรุงเลย

ความรู้สึกถูกเสียดสีจากถุงน่องนั้นทำเอาผมอารมณ์พลุ่งพล่านและกระหายเคลิบเคลิ้ม เห็นได้ชัดว่าหวงหรุงที่เป็นบุคคลที่ถูกเสียดสีนั้นยิ่งเคลิบเคลิ้มมากกว่า บนพื้นนั้นหลงเหลือคราบน้ำเป็นแอ่งเหนียวข้นขนาดใหญ่ เธอในตอนนี้แผ่หลาอยู่บนพื้น มีเพียงเรี่ยวแรงที่เปล่งเสียงครางเย้ายวนเท่านั้น นอกนั้นทำอะไรไม่ได้อีก

พอพักสูบบุรี่ไปมวนหนึ่งเรียบร้อย ผมก็อุ้มเธอขึ้นมา

“ไม่เอา ฉันขอร้องคุณละ ไม่เอาแล้ว ฉันพอใจแล้ว พอใจแล้วจริงๆ”

เห็นได้ชัดว่าหวงหรุงกลัวจะถูกฆ่า ตอนนี้บนใบหน้าเล็กสีขาวซีดเผือกนั้นทั้งหมดกลับกลายมีสีสันแห่งความสั่นกลัว

หลังจากที่อุ้มเธอไปที่ห้องอาบน้ำหัวมุม พวกเราก็ลงไปในอ่างด้วยกัน

เธอยังคงหวาดกลัวมาก กลัวว่าผมจะใช้กำลังให้เธอทำอีกรอบ

นั่งอยู่ในอ่างอาบน้ำ สีหน้าของหวงหรุงนั้นเต็มไปด้วยความเจ็บปวดรวดร้าวอย่างเห็นได้ชัด ยื่นมือเล็กๆสีขาวสะอาดมาปิดร่างกายด้านล่าง

“นี่ไม่ใช่ว่าคุณไม่เคยกินนะ คืนนั้นคุณนะกินแล้วสามครั้งยังไม่เจ็บเท่ากับตอนนี้เลยนะ”

หวงหรุงเอาน้ำสาดมาที่ผมอย่างรุนแรง “คุณจะไปเข้าใจอะไร ถลอกพังหมดแล้วเนี่ย”

ผมตะลึงเล็กน้อย จากนั้นก็เดินตรงไปแยกออกมาดู ผิวนั้นถลอกออกมาจริงๆด้วย มีเลือดซึมออกมา เห็นได้ชัดว่าคือการที่ถุงน่องเสียดสีแบบสดๆนั่นเอง

“แต่ว่าผมเห็นตอนคุณทำอยู่นั้นเคลิบเคลิ้มมีอารมณ์มากเลยนะ ถึงจุดสุดยอดครั้งแล้วครั้งเล่า ฉีดพุ่งก็ฉีดออกมาสองรอบ......”

“นั่นมันก็ทำให้เคลิบเคลิ้มมีอารมณ์จริงๆนั่นแหละ แต่ว่าตอนนี้มันเจ็บจริงๆนี่น่า ใครจะไปรู้ละว่าจะโดนบดจนพังนะ!”

ผมรู้สึกว่าที่เธอพูดออกมานั้นมีเหตุผลทีเดียว จึงพยักหน้าตอบ “เข้าใจแล้ว ผมยอมรับความผิดนี้ ครั้งหน้าจะช่วยคุณถอดถุงน้องก่อนแล้วค่อยทำต่อ”

หวงหรุงไม่พูดอีกแม้แต่ประโยคเดียว ดิ้นรนที่จะลุกขึ้นหนีออกจากห้องอาบน้ำ

ยึดร่างกายของเธอแล้วลากลงมาในน้ำใหม่ “โอเคโอเค ไม่ขู่คุณแล้ว รีบแช่ให้สบายสักหน่อยเถอะ อีกแปปเดียวก็จะเลิกงานแล้ว คืนนี้ไม่มีอะไรให้ทำเลย ทั้งหมดก็เลยมาทำกับคุณแทน ”

หลังจากได้พักสักหน่อย เหมือนว่าเรี่ยวแรงจะฟื้นคืนมาไม่น้อย หวงหรุงก็เลยพูดออกมา

“เรื่องของหวงติ้งแหวน เป็นคุณที่ไปหาจางหงหวู่ให้ช่วยจัดการ หรือว่าคุณหาคนมาจัดการเอง?”

คำถามนี้อีกแล้ว ผมนี่ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเธอถึงสนใจปัญหานี้ถึงขนาดนี้

“ก่อนอื่นพูดให้ชัด เรื่องนี้พวกผมไม่ได้ทำทั้งหมด อีกอย่าง เรื่องระหว่างคนสองคนที่คุณพูดถึงนี้ไม่มีอะไรแตกต่าง ถ้าคุณอยากลองแก้แค้นแทนหวงติ้งแหวนล่ะก็ ก็คงพุ่งเป้ามาที่ผม”

หวงหรุงเงียบ ปิดตาลง

นานสักพัก จนตอนที่ผมเกือบจะคิดว่าเธอนั้นหลับไปแล้วหรือเปล่านั่นเอง อยู่ดีๆเธอก็พูดขึ้นมา

“ฉันไม่ได้เหตุผลอื่นหรอก ยิ่งไม่ทำอะไรไร้สาระแบบพวกอัดเสียงคุณเอาไปบอกตำรวจหรอกนะ กับหวงติ้งแหวนถึงแม้ฉันจะยังมีความรู้สึกดีๆอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ถึงขนาดเรียกร้องกอบกู้ชื่อเสียงหรือล้างแค้นแทนเขาหรอกนะ ฉันก็แค่อยากจะมั่นใจเท่านั้นเอง ว่าคุณนั้นมีความใจดำอำมหิตแบบนั้นจริงๆหรือเปล่า ตอนนี้เหมือนว่าจะเป็นแบบนั้นจริงๆ”

นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนตัดสินว่าผมนั้นเป็นคนใจดำอำมหิต น่าแปลกใจจริงๆ แต่ไม่มีความคิดอะไรแบบนั้น

เป็นธรรมดาที่ผมเองก็มีวิธีคิดในแบบของผม คนอื่นจะจัดการผมยังไงก็ตาม จะจัดการคนที่อยู่ข้างผม ผมก็ทำได้เพียงจัดการเขาเพิ่มเป็นเท่าตัว และพวกเขายังจะต้องไม่มีโอกาสทำกลับอีกด้วย จะเป็นชุยเหมี่ยว หรือจะเป็นหวงติ้งแหวนก็ตาม ต่อไปก็ ผางปาอีและคนบงการเจิงห้าวที่จะฟันผมด้วยสิบแปดใบมีด เป็นไปได้แน่นอน

“รอให้หลิวทงกลับมาก่อน คุณก็ไม่จำเป็นต้องมาในที่ของฉันอีก ศาลเจ้าของฉันมันเล็ก ไม่ง่ายเลยที่จะเคารพเซ่นไหว้พระโพธิสัตว์ที่ควรค่าแก่การเคารพอย่างคุณหรอก คุณกับฉันเดินกันคนละทาง คุณเจอคลื่นลมรุนแรงเป็นฉันเองเนี่ยแหละที่จะทนไม่ไหว เอาเป็นว่าแบบนี้ละกัน!”

ผมจำได้ว่าคำพูดนี้หวงหรุงเคยพูดมาแล้วครั้งหนึ่ง แต่ว่าตอนนี้ดูเหมือนว่า ครั้งนี้คงจะตัดสินใจแน่วแน่แล้วจริงๆ

เหตุการณ์ในครั้งนี้ ช่างเหมือนกับตอนที่เธอพูดครั้งแรกเลยจริงๆ ทุกคนก็เป็นผู้ใหญ่กันแล้ว ดังนั้นที่เราอยู่ด้วยกันเป็นเพียงแค่ต่างฝ่ายต่างมีร่างกายที่น่าหลงใหลเท่านั้นเอง ตอนนี้ในเมื่อแต่ละคนก็ได้รับการเติมเต็ม สุขสมใจปรารถนาแล้ว งั้นก็บอกลากันเถอะ!

ผมออกจากอ่างน้ำ แต่งตัวให้เรียบร้อย

ก่อนที่จะออกจากห้องผมบอกกับเธอ “จางหงหวู่รามือแล้ว แต่ว่ากิจการกลางคืนยังไงก็ต้องดำเนินการต่อ พวกเซียนทะเลาะกันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับคุณ ตอนนี้จางหงหวู่เป็นฝ่ายมอบอำนาจด้วยตัวเอง และคงไม่มีคนที่จะมาหาเรื่องวุ่นวายได้อีก คุณสามารถทำต่อไปเลยทั้งหมด ไม่จำเป็นต้องกังวลอะไร”