บทที่ 157 นกกระจอกไฉนจะรู้ปณิธานพญาหงส์

ตอนที่เข้าไปในห้องอาบน้ำน่าจะเวลาห้าทุ่ม พอออกจากห้องอาบน้ำผมชำเลืองดูเวลาก็เป็นเวลาตีสองแล้ว

อีกทั้ง ตอนเข้าไปในห้องอาบน้ำนั้นจางหงหวู่เดินเข้าไปด้วยกันกับผม พอออกจากห้องอาบน้ำ เธอขยับไม่ได้อยู่ในอ้อมกอดของผม บนใบหน้าเล็กที่แสนมีเสน่ห์นั้นเต็มไปด้วยความพึงพอใจและมีความสุขหลังจากอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน

“คุณสามี คุณนี่ช่างสุดยอดมาก ฉันยิ่งคาดหวังตรงนั้นของคุณมากขึ้นเรื่อยๆ ได้อยู่ด้วยกันกับคุณ ฉันสามารถได้รับรู้ถึงความสุขที่เต็มเปี่ยมที่สุด ฉันยินดีที่ได้อยู่ร่วมกับคุณ”

ผมคิดว่านี่เป็นการสารภาพรักที่จริงใจแบบหนึ่ง ดังนั้นหลังจากพาเธอไปวางไว้บนเตียงใหญ่ ผมเตรียมตัวประเมินคำสารภาพรักของเธอ

แต่แท้ที่จริงแล้วผมคิดผิดไป เธอดูเหมือนจะไม่ได้คิดแบบนั้น อย่างน้อยก็ไม่ได้คิดอะไรเงียบๆง่ายๆ

“แต่ว่าฉันคิดดูแล้ว ฉันไม่สามารถอยู่กับคุณตลอดไปได้ สำหรับคุณแล้ว พลังของหยู่ถิงมีมากกว่าฉันมากอย่างแน่นอน และยังมีอำนาจ มีเธออยู่ คุณสามารถไปสู่ตำแหน่งสูงโดยไม่ต้องเปลืองแรง ไกลเกินกว่าตำแหน่งของฉันในตอนนี้ ดังนั้น......”

ผมไม่อยากฟันต่ออีกแล้ว ดังนั้นผมเลยไม่ให้โอกาสเธอได้พูดต่อไปอีก

“จะบอกข่าวดีให้คุณรู้ หยู่ถิงยอมรับคุณเรียบร้อยแล้ว เธอยอมรับความจริงที่พวกเราอยู่ด้วยกัน จะไม่ทิ้งผมไปเพราะว่ามีคุณอยู่ ดังนั้นความคิดของคุณนั้นไม่จำเป็นอีกต่อไป นอกจากนี้คุณก็คิดไปเองฝ่ายเดียวว่าเป็นสิ่งที่ดีสำหรับผม แต่มันไม่ใช่สิ่งที่ผมต้องการจริงๆ ผมต้องการให้คุณอยู่ข้างกายผม คุณก็รู้ไม่ใช่เหรอ?”

จางหงหวู่อึ้งตะลึง เธอคงคิดไม่ถึงแน่ๆว่าผมจะสามารถทำให้หยู่ถิงยอมรับได้เร็วขนาดนี้ได้ แม้แต่คุณหนูใหญ่ที่ดื้อรั้นยังยอมรับการมีตัวตนของเธอ

ผมจูบเธออีกครั้ง พูดด้วยเสียงอ่อนโยน “ตอนนี้คุณจะยังยืนกรานที่จะจากผมไปอีกมั้ย?”

ดวงตากลมใหญ่สวยเป็นประกายคู่นั้นค่อยๆชื้นขึ้นมา เธอส่ายหัวอย่างดื้อรั้น: “ไม่แล้ว ฉันจะไม่จากคุณไป ฉันไม่อยากจากคุณไป ฉันจะเป็นผู้หญิงของคุณไปตลอดชีวิต จะเป็นแบบนี้ตลอดไป!”

ฟังเธอพูดแล้ว เหมือนก่อนหน้านี้คนที่ปล่อยเธอจากไป เหมือนจะกลายเป็นผม......

ลำดับต่อมาในวันนี้ สถานบริการกลางคืนของเมืองนี้กรรมสิทธิ์ได้กลับมาอย่างราบรื่น

เหมือนกับที่ผมกับอยู่เสี้ยงเฉียนได้ทำการตกลงกันไว้แบบนั้น สถานบริการในเมืองยังคงเป็นของจางหงหวู่ และสถานบริการกลางคืนนอกสี่วงแหวนโดยรอบ มอบให้ผังเจี้ยนจวิน ทั้งหมด ถึงแม้ว่านี่จะส่งผมกระทบกับจางหงหวู่เป็นอย่างมาก แต่อย่างน้อยเธอก็ยังมีกิจการ และกิจการกลางคืนภายในเมืองนั้นมีกำไรมากกว่าด้านนอกเป็นอย่างมาก เจริญรุ่งเรืองที่สุด

เรื่องของผังเจี้ยนจวินก็จบลงชั่วคราว อยู่เสี้ยงเฉียนไม่ตาย เขาไม่เตรียมที่จะทรยศ เป็นแบบนั้นผมกับจางหงหวู่ก็ยังคงปลอดภัย ดังนั้นผมจำเป็นที่ภายในช่วงเวลาที่สงบสุขนี้ รีบเพิ่มพัฒนากำลังอิทธิพลของตัวเองให้เพิ่มมากขึ้น

แน่นอน กำลังอิทธิพลนี้ไม่ใช่หมายถึงคนม้าหรือมีดปืน แต่เป็นผู้หญิง......

หลังจากนั้นไม่กี่วัน เรื่องราวทั้งหมดก็เดินทางเข้าสู่เส้นทางที่ถูกต้องอย่างสงบ

สถานบริการภายในเมืองจางหงหวู่ล้างข้อมูลทั้งหมดอีกรอบ ก่อนหน้าที่ผังเจี้ยนจวินปรากฏตัวนั้นไม่ได้มองว่าเธอเป็นหุ้นส่วน ทั้งหมดถูกล้างบางทำความสะอาด เปลี่ยนเถ้าแก่คนใหม่ ทางด้านของผังเจี้ยนจวินก็ยังคงสงบดี ค่อยๆเริ่มควบคุมสถานบริการที่อยู่ใต้สังกัดแย่งกำไรกับจางหงหวู่

แน่นอน เรื่องพวกนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับผม และผมก็ได้ออกมาจากศูนย์อาบน้ำตี้หวังโดยสมบูรณ์แล้ว ทำงานอยู่ที่ผับในเมืองแห่งหนึ่ง นี่ไม่ใช่การตัดสินใจของจางหงหวู่ เป็นผมเองที่ขอร้องให้หวงหรุงแนะนำผมให้

ผับปกติแล้วไม่ใช่ผับที่สะอาดอะไรแบบนั้น ข้างในมีแต่พนักงานผู้ชาย และผมก็เป็นหนึ่งในพนักงานผู้ชายนั้น

จากช่างนวดมาจนพนักงาน ดูแล้วว่าคุณภาพงานของผมนั้นลดลง แต่ความจริงแล้วระดับนั้นได้ถูกปลดปล่อยไปแล้ว

เมื่อก่อนศูนย์อาบน้ำตี้หวัง ภายในร้านได้รับอนุญาตเพียงนวดเท่านั้น ไม่อนุญาตให้มีเรื่องแบบนั้นเกิดขึ้น แต่ตอนนี้ภายในผับที่มีชื่อว่าหมอชิ่งนี้ วัตถุประสงค์ของห้องส่วนตัวนั้นคือทำเรื่องอย่างว่าพวกนั้น

แน่นอน ภายในผับที่มีชื่อว่าหมอชิ่งนี้ ก็ยังมีมนุษย์ที่แข็งแกร่งอยู่ พวกเราไม่ยอมรับการถูกบังคับ ในร้านนี้เองก็ไม่อนุญาตให้บังคับเรื่องพวกนั้นให้เกิดขึ้น เอาเงินมาล่อหรือพูดหลอกล่อ ทั้งหมดก็ขึ้นอยู่กับความสามารถของลูกค้า

วิธีหากำไรผมไม่ค่อยเข้าใจ แต่ว่าผมแค่รู้สึกได้ สถานที่แบบนี้ค่อนข้างดีทีเดียว อย่างน้อยก็ไม่ต้องกังวลกับผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าที่มีท้องใหญ่น้ำหนักกว่าร้อยกิโลกรัมให้ผมนั่งเอวหัก

“หนึ่งพัน โฮสต์ปกติเขาได้กันสามร้อยห้าร้อยกันหมด ฉันให้คุณหนึ่งพัน ว่ายังไง บริการอย่างใกล้ชิดทิปต่างหาก!”

ผมเคยสืบดูจากผู้หญิงท้วมที่ถูกใจผมคนนี้ ทางบ้านมีอยู่เพียงไม่กี่ล้าน ไม่มีประโยชน์สำหรับผม ดังนั้นผมเลยขี้เกียจที่จะต้อนรับขับสู้ลูกค้าอย่างเธอ พูดตามตรง ขายบ้านเธอทั้งหมดถึงจะแลกกับหยู่ถิงผู้หญิงที่ให้รถ Lamborghiniคันนั้นกับผมได้ ไม่ใช่สิ่งที่ผมอยากจะได้จริงๆ

“ขอบคุณในความหวังดี”

หลังจากที่ผมปฏิเสธลูกค้าไปอีกครั้งหนึ่ง ผมก็กลับไปพื้นที่พักผ่อน

จุดบุหรี่ขึ้นมาหนึ่งมวน มองไปที่ตรงกลางเวทีการแสดงที่มีผู้หญิงแกว่งไปมาให้ชวนหลงเสน่ห์แบบนั้น ผมมีความรู้สึกลึกซึ้งถึงอารมณ์นั้น

ความคิดเห็น