บทที่163 ครั้งแรกของลู่หย่าฉี

บทที่163 ครั้งแรกของลู่หย่าฉี

บนเตียงอันนุ่มนวล เรือนร่างของลู่หย่าฉีนั้นงดงามดั่งหยก มีเสน่ห์ดั่งเส้นไหม

ผมนอนทับทาบบนตัวเธอ จากนั้นก็จูบไปที่ริมฝีปากของเธอเบาๆ แล้วใช้ปลายลิ้นค่อยๆแทรกเข้าไปปากเธอ สัมผัสกับภายในช่องอย่างตื่นเต้น ปลุกเร้าอารมณ์ด้วยลิ้นอันนุ่มนวล

ไม่นานจากนั้น ลู่หย่าฉีก็เริ่มตอบรับคำเชื้อเชิญ ให้ผมแทรกลิ้นเข้าไป อยากจะตอบโต้กลับ แต่ถูกผมขัดขวางไว้

ตอนนี้เธอดูกระสับกระส่าย ผมสัมผัสได้ว่ามือของเธอนั้นที่ไม่อยู่นิ่ง เสียดสีกับหลังของผมอย่างรุนแรง จากนั้นก็เข้ามาสำรวจภายในเสื้อของผม ลูบคลำที่หลังและหน้าอกของผม

เสียงครางอ่อนหวานเริ่มค่อยๆรุนแรงขึ้น เรือนร่างอันงดงามกำลังบิดไปมาอยู่บนเตียง เหมือนกับงู

หลังจากจูบที่ร้อนแรง ผมมองลึกเข้าไปในดวงตากลมโตคู่นั้นของลู่หย่าฉีที่เต็มไปด้วยความยั่วยวน เอ่ยถามด้วยเสียงอ่อนโยน“บอกผมสิ ว่าคุณรู้สึกคันยุบยิบ อยากให้ผมสอดเข้าไปในตัวคุณแล้วใช่ไหม”

“ใช่ ฉันอยาก ฉันอยากมาโดยตลอด แต่ว่าตอนนี้ยังไม่ได้นะ ตอนนี้ไม่ได้”

ดังนั้น ผมจึงจูบเธอต่อ พรมจูบไปที่กระดูกไหปลาร้าที่แสนเซ็กซี่ ไหล่หยกเรียบลื่น และหูอันนุ่มหอม ผมจะใช้ริมฝีปากคุกคามทุกส่วนสำคัญ ให้เธอสัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของความรัก แต่ก็ไม่ได้ให้โอกาสเธอที่จะกระตุ้นไฟปรารถนาไปมากเกินไป

จากนั้นผมก็ถอดเสื้อนอกและเสื้อตัวในของเธอออก เหลือเพียงชุดชั้นในที่ไม่มีรอยต่อสีดำเซ็กซี่ไว้

เธอจับมือผม อยากให้ไปวางไว้ที่หน้าอกอันกลมโตของเธอ แต่ผมปฏิเสธ

ผมเริ่มพรมจูบที่ไหล่เธอ ไล่จูบตั้งแต่ปลายนิ้วจนถึงซอกนิ้วทุกนิ้ว จูบเธออย่างอ่อนโยน แล้วค่อยๆเลื่อนลงไปที่รักแร้ของเธอ

รักแร้ที่เรียบเนียนไม่มีขน ถูกทำความสะอาดจนเกลี้ยงเกลา แล้วก็ไม่มีกลิ่นตัวด้วย

ผมจูบไปเบาๆ ดูดและเลีย ทำให้เธอดิ้นอย่างบ้าคลั่ง

“ไม่นะ มันเสียว！”

ลู่หย่าฉียังปฏิเสธไปเรื่อยๆ ดิ้นรนไปเรื่อยๆ แต่กลับทำให้ผมรู้สึกยิ่งตื่นเต้น

การคันชาแบบนี้กวาดให้หายไปได้โดยการกอดจูบลูกคลำ ทำให้เธอร้องเสียงหลงด้วยความทรมานและหิวกระหาย

ผ่านไปไม่กี่นาที เธอดิ้นรนจนเหงื่อออกทั่วตัว ผมจึงเริ่มจูบไปที่ริมฝีปากของเธออีกครั้ง

หลังจากการจูบนั้น จากผิวขาวนวลผ่องของลู่หย่าฉีก็ค่อยๆกลายเป็นสีแดง ไฟราคะกำลังก่อตัวขึ้น โดยไม่ใช่การจอมปลอมใด ทำให้เรือนร่างของเธอนั้นออกมาตอบสนองต่อความต้องการ

เธอใช้กำลังฉีกชุดชั้นในสีดำของเธอออก เรียวขายาวสวยนั้นกางออกอย่างอัตโนมัติ

เธอไม่ได้พูดอะไร เธอมองมาที่ผมอย่างขอร้อง ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความต้องการที่หิวกระหาย นี่เป็นความหิวกระหายที่เกิดขึ้นอย่างลึกซึ้ง ไม่มีช่องเว้น การเคลื่อนไหวที่ช้าของเธอ ทำให้จิตใจผมเคลิบเคลิ้ม

เพียงแต่ในความเคลิบเคลิ้มนั้น ผมก็ยังอดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมเธอถึงใจกล้ามากขนาดนี้ มันเป็นต้องการที่ดุเดือด

“ทำไม”

ผมถามเธอเบาๆ เธอรู้ว่าผมถามเรื่องอะไร

“แม้ว่าฉันรู้ว่าคุณทำเพื่อเรื่องของผังบายีกับจางหงหวู่เลยหาได้รากตี้หวันมา แต่ฉันก็ต้องขอบคุณคุณมาก ในที่สุดฉันก็ได้กลับมาทำหน้าที่ผู้หญิงอีกครั้ง ฉันไม่ต้องรอให้เขาตายถึงจะได้ลิ้มลองกับความรู้สึกแบบนั้นอีก ฉันสามารถเพลิดเพลินกับรสชาติของความรักในช่วงที่งดงามที่สุดของฉัน…..”

ลู่หย่าฉีเขินอายอย่างมาก แม้คำพูดของเธอจะดูสละสลวย แต่ในที่สุดเธอก็ได้อธิบายความจริงออกมา เธอต้องการมัน

“อยู่เสี้ยงเฉียนไปทำงานนอกสถานที่….”

ไม่ต้องรอให้ผมพูดจบลู่หย่าฉีก็กระวนกระวายพูดขึ้นมา “อืม เขาไปหาหมอที่ต่างประเทศ รอเขากลับมา ฉันก็จะได้รับรู้ถึงความรู้สึกนั้นอีกครั้ง ดังนั้นฉันก็อดใจไม่ไว้ ฉันตื่นเต้น ฉันต้องการฉลอง”

พูดจบ เธอก็เข้ามาจูบผม จากนั้นก็ลุกไปเปิดห้องแล้ววิ่งออกไป และก็กลับมาอย่างรวดเร็วโดยถือกระเป๋ากลับมาด้วย

เปิดกระเป๋าออก เธอนำโฟมล้างหน้าใหญ่เล็กออกมา จากนั้น ผมก็มองไปที่หน้าของเธอกำลังแดงจัด มันไม่ใช่เพราะอากาศร้อน แต่เป็นเพราะเธอกำลังเขินอายอยู่

เธอยื่นขวดนั้นให้ผม เธอเขินแล้วก็ล้มตัวลงนอนบนเตียง

ผมรับขวดขึ้นมามอง สารหล่อลื่นร่างกาย….

“หย่าฉี คุณซื้อมาจริงด้วย？”

ผมจำได้ว่าผมเคยพูดกับเธอตอนที่อยู่ในห้องสวีทที่โรงหนังว่า ถ้ามีอะไรกันทางด้านหลังมันจะทำให้ผู้หญิงรู้สึกสบายมาก ถามเธอว่าอยากลองไหม เธอปฏิเสธกลับอย่างรุนแรง ตอนนั้นผมแค่พูดเล่นออกไปเท่านั้น ไม่ได้สนใจอะไร แต่ใครจะไปนึก ว่าเธอนั้นจะซื้อจริงๆ？！