ตอนที่ 152
บทที่ 152 คำขอร้องจากนายท่านกงซุน
October 28, 2026
บทที่ 152 คำขอร้องจากนายท่านกงซุน
โจยู่ถานมองหลินถานอย่างไม่สบอารมณ์ ไอ้แมงดาที่หน้าด้าน ไม่รู้ว่ามันใช้วิธีประจบยังไง แม้แต่คุณหนูกงซุนยังให้เกียรติมัน
คนไร้ค่าอย่างมัน ไม่มีสิทธิ์ที่จะมานั่งดื่มชาในนี้เลยแม้แต่นิดเดียว แถมยังทำเหมือนเธอเป็นพนักงานบริหารอีก มันมีสิทธิ์อะไร?
“น้ำร้อนแก้วหนึ่งก็ได้” หลินอิ่งตอบมาอย่างเรียบเฉย
“น้ำร้อนเหรอ? หึ ไม่มี ร้านชาหยูนยู่นของเราไม่เคยมีเครื่องดื่มที่ไม่มีระดับแบบนั้นถ้าอยากกินน้ำร้อน แกก็ไสหัวออกไปหากินตามร้านข้างทางได้เลย” โจยู่ถานพูดดูถูก
บ้านนอกซะจริง มากินน้ำร้อนในร้านชาหยูนยู่นเนี่ยนะ? คงไม่รู้จักประวัติและคุณค่าของชาในร้านนี้สินะ? หรืออาจเป็นเพราะมันเห็นราคาที่มันสูงขนาดนั้นแล้วไม่กล้าสั่ง กลัวตัวเองจะต้องจ่ายสินะ?
“โจยู่ถาน เธอรีบหุบปากไปเลยนะ!” กงซุนชิวอวี่พูดออกมาด้วยสีหน้าที่บึ้งตึง
ผู้หญิงคนนี้เธออยากตายรึไง? เธอมาเป็นคนมาหาหลินอิ่งแท้ๆ แต่ผู้หญิงคนนี้กลับมาก่อกวนอยู่ตรงนี้!
“คุณหนูคะ คุณ……” โจยู่ถานตกใจ สีหน้าดูตื่นตระหนกมาก ไม่รู้ว่าทำไมคุณหนูกงซุนถึงได้ปกป้องคนไร้ค่าอย่างหลินอิ่งนัก
“ยังจะอะไรอีก? ถ้าไม่มีน้ำร้อนแล้วยังจะเปิดร้านชาได้ยังไง? รีบไปเอามาแก้วหนึ่ง ได้ยินมั้ย?” กงซุนชิวอวี่พูดด้วยความโมโห
“ได้ค่ะ ได้ค่ะ ฉันจะไปเอาเดี๋ยวนี้เลยค่ะคุณหนู” โจยู่ถานตอบ
“อีกอย่าง ฉันมีธุระต้องคุยกับหลินอิ่ง เธอให้พนักงานเป็นคนเอาเครื่องดื่มมาส่งก็พอ เธอไม่ต้องมาเสนอหน้าให้ฉันเห็นก็ได้” กงซุนชิวอวี่สั่ง
“อะไรนะคะ? คุณหนูกงซุน ฉันจะไม่พูดแล้วค่ะ คุณให้ฉันอยู่ช่วยรินชาให้ก็ได้นะคะ” โจยู่ถานพูดพร้อมกับยิ้มออกมา
ตำแหน่งของครอบครัวเธอที่อยู่ในตระกูลโจนั้นต้องหวังพึ่งการเอาใจคุณหนูกงซุนนี้แหละ เพื่อให้คุณหนูไปช่วยพูดอะไรบ้าง แบบนี้ฐานะตอนอยู่ต่อหน้าคุณท่านก็จะแตกต่างไปโดยสิ้นเชิง
โอกาสที่จะได้มาคลอเคลียแบบนี้ เธอไม่มีทางยอมแพ้แน่นอน
“แค่เห็นหน้าเธอฉันก็รู้สึกหงุดหงิดแล้ว เธอช่วยออกไปจากสายตาฉันทันทีเลยนะ” กงซุนชิวอวี่พูดด้วยความไม่ชอบใจ “ถ้าเธอยังโผล่หน้ามากวนใจฉันอีกละก็ ฉันจะไปบอกคุณท่านโจนะ”
“คุณหนูกงซุน ฉันผิดไปแล้ว อภัยให้ฉันด้วยเถอะ อย่าโกรธฉันเลยนะคะ ฉันผิดไปแล้วจริงๆ” โจยู่ถานรีบพูดขึ้นมาเธอตกใจจนหน้าซีดเผือด
“เธอจะมาขอโทษฉันทำไม?” กงซุนชิวอวี่รู้สึกแปลกใจ “ไปขอโทษหลินอิ่งโน้น เธอทำให้เขาลำบากใจขนาดนั้น ทำให้ฉันเสียหน้าขนาดไหนรู้มั้ย? กล้าทำให้แขกของฉันลำบากใจสินะ?”
โจยู่ถานสีหน้าดูไม่ได้เลย นึกไม่ถึงจริงๆ ว่าภายในจิตใจของกงซุนชิวอวี่ที่สูงศักดิ์คนนี้ หลินอิ่งจะถูกให้ความสำคัญมากขนาดนี้
ทำไม? การที่เธอต้องมาขอโทษไอ้คนไร้ค่าอย่างหลินอิ่งแบบนี้ เธอไม่สบอารมณ์เอาซะเลย ถ้าคุณหนูหันมาให้ความสำคัญกับเธอแบบนี้บ้างมันจะดีแค่ไหน? เธอที่อยู่ในตระกูลโจคงสามารถโบยบินได้ในทันที ได้รับสืบทอดมรดกมากมายจากคุณท่านโจ
แววตาที่โจยู่ถานมองหลินอิ่งทั้งอิจฉาทั้งโกรธแค้น เธอพูดออกมาด้วยความฝืนใจสุดๆ “ขอโทษค่ะ คุณหลินอิ่ง ก่อนหน้านี้ฉันพลั้งปากไป ฉันไม่คิดว่าคุณจะเป็นเพื่อนกับคุณหนูกงซุนแบบนี้”
“ต่อไปก็ระวังหน่อยแล้วกันครับ” หลินอิ่งพูดออกมาอย่างเรียบเฉย
โจยู่ถานรู้สึกไม่พอใจมาก ไอ้เศษเดนนี่ยังมีหน้ามาแสดงอยู่อีก ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองมีความสามารถอะไรบ้างไหม? รอให้คุณหนูกงซุนกลับตี้จิงไปก่อนเถอะ เธอต้องเอาจะเอามันให้ตายเลย!
“ได้ยินมั้ย? ต่อไปก็ระวังหน่อย ต่อนี้เธอรีบไสหัวไปได้แล้ว รีบหายไปซะ” กงซุนชิวอวี่พูดออกมาด้วยความเหลืออด
โจยู่ถานคนนี้เอาแต่กวนการคุยธุระของเธอกับพี่ชายอยู่นั่นแหละ น่ารำคาญจะตายไป
“ค่ะ ค่ะ ค่ะ คุณหนู ฉันจะไปเดี๋ยวนี้เลยค่ะ ถ้าคุณมีอะไรให้รับใช้ก็บอกผ่านพนักงานมาได้เลยนะคะ ฉันจะรอคำสั่งจากคุณอยู่ชั้นล่างนะคะ” โจยู่ถานพูดด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม แล้วเดินลงชั้นล่างไปโดยไม่เต็มใจเลยแม้แต่นิดเดียว