บทที่ 173 ลงมือ

บทที่ 173 ลงมือ

หลินอิ่งมองหน้าบอดี้การ์ดสิบกว่าคนด้วยสีหน้าเย็นชา

คิดไม่ถึง มาคุยเรื่องธุรกิจกับฉีโม่ ยังได้เจอกับคนต่างชาติไร้เหตุผลแบบนี้

“คุณฮาพิ? คุณต้องการทำอะไร?” จางฉีโม่ถามด้วยเสียงต่ำ

พฤติกรรมแบบนี้ของฮาพิไม่เห็นคนอื่นอยู่ในสายตา

ฮาพิจุดซิการ์อย่างเชื่องช้า พ่นควันออกมา แล้วค่อยๆลุกขึ้น พูดว่า “ผมพูดอย่างชัดเจนแล้ว จางฉีโม่ คุณต้องเลือกร่วมมือกับลาตินกรุ๊ปเท่านั้น ไม่อย่างนั้น ผมจะทำให้คุณสูญเสียทุกอย่าง”

“คุณกำลังข่มขู่ฉัน?” จางฉีโม่สีหน้าโมโห

ได้รู้จักและพบเจอนักธุรกิจในเมืองชินหยูนไม่น้อย ยังไม่เคยพบเจอนักธุรกิจไม่มีเหตุผลแบบนี้

เธอไม่มีวันร่วมงานกับลาตินกรุ๊ปแล้วใช้มีดแทงข้างหลังเจียงฉีแน่นอน

ถึงจะไม่มีความสัมพันธ์ของเจียงฉีกับหลินอิ่ง ก็ไม่มีวันไปร่วมมือกับคนต่างชาติป่าเถื่อนแบบนี้แล้วไปแทงข้างหลังคนอื่นแบบนี้แน่นอน

“คุณจะเข้าใจแบบนี้ก็ได้” ฮาพิหัวเราะพยักหน้า สีหน้ามั่นใจ

“เจียงฉีเป็นศัตรูของลาตินกรุ๊ป สักวันเขาต้องถูกเราทำให้ล้มแน่ คุณร่วมมือกับเขา ไม่มีข้อดีแม้แต่น้อย ตายพร้อมเขาเท่านั้น” ฮาพิสูบซิการ์คำหนึ่ง พูดอย่างมั่นใจ

จางฉีโม่สีหน้าไม่ดี มองไปที่หลินอิ่ง

สถานการณ์แบบนี้เธอไม่รู้จะทำยังไงแล้ว ต้องดูว่าหลินอิ่งจะว่ายังไง

เพราะว่า เจียงฉีเป็นเพื่อนของหลินอิ่ง เขาต้องรู้เรื่องระหว่างลาตินกรุ๊ปกับไห่หยางกรุ๊ป

หลินอิ่งเดินออกไปข้างหน้าด้วยสีหน้าไม่แสดงอารมณ์ จ้องหน้าฮาพิสีหน้าเย็นชา

ตอนแรกเขาปล่อยมือให้เสิ่นซานกับเจียงฉีไปแข่งกับลาตินกรุ๊ปอย่างเต็มที่ ยังไม่ว่างไปจัดการไอ้พวกคนต่างชาติโลภพวกนี้ แต่คิดไม่ถึง ว่าพวกมันจะจ้องมาที่ตัวฉีโม่

“ออ? คุณกลัวแล้วเหรอ? ให้ผู้ช่วยของคุณมาพูด?” ฮาพิส่ายหัว มองหน้าหลินอิ่งอย่างดูถูก “ได้ยินว่าคุณเป็นสามีของประธานจาง? หลินอิ่งใช่ไหม เป็นผู้ชายไร้น้ำยาขึ้นชื่อในเมืองชินหยูน?”

“ใช่ คุณฮาพิที่เคารพ คนนี้ก็คือไอ้ไร้น้ำยาหลินอิ่ง ได้ยินว่าหลังจากที่เขาได้แต่งงานกับประธานจางคนสวยแล้ว ยังไม่เคยได้นอนห้องเดียวกันเลย เป็นเรื่องตลกที่สุด” หลัวเต๋อพูดหัวเราะเยาะอยู่ข้างๆ

“คุณสองคนจะพูดเกินไปไหม?” จางฉีโม่ถามด้วยความโกรธ รู้สึกว่าสองคนยิ่งจะเกินไปแล้ว เห็นว่าตัวเองมีบอดี้การ์ด ก็ไม่เกรงกลัวใคร

“นี่ถือว่าเกินไปเหรอ? อีกสักครู่ประธานจางจะได้รับรู้ถึงเรื่องที่เกินไปกว่านี้” ฮาพิมองหน้าจางฉีโม่อย่างอวดดี ยิ้มอย่างเล่ห์เหลี่ยม

“ประธานจาง ผู้หญิงเก่งและสวยอย่างคุณ ทำไมถึงเลือกผู้ชายไร้น้ำยาแบบนี้?” หลัวเต๋อช่วยพูดอีกแรง ท่าทางอวดดี

“หลินอิ่งคนนี้เป็นความน่าละอายของผู้ชายจริงๆ ไร้น้ำยาไร้ความสามารถ? ภรรยาสวยขนาดนี้ยังไม่เคยได้นอนร่วมห้องกัน? ไร้น้ำยาจริง” สายตาฮาพิกวาดมองไปที่ตัวจางฉีโม่ พูดจาอวดเก่ง “วันนี้ผมจะให้คุณได้ลองสักครั้ง ทำหน้าที่สามีแทนไอ้ไร้น้ำยาอย่างหลินอิ่ง”

“ฮา ฮา ผู้หญิงชั้นต่ำของประเทศหลงอย่างพวกคุณ ต้องย่ำยีถึงจะเชื่อฟัง คุยเรื่องธุรกิจดีๆไม่ได้” ฮาพิหนีบซิการ์ไว้ พูดอย่างดูถูก “ผมเห็นผู้หญิงชั้นต่ำอย่างพวกคุณนี้ในเมืองชินหยูนไม่น้อย คุยเรื่องธุรกิจดีๆไม่ให้ความร่วมมือ ต้องให้ผมย่ำยีสักครั้งถึงจะยอม โอ้ เป็นชนเผ่าชั้นต่ำจริงๆ”