ตอนที่ 175
บทที่ 175 ตอนนี้คุยกันดีๆได้แล้ว
October 28, 2026
บทที่ 175 ตอนนี้คุยกันดีๆได้แล้ว
เมื่อซูเหล่าหู่ต้องล้มลงภายใต้ฝีมือของหลินอิ่ง ลูกน้องของเขาต่างก็ไม่กล้าขยับแม้แต่นิดเดียว
“นายทำงานให้ลาตินกรุ๊ปตั้งแต่เมื่อไหร่? เพื่อเงินแล้วไม่มีความละอายใจแม้แต่น้อยเลยเหรอ?” หลินอิ่งถามด้วยเสียงเย็นชา บีบคอซูเหล่าหู่ไว้ เจ็บจนร้องโอดโอย เบิกตากว้างด้วยความกลัว
“หลินอิ่ง นายอย่างทำอะไรไปเลื่อยนะ นายทำอะไรฉัน นายก็ออกไปจากที่นี่ไม่ได้” ซูเหล่าหู่พูดด้วยอาการกลัว ทั้งอายทั้งโกรธ
คิดไม่ถึงว่ามาพร้อมอาวุธ บุกเข้ามาสิบกว่าคนแต่กลับถูกไอ้ไร้น้ำยาที่เขาพูดกัน แพ้อย่างไม่เหลือชิ้นดี......
ตอนนี้ก็ต้องขายหน้าต่อหน้านายทุนใหญ่คุณฮาพิแล้ว
“ฉันเดินออกจากที่นี่ไม่ได้?” หลินอิ่งหัวเราะ “ฉันให้นายตอบคำถาม”
พูดจบ หลินอิ่งใช้เข่ากดลงไปที่ท้องของซูเหล่าหู่ กระทืบจนเขากระอักเลือด เนื้อตัวสั่น หน้าซีด
“นายอย่ามาอวดดี ฉันจะบอกนายให้ ซอยนี้เป็นคนของฉันหมด ทางที่ดีนายปล่อยฉันเดี๋ยวนี้ ฉันยังช่วยนายพูดกับคุณฮาพิได้ ไม่ให้ติดใจเรื่องนาย” ซูเหล่าหู่พูดด้วยเสียงโหด “ไม่อย่างนั้น นายได้ตายไร้ที่ฝังศพแน่”
ซูเหล่าหู่ฝืนทำตัวแข็งแกร่ง ซอยนี้เป็นลูกน้องของตัวเองทั้งนั้น เขาไม่เชื่อว่าหลินอิ่งจะกล้าทำอะไร
“ยังฝืนอีก?” หลินอิ่งส่ายหัว คนที่ช่วยคนต่างชาติมาทำร้ายคนในประเทศเดียวกันเป็นสุนัขรับใช้อย่างซูเหล่าหู่ ยังฝืนตัวเองอีกเหรอ คงเป็นเพราะคิดว่าตัวเองมีอิทธิพลใหญ่โต มีฮาพิคอยหนุนหลัง
ฮาพิมองภาพตรงหน้าด้วยอาการตกใจ ลุกขึ้นอยากวิ่งหนี แต่ถูกหลินอิ่งถีบจนกระดูกหัก ลุกไม่ขึ้นแล้ว รู้สึกโกรธแค้นในใจ
คิดไม่ถึงเลยว่าสามีจางฉีโม่ ไอ้ไร้น้ำยาหลินอิ่ง ฝีไม้ลายมือจะเก่งกาจขนาดนี้ ขนาดซูเหล่าหู่พาคนมาเยอะแยะขนาดนี้ก็ทำอะไรไม่ได้
คนประเทศหลุงไร้น้ำยากันหมด พึ่งไม่ได้เลย
รู้อย่างนี้ ก็ให้ข้างบนส่งคนฝีมือดีมา ไม่น่าเชื่อถือไอ้ขยะอย่างซูเหล่าหู่ ตอนแรกคิดว่าจัดการจางฉีโม่คนเดียวไม่จำเป็นคนใช้คนมากมาย พลาดไปแล้ว
“หลินอิ่ง วันนี้รับรองให้นายออกจากที่นี่อย่างปลอดภัยได้” ซูเหล่าหู่พูดข่มขู่ ยังไม่รู้สถานการณ์
“นายรู้ไหม ข้างล่างยังมีลูกน้องอีกห้าสิบกว่าคนเฝ้าอยู่ นายเป็นเทวดา ก็ออกไปไม่ได้หรอก”
เวลาเดียวกัน มีเสียงเท้าวิ่งขึ้นมาจากชั้นล่าง
ลูกน้องซูเหล่าหูกำลังจะหันไปดู ก็เห็นชายร่างสูงใหญ่สามคนวิ่งเข้ามาทั้งถีบทั้งต่อย จัดการบอดี้การ์ดเจ็ดแปดคนสลบไปกับพื้น
เสิ่นซานพาคนมาแล้ว
“ท่านหลิน พวกเรามาช้าไป ท่านกับคุณนายหลินไม่เป็นอะไรนะครับ?” เสิ่นซานถามอย่างเคารพ
ด้านหลังเสิ่นซาน ตามมาด้วยหลิวจุนสามพี่น้อง
ได้รับข่าวจากหลินอิ่ง เสิ่นซานก็รีบมาทันที
เขาพาลูกน้องเฝ้ามองพวกซูเหล่าหู่อยู่ละแวกกลางเมืองอยู่แล้ว เตรียมลงมือกับคนขายชาติอย่างซูเหล่าหู่คนนี้ ขุดเรื่องธุรกิจใต้ดินของลาตินกรุ๊ป แต่คิดไม่ถึงว่านายคนนี้จะไม่รู้ที่ต่ำที่สูงจะมาเล่นงานท่านหลิน จึงรีบมาทันที
“นี่มัน? พวกนายเป็นใคร เข้ามาได้ยังไง” ฮาพิพูดอย่างตกใจ กับสถานการณ์พลิกผันตอนนี้ ตกใจไม่รู้จะพูดอะไร “คนที่เฝ้าอยู่ข้างล่างไปไหนหมด? ทำไมถึงปล่อยคนเข้ามาได้?”
“เหอะ คนของพวกนายที่อยู่ข้างล่างล้มลงหมดแล้ว” เสิ่นซานพูดเสียงเย็นชา
คฤหาสน์หลัวเต๋อมีนักแม่นปืนตั้งสิบกว่าคน นายคนแปลกหน้าคนนี้จะสามารถสู้ได้อย่างไร? อีกอย่าง เขาเรียกไอ้ไร้น้ำยาหลินอิ่งว่าท่านหลิน ทำไมถึงมีเรื่องแบบนี้ได้?
“นายนี่ควรตายจริง ทำไมถึงได้โง่ ไปช่วยคนไร้น้ำยาอย่างหลินอิ่ง” ฮาพิพูด “รู้ว่าฉันเป็นใครไหม? ฉันฮาพิจากลาตินกรุ๊ป เคยได้ยินชื่อฉันไหม รีบไสหัวไป”