บทที่ 198 เตรียมวางแผนร้าย

บทที่ 198 เตรียมวางแผนร้าย

ณ ห้องทำงานอาคารเป่าติ่ง จางฉีโม่กำลังจัดการงานเอกสารอยู่

หลินอิ่งเคาะประตู เดินเข้ามา

“หลินอิ่ง คุณกับเพื่อนคุยกันเป็นยังไงบ้าง?” จางฉีโม่ถามอย่างแปลกใจ

“นั่นไม่ใช่เพื่อนผม” หลินอิ่งกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง “ฉีโม่ ต่อไปหากมีคนบอกว่าเป็นเพื่อนผมอีก คุณไม่ต้องสนใจ ให้โทรบอกผมก่อน”

“ไม่ใช่เพื่อนคุณ?” จางฉีโม่ทำสีหน้าสงสัย จากนั้นก็พยักหน้า “ฉันรู้แล้ว”

“จริงสิ มีเรื่องจะพูดกับคุณพอดี ฉันตัดสินใจแล้ว อีกสักระยะจะไปตี้จิงสักเที่ยว” จางฉีโม่กล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง “ทางตี้จิงมีประชุมสมาคมของวงการเครื่องประดับ ผู้จัดคือสมาคมเครื่องประดับทั่วประเทศ สำคัญต่อกลยุทธ์ในการพัฒนาบริษัทอย่างมาก คุณว่างไปด้วยกันกับฉันไหม?”

“ไปตี้จิง?” หลินอิ่งใคร่ครวญ “ตอนคุณไปตี้จิง บอกผมด้วย”

ตอนนี้บริษัทเครื่องประดับจางซื่อใหญ่โตขึ้นเรื่อยๆ คาดว่าจางฉีโม่เองก็คงอยากจะสร้างชื่อเสียงให้มากขึ้น มีเวลาไปติ้จิงเป็นเพื่อนเธอบ้างก็ไม่เสียหายอะไร

“ได้” จางฉีโม่ยิ้มกล่าว “แล้วก็ เพื่อรับมืองานประชุมเครื่องประดับในครั้งนี้ของตี้จิง ฉันเตรียมแบบไว้บางส่วนแล้ว คุณอยากจะตรวจดูหน่อยไหม?”

เธอไม่สงสัยความสามารถเฉพาะทางในด้านเครื่องประดับของหลินอิ่งเลย เพราะอย่างไรครั้งแรกที่ได้ชื่อเสียง King of the world มา ก็คือแบบที่หลินอิ่งให้คำปรึกษา

หลินอิ่งพยักหน้า ถือโอกาสนั่งลง หยิบเอกสารที่อยู่บนโต๊ะมาอ่าน

ตอนที่หลินอิ่งกับเซียวจวงกำลังปรึกษาแบบเครื่องประดับกันอยู่นั้น เซียวจวงที่ออกไปจากอาคารเป่าติ่งอย่างสะบักสะบอม ก็มาถึงสำนักงานใหญ่ของลาตินกรุ๊ปอย่างรวดเร็ว

สำนักงานใหญ่ของลาตินกรุ๊ป อาคารลาตินตั้งอยู่ในเขตเหนือของเมือง เดิมเป็นอาคารพาณิชย์ห้าสิบกว่าชั้นหลังหนึ่งที่ตระกูลซูนสร้างไว้

เวลานี้ ที่ห้องทำงานประธานของลาตินกรุ๊ป

เซียวจวงพาบอดี้การ์ดชาวต่างชาติกลุ่มหนึ่ง ถีบประตูใหญ่ของห้องประธานเปิดออกอย่างฉุนเฉียว สีหน้าเต็มไปด้วยความโกรธ บนใบหน้ายังมีรอยมือห้านิ้วสีแดงสดประทับอยู่อีกด้วย

พอคิดถึงว่าวันนี้ถูกหลินอิ่งกระทืบอยู่บนพื้น ความโกรธในท้องก็ปะทุออกมาอย่างบ้าคลั่ง จนแทบจะสูญเสียสติสัมปชัญญะอยู่แล้ว

“คุณชายเซียว ทำไมหรือ?”

ตอนที่เซียวจวงเข้าประตูมา ก็มีชายผมขาวสวมแว่นตาคนหนึ่งนั่งอยู่ภายในห้องทำงานก่อนแล้ว เป็นชาวต่างชาติคนหนึ่ง หน้าตาออกไปทางยุโรปเหนือ จมูกโด่ง ผิวขาว ตาสีฟ้า แววตาล้ำลึก ดูเฉลียวฉลาดอย่างมาก แต่มีกลิ่นอายชั่วร้ายแผ่ซึมออกมา

“นายคริส? คุณมาประเทศหลงได้ยังไง?” เซียวจวงพูดด้วยสีหน้าประหลาดใจ มองคริสที่ผมขาวไปหมดทั้งหัว

“คุณชายเซียว สวัสดีตอนบ่าย ผมมาประเทศหลง เพราะสถานการณ์พิเศษบางอย่าง สำนักงานใหญ่ให้ผมมารับตำแหน่งประธานของลาตินกรุ๊ปในแถบเอเชียตะวันออก นอกจากนี้ ยังมาเก็บรวบรวมข้อมูลบางอย่างของประเทศหลงด้วย” คริสกล่าวยิ้มๆ

“ที่แท้ก๋เป็นอย่างนี้” เซียวจวงพยักหน้า น้ำเสียงค่อนข้างนับถือ