บทที่ 243 พาเธอเปิดโลกทัศน์

บทที่ 243 พาเธอเปิดโลกทัศน์

“ประธานหลิน ผมจะจัดการเรื่องนี้ให้คุณ” กงซุนฉางเฟิงพูดพลางตบที่หน้าอก “ผมคุ้นเคยกับเมืองเกาหยางดี ผมมีลูกน้องที่ใช้ได้อยู่ลับๆ เรื่องอื่นผมไม่กล้าพูด แต่เรื่องสืบข่าวบางอย่างไม่มีปัญหาแน่”

กงซุนฉางเฟิงตัดสินใจปนเปไปกับหลินอิ่งแล้ว เพราะไม่มีทางเลือกอื่น

ใจของเขาก็รู้ดี ว่านี่เป็นบททดสอบของหลินอิ่ง ขณะเดียวกันก็เป็นโอกาสอย่างหนึ่ง

แม้ว่าเขาจะเป็นคนของตระกูลกงซุนแห่งเมืองตี้จิง แต่ไม่ได้เป็นคนในวงศ์ที่มีน้ำหนักภายในอะไรเลย อีกทั้งการมาเมืองตุงไห่ครั้งนี้ก็ทำเสียเรื่อง ถึงขั้นต้องหักหลังกงซุนเฟยเจี้ยน แม้อยากจะสวนกระแสทำงานให้ตระกูลกงซุน ก็ไม่ได้รับความไว้เนื้อเชื่อใจ

ส่วนทางแก๊งหยางเหมิน กงซุนฉางเฟิงเป็นแค่มือต่อสู้ สถานะไม่สำคัญเท่าไหร่ ครั้งนี้ถ้าทำงานให้ประธานหลินได้ดี ได้รับความเชื่อถือ ไม่แน่อาจจะเป็นเรื่องดีจากเรื่องร้ายก็ได้ ต่อไปอนาคตไกลแน่

หลินอิ่งพยักหน้า พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ไปทำงานให้ดีๆ เถอะ”

หลินอิ่งไม่กลัวว่าหลังจากกงซุนฉางเฟิงไปถึงเมืองเกาหยางแล้วจะเล่นตุกติก อย่างไรก็มีกลุ่มเฮยยิงช่วยจับตาดูคนผู้นี้แทน กลุ่มเฮยยิงอาจจะไม่ได้เก่งการต่อสู้ แต่เป็นมืออาชีพด้านการหาข่าว

ยิ่งไปกว่านี้ นี่เป็นกลุ่มสุดยอดจารชนที่เชี่ยวชาญการใช้ปืน ถ้าจะวัดกันที่การต่อสู้ก็มองข้ามกันไม่ได้

ในความเป็นจริง ไม่ใช่ว่าใครก็จะมีฝีมือยิงปืนที่ยอดเยี่ยมได้

พอสั่งเสร็จ กงซุนฉางเฟิงกับกลุ่มเฮยยิงก็ไปจากสวนดอกไม้

หลินอิ่งจิบน้ำชา ครุ่นคิดอยู่สักพัก ก็โทรหากงซุนชิวอวี่

สถานการณ์ตระกูลกงซุนเมืองเกาหยางซับซ้อนเช่นนี้ กงซุนชิวอวี่อยู่กับวงศาคณาญาติ ไม่รู้ว่าเป็นอย่างไรบ้าง

ไม่ว่าอย่างไร เรื่องนี้ต่อให้เขารู้แล้ว จะมองดูกงซุนชิวอวี่ตาปริบๆ เกิดเรื่องไม่ได้ ไม่เช่นนั้น คงจะชี้แจงต่อคุณปู่ไม่ได้

“ฮัลโหล พี่ชาย วันนี้โทรมาหาฉันได้อย่างไร?” สายอีกฝั่ง เป็นเสียงประหลาดใจของกงซุนชิวอวี่ ราวกับไม่คิดว่าหลินอิ่งจะโทรหาเธอ

“หมู่นี้สถานการณ์ตระกูลกงซุนเป็นอย่างไรบ้าง?” หลินอิ่งถามอย่างตรงไปตรงมาก

“ดีทีเดียว หมู่นี้ไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นเป็นพิเศษ” กงซุนชิวอวี่พูดอย่างมีความสุข “ต้องขอบคุณพี่ชายที่ช่วยรักษาคุณท่านหาย สุขภาพของคุณท่านดีกว่าเมื่อก่อนขึ้นมาก”

“จริงสิ พี่ชาย คนที่ขวางพี่ระหว่างทางไปสนามบินคราวก่อน ภายหลังฉันสืบข่าวได้ว่า ลุงสองของฉันเป็นคนส่งไปเอง” กงซุนเสียวอวี่พูดด้วยความตื่นเต้น “ลุงสองของฉันยังส่งคนไปหาเรื่องพี่อีกเหรอเปล่า?”

เธอไม่ได้ห่วงความปลอดภัยของพี่ชาย แต่ห่วงว่าคนตระกูลกงซุนจะทำเรื่องงี่เง่าหาเรื่องหลินอิ่งพี่ชายฝ่ายแม่ เกิดทำเขาเดือดเป็นไฟขึ้นมา เกรงว่าตระกูลกงซุนจะต้องบาดเจ็บปางตาย

“ไม่เลย เรื่องพวกนี้เธอไม่ต้องห่วง” หลินพูดแกมหัวเราะ

“เดิมทีฉันอยากจะข้ามไปหาพี่ชายที่เมืองตุงไห่ แต่ว่า ช่วงนี้คุณท่านให้ฉันอยู่กับกิจการของตระกูล งานก็เลยยุ่งมาก ไว้ว่างแล้วจะไปหาพี่ชายกับพี่สะใภ้ที่เมืองตุงไห่นะ” กงซุนชิวอวี่พูดอย่างคล่องแคล่ว

“อ้อ” หลินอิ่งพูดขึ้นมา “หมู่นี้พี่ได้ข่าวว่า ทางเมืองเกาหยางไม่ค่อยสงบ ถ้าเธอมีเรื่องอะไร ก็ให้โทรหาพี่”

“ได้ค่ะ ขอบคุณพี่ชาย” กงซุนชิวอวี่พูดด้วยสีหน้าจริงจัง

เรื่องที่พี่ชายพูดมา เธอไม่กล้าจะเบาใจ คนผู้นี้หลินอิ่งมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งแห่งเมืองตี้จิงที่ชื่อเสียงโด่งดังสะท้านประเทศหลุง

พี่ชายบอกว่าช่วงนี้เมืองเกาหยางไม่ค่อยสงบ ความหมายที่อยู่ในนั้นต้องมีความไม่ปกติแน่

“อืม”