บทที่ 245 แยกแยะลำดับความสำคัญ

บทที่ 245 แยกแยะลำดับความสำคัญ

“ถูกต้อง คนที่อยู่ข้างฉันก็คือจางฉีโม่” จูฟางเผยยิ้มแนะนำขึ้นมา “ในเมืองตุงไห่ของพวกเรา ฉีโม่เป็นคนดังในวงการอัญมณี ผลงานที่สะเทือนวงการอัญมณีของประเทศหลุงเมืองตงไห่ King of the world ก็มาจากการออบแบบของเธอ”

“อ้อ ยินดีต้อนรับ ยินดีต้อนรับ”

“King of the world? เหมือนเคยได้ยิน เป็นจี้อันนั้นสินะ? ความคิดสร้างสรรค์การออกแบบไม่เลวเลย”

หนุ่มๆสาวๆที่อยู่ในงานต่างพูดกันขึ้นมา

“สวัสดีทุกคน” จางฉีโม่เผยยิ้มทักทาย

จากนั้น เธอกับหลินอิ่งก็หาที่นั่งนั่งลง คนที่นั่งอยู่ต่างส่งสายตามา มองตั้งแต่หัวจรดเท้า

“ฉีโม่ ฉันขอแนะนำให้เธอรู้จัก นี่คือคุณชายของผู้อำนวยการหลี่สำนักงานอุตสาหกรรมและพาณิชย์เขตจงเทียนแห่งเมืองตี้จิง คนนั้นคือคุณหูแห่งบริษัทเครื่องประดับหูซื่อตี้จิง……” สีหน้าจูฟางเต็มไปด้วยความภูมิใจในตัวเอง แนะนำไปทีละคน พูดอย่างครึกครื้น ราวกับตัวเองได้หน้ามาก

“คนนี้ ขอแนะนำอย่างเอิกเกริกหน่อย สวีเหอ คุณชายสวี!” จูฟางทำท่าสอพลอ เน้นแนะนำชายหนุ่มคนหนึ่งที่นั่งอยู่ตรงหัวโต๊ะ “ฉีโม่เธอไปสืบดูได้ ตระกูลสวีในตี้จิง คุณชายสวี เป็นคนของตระกูลสวีในเมืองตี้จิง”

“ตระกูลสวี?” ท่าทางจางฉีโม่ตำใจเล็กน้อย

แม้ว่าเธอจะไม่รู้จักแวดวงเศรษฐีในเมืองตี้จิงนัก แต่ชื่อเสียงของตระกูลสวีแห่งตี้จิงก็เคยได้ยินบ้าง นั่นก็คือตระกูลขุนนางใหญ่ระดับสูงที่บุกเบิกประเทศ

หนึ่งในห้าตระกูลเศรษฐีประเทศหลุง ก็มีตระกูลสวี ที่เป็นตระกูลชั้นสูง ดำรงอยู่เป็นตำนาน

“เรียบง่าย เรียบง่าย เรื่องของตระกูลสวี ผมไม่อยากพูดเยอะ” สวีเหอพูดด้วยความยินดีว่า “เรียกผมว่าประธานสวีก็พอ ผมเป็นผู้รับผิดชอบบริษัทเครื่องประดับสวีซื่อตี้จิง”

“ถูกต้อง ฉีโม่ นอกจากเขาจะเป็นคุณชายสวีแล้ว ยังเป็นผู้รับผิดชอบธุรกิจบริษัทเครื่องประดับสวีเจียตี้จิงด้วย ในด้านเครื่องประดับ เธอต้องพึ่งพาเขาให้มากๆ คิดจะขยายธุรกิจที่ตี้จิง ในวงการเครื่องประดับตี้จิง คุณชายสวีเป็นบุคคลใหญ่โตที่ข้ามไปไม่ได้” จูฟางพูดจาประจบประแจง “รู้ไว้นะ คุณชายสวีเขาร่วมรับประทานอาหารกับคนอื่นน้อยมาก ต้องดื่มคารวะคุณชายสวีมากๆ หน่อย”

“คุณชายสวี สวัสดีค่ะ” จางฉีโม่ทักทายด้วยความเกรงใจ

เธอไม่มีความประทับใจครั้งแรกในตัวสวีเหอเคย มีอย่างที่ไหนเห็นผู้หญิงครั้งแรก ก็จ้องไม่ปล่อย แล้วสายตายังจะฉาบฉวยอย่างนี้

สวีเหอทำท่านึกสนุก จับจ้องที่จางฉีโม่ไม่หยุด

ตัวเขาโดยรวมแล้ว หน้าตาถือว่าไม่เลว เพียงแต่สายตาดูถ่อย ลักษณะฉาบฉวย ท่าทางเหมือนมีแต่สุราหล่อเลี้ยงร่างกาย

“สวัสดีนะ คุณจางฉีโม่” สวีเหอทักทาย วางท่าพูด “ได้ยินพี่จูบอกว่า ครั้งนี้คุณมาร่วมงานเครื่องประดับที่ประเทศหลุง? อยากจะตีตลาดเมืองตี้จิง ในด้านนี้ล่ะก็ เป็นเรื่องเล็กมาก ผมสามารถจัดแจงให้คุณได้ ต่อไปมีปัญหาอะไรให้หาผมก็แล้วกัน”

“ฉีโม่ ดูท่าทางคุณชายสวีจะถูกใจเธอนะ” จูฟางรับลูกพูดต่อ “แค่คุณชายสวีพยักหน้า ในวงการเครื่องประดับแห่งเมืองตี้จิงนี้ มีธุรกิจนับไม่ถ้วนเลยทีเดียว ยังไม่เอาเหล้ามาคารวะคุณชายสวีอีกล่ะ?”

สวีเหอเป็นคนตระกูลสวีในเมืองตี้จิงแต่กำเนิด ในด้านชื่อเสียงไม่ต้องพูดถึง สำหรับจูฟางที่แต่งเข้าตระกูลสายที่สองที่สามของเมืองตี้จิง นั่นคือเป้าหมายสำคัญในการประจบ

พูดเสร็จ จูฟางก็รินเหล้าขาวให้จางฉีโม่ ใบหน้าเปื้อนยิ้ม กระตือรือร้นเต็มที่

การเผชิญเหล้าที่จูฟางส่งมาให้ สีหน้าจางฉีโม่ดูฉงน หลินอิ่งรับแก้วไวน์ไป พูดด้วยเสียงเรียบๆ “ฉีโม่ไม่ดื่มเหล้า ผมจะดื่มแทนเธอเอง”

“นี่เป็นเหล้าที่ไว้คารวะคุณชายสวี นายจะมาดื่มแทนเธอ? นายมีสิทธิ์อะไร?” จูฟางมองหลินอิ่งด้วยสีหน้าไม่พอใจ รู้สึกเจ้าเศษสวะนี้กำลังหาเรื่อง สั่งไว้แล้วว่าไม่ให้พูด ไม่รู้ธรรมเนียมกันเลย

“ผมเคยบอกแล้วว่า ฉีโม่ไม่ดื่มเหล้า” หลินอิ่งพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

สวีเหอสังเกตหลินอิ่งที่อยู่ข้างกายจางฉีโม่ มองตั้งแต่หัวจรดเท้า ท่าทางไม่พอใจเล็กน้อย เอ่ยปากถามว่า “คนคนนี้เป็นใคร?”