บทที่ 247 ประธานถัง

บทที่ 247 ประธานถัง

“คุณชายสวี คุณเป็นคนที่มีเกียรติมาก พวกเราออกมารับประทานอาหารกับคุณ ก็ได้ออร่าไปด้วย” จูฟางเห็นโอกาสประจบขึ้นมา สีหน้าเต็มไปด้วยความสอพลอ

“นั่นสิ ประธานถังแห่งโรงแรมจงเทียนเป็นผู้เจาะจงชื่อผู้รับเลย ไม่เสียแรงที่เป็นคุณชายสวี ออกมาข้างนอก แม้แต่ระดับประธานถังยังต้องมาประจบเลย!” ชายหนุ่มนามหนึ่งพูดยอขึ้นมา

“นั่นสิ ใครๆ ก็รู้ โรงแรมจงเทียนเป็นของตระกูลฉี ผู้จัดการของโรงแรมค่อนข้างจะยโส ต่อให้เป็นบุคคลมีฐานะขนาดไหนมารับประทานอาหารก็ไม่มาประจบ คิดถึงตอนนั้น ผู้อำนวยการของเรามารับประทานอาหารที่โรงแรมจงเทียน แม้แต่ผู้จัดการร้านอาหารจีนก็ไม่เห็นจะสนใจ คุณชายสวีของเราช่างมีเกียรติจริงๆ แม้แต่ผู้จัดการใหญ่ถังยังส่งคนมามอบไวน์!” ชายหนุ่มสวมสูทคนหนึ่งพูดยกยอ

ระดับของโรงแรมจงเทียนทุกคนต่างรู้ดี ต่างรู้ว่า โรงแรมจงเทียน มีKTV มีเมืองแช่เท้า มีเมืองชาบู เขตอาหารจีน เขตอาหารตะวันตก สนามบิล สนามชมการแข่งขัน สถานบันเทิงแต่ละที่ล้วนมีผู้จัดการรับผิดชอบหนึ่งคน

ส่วนผู้จัดการใหญ่ของโรงแรมจงเทียน ถังฮุย ในเขตจงเทียนคุณปู่เป็นคนที่มีชื่อเสียงคนหนึ่ง เป็นบุคคลที่มีมากอิทธิพล

ถังฮุยเป็นลูกมือของหยูจื๋อเฉิงที่มีความสามารถ ได้รับสมญานามในโลกแห่งความมืดว่าฮุงสุง ท่านสุง

“ฮ่าๆ ทุกท่านชมเกินไปแล้ว ผู้จัดการใหญ่ถังกับผมเป็นเพื่อนกัน เพื่อนเขาให้เกียรติน่ะ” สวีเหอพูดอย่างกระหยิ่มยิ้มย่อง

แม้ว่าเขาจะรู้สึกว่ามันกะทันหัน มีความฉงนในใจว่าเกิดอะไรขึ้น

อิทธิพลและความสามารถของถังฮุยในตี้จิง แข็งแกร่งกว่าลูกหลานตระกูลสวีคนนี้กว่ามาก น้ำหนักเหนือกว่าเยอะ

จากที่สวีเหอเคยเห็นถังฮุย ยังต้องนอบน้อมเรียกว่าท่านสุง!

ว่าแต่ ท่านสุงส่งคนเอาไวน์มาให้เขาเพื่อเป็นเกียรติ ก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้

ใบหน้าสวีเหอเต็มไปด้วยความปีติ ลำพองในใจว่า ตัวเองเป็นถึงคนของตระกูลสวีที่ยิ่งใหญ่ ไม่แน่ว่าฮุยสุงอาจจะอยากปีนป่ายสัมพันธ์กับตระกูลสวี เลยใช้ตัวเองเป็นทางผ่าน

“ยังไงคุณชายสวีก็ร้ายกาจ เพื่อนรอบข้างมีแต่คนเก่งๆ ท่านสุงที่มีชื่อเสียงโด่งดัง ปกติผมไม่ค่อยมาที่เขตจงเทียน ก็เคยได้ยินชื่อเสียงอยู่บ้าง” จูฟางทำหน้าประจบประแจง ไม่หยุดป้อยอ

ตามคำเยินยอจากคนกลุ่มนี้ ใบหน้าของสวีเหอยิ่งได้ใจมากขึ้น รู้สึกมีเกียรติอย่างยิ่ง

อีกทั้ง ไวน์สองขวดนี้ส่งมาทันการณ์พอดี เป็นจังหวะที่กำลังคุยกับคนแซ่หลิน คราวนี้ จะทำให้ไอ้บ้านนอกที่มาจากต่างจังหวัด ได้เห็นอิทธิพลของเขา

พอเห็นฉากนี้ หลินอิ่งก็ส่ายหน้า หัวเราะอย่างเดียว เขารู้ดีว่า นี่เป็นไวน์ที่หยูจื๋อเฉิงให้คนเอามาให้ อย่างไรเสียที่นี่ก็คือโรงแรมของหยูจื๋อเฉิง อยากจะรู้ว่าเขานั่งอยู่ห้องVIPนั้น ก็เป็นเรื่องง่ายแค่นิดเดียว

ผู้จัดการที่เอาไวน์มาให้ก็บอกชัดเจนแล้วว่า มอบให้คุณชายอิ่ง ไม่เข้าใจ ทำไมถึงถูกคนพวกนี้ กลายเป็นมอบให้สวีเหอได้ แล้วยังจะมาโม้อีก?

ว่าแต่ก็นึกภาพออก อย่างไรเสียชื่อเสียงของตระกูลสวีอยู่ในวงนั้น คนที่นั่งอยู่ที่นั่นแม้ว่าจะเป็นคนที่มีฐานะ แต่เมื่อเทียบกับตระกูลสวีหนึ่งในห้ามหาเศรษฐีของประเทศหลุง ยังห่างไกลอีกมาก เป็นระดับสูงที่ไม่สามารถไต่เต้าถึง