บทที่ 248 นี่ให้นายดื่มเหรอ?

บทที่ 248 นี่ให้นายดื่มเหรอ?

“นึกไม่ถึงว่าคุณชายสวีจะสูงส่งขนาดนี้ แม้แต่ผู้จัดการใหญ่ถังแห่งโรงแรมจงเทียนก็ยังมาด้วยตัวเอง……”

“นี่ท่านสุงนี่ เป็นบุคคลใหญ่โตที่สั่งการทุกอย่างในพื้นที่สีเทา!”

หลายคนต่างกระซิบกระซาบกัน รู้สึกถึงความหวาดกลัวบางอย่าง

คนที่เดินเข้ามา คือถังฮุยผู้มีชื่อเสียงในเขตจงเทียน ในโลกแห่งความมืดที่ผู้คนเรียกเขาฮุยสุงว่าท่านสุง!

พวกเขาต่างจำกันได้ นี่คือผู้รับผิดชอบของโรงแรมจงเทียน ถังฮุย

ถังฮุยเป็นลูกมือที่เก่งของหยูจื๋อเฉิง ชื่อเสียงโด่งดัง ออร่าเขาทำให้ผู้คนต้องสะพรึง เพราะเป็นบุคคลที่ผ่านกลิ่นคาวเลือด

“ประธานถัง มาด้วยตัวเองเลยเหรอ ฮ่าๆ ผมขอชนกับคุณหนึ่งแก้ว” สวีเหอลุกขึ้นยืน ทักทายด้วยความเกรงใจ ชูแก้วขึ้นโดยอัตโนมัติ

การเผชิญหน้าบุคคลอย่างถังฮุย สวีเหอก็ไม่กล้าวางท่าใหญ่โต ว่าด้วยเรื่องศักยภาพก็แข็งแกร่งกว่าหลายเท่า

สีหน้าของถังฮุยก็ตื่นเต้นเล็กน้อย มีความกดดันในใจ พอเข้ามาก็เห็นหลินอิ่ง มีใบหน้ายิ้มแย้ม

เขาได้รับคำสั่งจากหยูจื๋อเฉิง ให้มาต้อนรับขับสู้หลินอิ่ง

ถ้ารู้ว่า หลินอิ่งไปถล่มตระกูลเหวินที่ตี้จิงในคืนนั้นด้วยตัวคนเดียว ถังฮุยก็อยู่ในเหตุการณ์ด้วย! เห็นความไร้เทียมทานของหลินอิ่งด้วยตาตัวเอง และได้เห็นลูกพี่หยูจื๋อเฉิงให้ความเคารพต่อหลินอิ่ง

อีกอย่าง หลังจากเหตุการณ์นั้นลูกพี่หยูจื๋อเฉิงก็เจริญก้าวหน้าดุจดวงอาทิตย์กลางท้องฟ้า ถังฮุยก็ได้เห็นกับตา หลินอิ่งเหมือนองค์พระใหญ่องค์หนึ่งจริงๆ

กระทั่ง นั่นเพราะคราวก่อนหลินอิ่งมาช่วยหยูจื๋อเฉิงสร้างแสนยานุภาพที่ตี้จิง ถังฮุยก็เก็บเกี่ยวผลประโยชน์มากมาย ฐานะก็สูงขึ้นเหมือนน้ำหนุนเรือก็สูง! ลอยขึ้นสวรรค์ไปตามๆ กัน!

“ประธานถัง นึกไม่ถึงว่าจะให้เกียรติกันขนาดนี้ ไหนจะส่งไวน์มาให้สองขวด รู้สึกเกรงใจจริงเลย แก้วนี้ ผมขอดื่มคารวะให้ก่อน!” คุณชายสวีพูดด้วยความสอพลอ แล้วก็ดื่มไวน์กรวกเดียวหมดแล้ว เพื่อจะประจบถังฮุย

ถังฮุยหน้านิ่วคิ้วขมวด มองไปยังสวีเหอ พอเห็นสวีเหอถือไวน์อยู่ในมือ ก็เกิดอาการโมโหขึ้นทันที

ให้ตายเถอะ นี่เป็นไวน์ให้ท่านอิ่งดื่มแก้มอาหาร ไอ้นี่ไม่รู้จักที่ตายกล้ามาเอาไปดื่ม?

ท่านอิ่งยังไม่ได้แตะ แล้วไอ้แซ่สวีมาแตะได้อย่างไร?

“นี่สำหรับให้นายดื่มเหรอไง?” ถังฮุยถามด้วยความเย็นชา มองสวีเหอด้วยสายตาที่เยือกเย็น

“คือ……” รอยยิ้มบนใบหน้าสวีเหอแห้งเหือดขึ้นมาทันที มองดูท่าทางเข้มงวดของถังฮุย รู้สึกตื่นเต้นในใจเป็นพิเศษ

ไม่รู้ทำไม อยู่ๆ สีหน้าถังฮุยก็เปลี่ยน

ไม่ได้ให้เขาดื่ม? หรือว่าเข้าใจผิด เป็นไปไม่ได้หรอก ไวน์นี่ส่งมาที่ห้องVIP ถังฮุยก็มานี่แล้ว หรือว่าที่นั่งอยู่ในนี้ ยังมีใครที่มีเกียรติยิ่งกว่าสวีเหอ?

“ประธานถัง นี่ผู้จัดการที่เป็นลูกน้องของคุณเป็นคนส่งมา” สวีเหอทำหน้ายิ้ม พูดอย่างระมัดระวัง

“สวีเหอ นายนึกว่าเล่นตลกเหรอไง?” ถังฮุยว่าอย่างไม่เกรงใจ “นายมีคุณสมบัติพอให้ฉันส่งไวน์ให้เหรอ? กับแค่ฐานะเป็นคนตระกูลสวี ก็วางท่าต่อหน้าผู้คนอย่างนี้ ตัวเองมีค่าแค่ไหน ไม่รู้ตัวเหรอยังไง?”

ถังฮุยเดือดเป็นไฟขึ้นมาจริงๆ ไวน์ที่มอบให้ท่านอิ่ง ถูกคนอื่นดื่มไปแล้ว?

แม่งเอ้ย แล้วยังเป็นภายในโรงแรมจงเทียนที่ตัวเองรับผิดชอบ นี่ถ้าลูกพี่รู้เข้า เขาต้องตายแน่ ขนาดท่านอิ่งอยู่ในถิ่นเขาเองยังต้อนรับไม่ดี

ไอ้สวีเหอนี่ก็ไม่รู้จักที่ตาย มีแค่ฐานะเล็กๆ ในตระกูลสวี แม่งยังกล้าวางท่าต่อหน้าท่านอิ่ง

“ผม……” สวีเหอหน้าแดงก่ำ อยากหามุดรูหนีจริงๆ รู้สึกขายหน้าอย่างมาก