ตอนที่ 267
บทที่ 267 เพื่อนของนิ่งซวนอาจจะเป็นคนไร้ค่าเหมือนกัน?
October 28, 2026
บทที่ 267 เพื่อนของนิ่งซวนอาจจะเป็นคนไร้ค่าเหมือนกัน?
“เข้าใจแล้ว” หลินอิ่งพูด “เอาอย่างนี้แล้วกัน นิ่งซวน ฉันอยู่ที่ตี้จิง พรุ่งนี้จะไปหานายแล้วกัน”
“หา? ผู้อาวุโส คุณอยู่ตี้จิงเหรอ?” นิ่งซวนกล่าวอย่างแปลกใจ ในน้ำเสียงแฝงความยินดี
“ใช่แล้ว”
“ดี ดี ผู้อาวุโส งั้นผมไม่รบกวนคุณแล้ว พรุ่งนี้จะไปพบคุณ” นิ่งซวนพูดราวกับยกภูเขาออกจากอก
หลินอิ่งวางสาย ยกชาแดงที่ข้างโต๊ะขึ้นมาจิบหนึ่งอึก แววตาเผยความแหลมคมออกมา
พอเขาฟังสถานการณ์ที่นิ่งซวนพูด ก็ได้กลิ่นทะแม่งๆ ออกมา
เรื่องที่นิ่งซวนพูดมามันแปลกเกินไปจริงๆ มิน่าเขาถึงเป็นฝ่ายมาหาตนเองเพื่อขอความช่วยเหลือ
พ่อไปจัดการธุระที่ต่างประเทศแล้วหายตัวไป หน้าของนายท่านก็ไม่ได้พบ ตนเองอยู่ในตระกูลพบเจอกับความบีบคั้น การเปลี่ยนแปลงเป็นชุดๆ นี้ บางทีนิ่งซวนคงแบกรับความกดดันอันมหาศาลนี้ไม่ไหว
ควรรู้ว่า คนที่เกิดมาในตระกูลนิ่งตระกูลชนชั้นสูงทรงอิทธิพลเหมือนอย่างนิ่งซวน การชิงดีชิงเด่นทั้งในที่ลับและที่แจ้งภายในตระกูลเป็นสิ่งที่ดุเดือดมาก การแย่งชิงระหว่างองค์ชายเหมือนในละครยังเทียบไม่ติดด้วยซ้ำ
ยึดอำนาจลอบฆ่า พี่น้องฆ่ากันเองภายในตระกูลอะไรนั่น จึงค่อนข้างพบเห็นได้บ่อย
เพราะอย่างไร ทรัพย์สินเงินทองและอำนาจที่มากมายอย่างหาใดเปรียบนี้ มักทำให้คนมีนิสัยบิดเบี้ยว ความโลภและความอยากได้ถูกขยายขึ้นอย่างไร้ขีดจำกัด
สำหรับเรื่องเช่นนี้ หลินอิ่งมีความเข้าใจอย่างลึกซึ้ง
ตอนเด็กตนเองกับมารดาถูกขับไล่ออกมาจากตระกูลฉี และเป็นเพราะตอนนั้นฉีเหอถูกับเหล่าพี่น้องแย่งชิงสิทธิ์การสืบทอดภายในตระกูล คิดจะยืมอิทธิพลจากภายนอก จึงไม่เสียดายที่จะยอมแลกทุกอย่าง
การแย่งชิงผลประโยชน์ภายในตระกูลใหญ่แห่งตี้จิงเหล่านั้น อย่าว่าแต่เป็นตำแหน่งผู้สืบทอดเลย ต่อให้เป็นผลประโยชน์เพียงน้อยนิด ก็เพียงพอที่จะทำให้คนธรรมดาเปลี่ยนเป็นบ้าคลั่งได้
ใคร่ครวญอยู่สักพัก หลินอิ่งก็มองไปที่หยูจื๋อเฉิง กล่าวอย่างจริงจังว่า “นายได้ข่าวอะไรจากตระกูลนิ่งบ้างไหม? ระยะนี้ ตระกูลนิ่งแห่งตี้จิงเกิดเรื่องใหญ่อะไรขึ้นบ้างหรือเปล่า?”
คนเองก็อยู่ตี้จิงพอดี หลินอิ่งคิดจะช่วยนิ่งซวนสักครั้ง
แต่ไหนแต่ไรหลินอิ่งไม่เคยเอาเปรียบคนที่จัดการธุระให้ตัวเอง
ดีร้ายอย่างไรนิ่งซวนก็เคยซื่อสัตย์ภักดีจัดการธุระให้ตนเองมาไม่น้อย ตอนอยู่ที่เมืองชิงหยูนนั้น ทำตามคำสั่งทุกประการเลยก็ว่าได้ ต้านแรงกดดันของตระกูล ฝืนช่วยตัวเขาประคองตระกูลหวัง
ตอนนี้นิ่งซวนมีปัญหายุ่งยาก มาหาถึงหน้าประตู ตนเองไม่มีทางนั่งมองอยู่เฉยๆ โดยไม่สนใจได้
“ตระกูลนิ่งแห่งตี้จิง?” หยูจื๋อเฉิงขมวดคิ้วคิดใคร่ครวญอยู่สักพัก กล่าวอย่างจริงจังว่า “ท่านอิ่ง ผมรู้จักคนที่กุมอำนาจในตระกูลนิ่ง แต่ไม่ค่อยได้คบค้ากับตระกูลนิ่งมากนัก พักนี้จึงไม่ได้ยินข่าวคราวใดของตระกูลนิ่ง”
“ท่านอิ่ง ต้องการให้ผมไปสืบสถานการณ์ในช่วงนี้ของตระกูลนิ่งไหมครับ” หยูจื๋อเฉิงถามอย่างจริงจัง
แม้จะไม่เข้าใจนักว่าทำไมท่านอิ่งจู่ๆ ถึงสนใจเรื่องราวตระกูลนิ่งแห่งตี้จิงขึ้นมา แต่เขาไม่มีทางถามมาก ไม่ว่าเรื่องใดจัดการตามคำสั่งก็พอแล้ว
หลินอิ่งพยักหน้า กล่าวว่า “นายให้คนในปกครองไปสืบดูให้แน่ชัด สอบถามดูหน่อยว่า นายท่านตระกูลนิ่ง พักนี้เป็นอย่างไรบ้าง”
ปีนั้นอาจารย์เคยผูกวาสนาอันดีงามกับตระกูลนิ่งแห่งต้าจิงระยะหนึ่ง เขามีฐานะเป็นผู้อาวุโสของตระกูลนิ่ง ฐานะในตระกูลนิ่งของเขาเป็นรองแค่เพียงนายท่านตระกูลนิ่ง นิ่งไท่จี๋เท่านั้น
นิ่งซวนบอกในโทรศัพท์ว่า กระทั่งใบหน้าของนายท่านยังไม่ได้พบ สิ่งนี้จึงคาใจเขาอย่างมาก
ควรรู้ว่า เมื่อสองเดือนก่อน นิ่งไท่จี๋ยังฝากคำพูดผ่านนิ่งซวนมาบอกตนเอง บอกว่าจะมาพบผู้สืบทอดของสหายเก่าอย่างตนเองสักครั้ง
ตระกูลนิ่งนี้ ไม่รู้ว่าใครกำลังลอบทำเรื่องชั่วอยู่ ตัวเขาจำเป็นต้องไปสักเที่ยวแล้ว
ด้วยเหตุนี้ หลังจากที่เขาตัดสินใจได้แล้ว คืนนั้นพอหลินอิ่งกลับถึงห้องก็หลับไป
วันต่อมา ยามเช้าตรู่