บทที่ 270 ที่ตีก็คือคนตระกูลจ้าว

บทที่ 270 ที่ตีก็คือคนตระกูลจ้าว

"แกว่าอะไรนะ? " จ้าวเจี้ยนหนิงเต็มไปด้วยความโกรธ เงยหน้าสบตาฮาเดสอย่างเดือดดาล "ไหนมึงลองพูดกับกูอีกครั้งสิ? "

เขาไม่คาดคิดเลยว่า บอดี้การ์ดบ้านนอกที่มาจากไหนไม่รู้คนหนึ่ง ถึงกับกล้าบอกให้เขาไสหัวออกไป?

ตระกูลจ้าวแห่งตี้จิงมีชื่อเสียงขนาดนี้ แกไม่เคยได้ยินหรือไง?

"แกหูหนวกเหรอ? ฉันบอกให้แกไสหัวออกไป! " ฮาเดสพูดเสียงขรึม

ฮาเดสอยากลงมือแต่แรกแล้ว ไอ้โง่แบบนี้ถึงกับกล้าแย่งที่นั่งของประธานหลินเชียวหรือ? เขาถึงคร้านจะสนใจตระกูลอะไรนั่น เขารู้แค่ว่า ไอ้คนแซ่จ้าวที่อยู่ตรงหน้านี้ เขาสามารถต่อยตายได้ด้วยหมัดเดียว

"ฮ่าฮ่าฮ่า" จ้าวเจี้ยนหนิงหัวเราะอย่างโกรธจัด "ช่างไม่รู้และไม่เกรงกลัวจริงๆ กบสองตัวที่ก้นบ่อ แกกำลังล่วงเกินคนที่ไม่อาจล่วงเกินได้อยู่รู้ไหม? "

“นิ่งซวน ฉันว่าแกอยู่ในวงสังคมตี้จิงอย่างสูญเปล่าจริงๆ ถึงได้ไปผูกมิตรกับคนไม่รู้จักตายเช่นนี้” จ้าวเจี้ยนหนิงกล่าวอย่างเยาะหยัน

ในขณะที่กำลังพูด จ้าวเจี้ยนหนิงก็หยิบมือถือออกมา ราวกับเตรียมจะโทรเรียกคนมาที่นี่เพื่อจัดการหลินอิ่งกับฮาเดส

"อีกเดี๋ยวพวกแกสองคนก็จะรู้ตัวว่าผิดไปแล้ว" จ้าวเจี้ยนหนิงหยิบมือถือกล่าวอย่างชะล่าใจ

ฮาเดสมีท่าทีเฉยเมย จู่ๆ ก็เอื้อมมือออกไปบิดข้อมือของจ้าวเจี้ยนหนิงไว้ มีเสียงโครมครามเกิดขึ้น มือถือของเขากระแทกลงกับพื้น

"เฮ้ย! แกทำอะไร? " จ้าวเจี้ยนหนิงจ้องฮาเดสอย่างโกรธจัด "ไอ้บ้านนอก ยังไม่ปล่อยมือสกปรกของแกอีก! "

เขาไม่รู้ว่าบอดี้การ์ดคนนี้เอาความกล้ามากมายมาจากที่ไหน ถึงกับกล้ามาขัดจังหวะเขาโทรศัพท์

อีกทั้งแรงขนาดนี้มันเกินไปแล้วหรือเปล่า? แค่บีบเฉยๆ ข้อมือก็รู้สึกราวกับถูกคีมขนาดใหญ่หนีบไว้ สามารถหักได้ทุกเมื่อ

"ถ้ายังไม่ปล่อยอีก วันนี้กูจะฆ่าพวกมึงสองคนให้ตายราวกับหมาตัวหนึ่ง! " จ้าวเจี้ยนหนิงพูดอย่างโกรธจัด จ้องฮาเดสด้วยสายตาดุร้าย

ฮาเดากล่าวเสียงเย็นว่า "โทรเรียกคนต่อหน้าประธานหลิน ฉันว่าแกคงอยากตายสินะ"

เพี๊ยะ!

สิ้นคำ ฮาเดสก็ยกมือแล้วสะบัดฝ่ามือลงบนหน้าจ้าวเจี้ยนหนิง จนสมองเขาอื้ออึงไปหมด

"โอ๊ย! " จ้าวเจี้ยนหนิงร้องเสียงหลง รู้สึกอับอายอย่างมาก เผยสายตาไม่อยากจะเชื่อออกมา

เกิดเสียงพลั่กดังขึ้น

ยังไม่ทันที่จ้าวเจี้ยนหนิงจะได้ตอบสนอง จู่ๆ ฮาเดสก็จับไหล่เขาไว้ แล้วยกตัวเขาออกจากที่นั่งอย่างรุนแรง จนกระเด็นไปไกลถึงสิบกว่าเมตร กระแทกกับกำแพงอย่างแรง ล้มหัวคะมำ แล้วหล่นลงกับพื้นเสียงดังพลั่ก

“ที่นั่งของประธานหลินแกก็กล้าแย่งหรือ? ไสหัวไป!” ฮาเดสพูดเสียงเย็น

“ไอ้บ้านี่ กล้าลงมือเหรอ? เรื่องในวันนี้ไม่จบแน่!” จ้าวเจี้ยนหนิงยืนขึ้นใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธ เผยสายตาอยากฆ่าคนออกมา ถลึงตามองหลินอิ่งกับฮาเดสอย่างดุร้าย

"คุณชายจ้าว คุณไม่เป็นไรนะ? "

"นิ่งซวน แกจบเห่แล้ว ถึงกับกล้าร่วมมือกับไอ้บ้านนอกไม่รู้จักที่ตาย มาลงมือกับคุณชายจ้าว! ตระกูลนิ่งต้องลบชื่อแกทิ้งแน่!”

ในเวลานี้ ผู้ติดตามที่ข้างกายจ้าวเจี้ยนหนิงต่างล้อมวงกันเข้ามา แต่ละคนมีสีหน้าโกรธเกรี้ยว

จ้าวเจี้ยนหนิงเป็นเจ้านายของพวกเขา ประธานหลินที่นิ่งซวนรู้จักคนนี้ถึงกับกล้าไม่เห็นคุณชายจ้าวอยู่ในสายตา ช่างกินใจหมีดีเสือมาจริงๆ

ผู้ติดตามกลุ่มนี้แต่ละคนถลึงตามองด้วยความโกรธและสบตากัน แต่หลังจากเห็นความสูงมากกว่าสองเมตรและแขนที่เต็มไปด้วยแรงระเบิดของฮาเดส ต่างก็หดตัว ไม่กล้าไปยั่วโมโหบอดี้การ์ดผู้โมโหร้ายคนนี้อีก