บทที่ 415 ขอโทษทั้งครอบครัว

เป็นไปได้ยังไง?

หลินอิ่งสามารถเรียกคริสมาได้ แค่โทรศัพท์สายเดียว?

เขาไม่ใช่แค่ไอ้นักเลงกระจอกที่อยากเข้าหาฉู่สงซานเพื่ออยากพึ่งบารมีเหรอ?

แม้แต่เจ้าของบริษัทยักษ์ใหญ่อย่างคริส ยังเรียกมาใช้งานได้?

หลินอิ่งเป็นเทพจากไหนกันเนี่ย?

คริสยืนอยู่ข้างหน้าหลินอิ่ง ก้มหัวโค้งตัวเคารพ ภาพนี้ ทำให้หยินต้าชิวตะลึงอย่างสุดขีด

หยินต้าชิวเคยเห็นคริสไกลๆอยู่ครั้งหนึ่ง ในงานสัมมนาธุรกิจแห่งหนึ่ง

ในงานสัมมนาครั้งนั้น ผู้คนที่เข้าร่วมงานนั้นล้วนเป็นอภิมหาเศรษฐีนักธุรกิจระดับร้อยล้านขึ้นไป ร่วมถึงประธานบริษัทใหญ่โตต่างๆ คริสอยู่ต่อหน้าคนเหล่านั้น บุคลิกท่าทางสูงส่ง อยากเข้าไปคุยกับเขา ยังรู้สึกมีความกดดันอย่างสูง

เป็นถึงเจ้าของบริษัทที่ตำแหน่งสูงส่ง กลับก้มหัวให้ไอ้เด็กหนึ่งคนหนึ่ง? ท่าทางกิริยาอ่อนน้อมถ่อมตนขนาดนี้?

น่าเหลือเชื่อจริงๆ

นี่ช่างทำให้ความคิดความอ่านของหยินต้าชิวถึงกับตะลึงอย่างสุดขีด

“นี่ ไอ้แก่นี่เป็นใคร? พาบอดี้การ์ดมาอวดดีที่นี่?” หยินจุนจ้องคริสด้วยสีหน้าไม่พอใจ “แม่งรนหาที่ตาย ไม่รู้ที่ต่ำที่สูง แกก็คือตัวช่วยที่หลินอิ่งเรียกมา? แก่ปูนนี้แล้ว ยังมาแกล้งอวดดี?”

“เหอะเหอะ ฉันยังนึกว่าแกจะไปเรียกคนใหญ่คนโตที่ไหนมา? ที่แท้ก็ไอ้แก่ผมหงอกนี่เอง” หยินปิงมองหลินอิ่งอย่างเหยียดหยาม พูดจาเสียดสี “ไร้น้ำยาก็ไร้น้ำยา ยังอยากจะเรียกคนมาให้ได้หน้า? ก็ไม่รู้จักดูหน่อย ว่าพ่อฉันเป็นถึงคนระดับไหน”

ไอ้แซ่หลินนี่ตลกสิ้นดี

เรียกคนแก่อายุห้าสิบมา ยังเป็นฝรั่งใส่แว่นอีก?

มีบอดี้การ์ดชุดสูทกี่คนติดตาม ก็คิดว่าตัวเองเป็นคนใหญ่คนโต?

บางทีอาจจะเป็นนักแสดงที่จ้างมาก็ได้

หยินปิงสองพี่น้องสีหน้าอวดดียโสโอหัง มองหน้าหลินอิ่ง ก็เหมือนมองตัวตลก

เท่าที่พวกเขาดูแล้ว นี่ก็เป็นแค่พฤติกรรมอันตลกของหลินอิ่งเท่านั้น ต้องการหลอกลวงให้คนอื่นชื่นชม

เรียกคนมาต่อหน้าพ่อของตัวเอง หยินต้าชิวที่เป็นถึงนักธุรกิจที่หากินทั้งด้านดีและด้านมืด? อวดดี? นี่มันไม่ใช่อยากฟันดาบต่อหน้านักรบหรือ?”

“ประธานหลิน สองคนนี้ ต้องจัดการไหมครับ?”

คริสหรี่ตกมองหยินปิงกับหยินจุน แล้วถามหลินอิ่งอย่างเคารพ

“พวกเธอสองคนหุบปากเดี๋ยวนี้”

หยินต้าชิวโมโหกะทันหัน ตะโกนต่อว่าหยินปิงกับหยินจุน

“รีบขอโทษคุณคริสเดี๋ยวนี้ แกสองคนนี่มันโง่จริง ฉันต้องลงโทษด้วยระเบียบในครอบครัวแน่นอน” หยินต้าชิวด่าด้วยสีหน้าโมโห

ตัวเองกำลังให้ฉู่สงซานช่วยแนะนำให้พบกับคริส ปรากฏว่า คริสคนใหญ่คนโตนี้มาถึงแล้ว ลูกสาวและลูกชายตัวเองไปพูดจาเหยียดหยามเขา?

ทำให้คริสโมโห ต่อไปนี้จะอยู่ในเมืองก่างต่อไปยังไง?

“พ่อ? พ่อรู้จักไอ้แก่นี่เหรอ?”

“อะไรคริสนั่นเหรอ? พ่อ พ่อให้พวกเราขอโทษใคร?”

หยินปิงกับหยินจุนสีหน้าตกใจ ไม่เข้าใจว่าทำไมพ่อของพวกเขาโมโหกะทันหันแบบนี้

หรือเพราะว่าไอ้แก่ที่หลินอิ่งเรียกมา? เป็นไปไม่ได้

หลินอิ่งก็แค่ไอ้บ้านนอกที่มาจากต่างจังหวัดเท่านั้น เป็นไปได้ยังไงที่จะมีอำนาจใหญ่โตที่เมืองก่าง? ยังรู้จักคนที่แม้แต่พ่อของตัวเองยังต้องเกรงกลัว?

หยินต้าชิวสีหน้ายิ่งอยู่ยิ่งไม่ดี เดินเข้าไปตบหน้าหยินจุน

“บอกให้หุบปาก”

ตบนี้กะทันหันจนหยินจุนไม่ทันตั้งตัว จับหน้าตัวเองที่ถูกตบอย่างน่าสงสาร

สั่งสอนลูกชายเสร็จ หยินต้าชิวก็ทำตัวไม่ถูก หันไปมองหลินอิ่งกับคริส รู้สึกมีความกดดันในใจอย่างมหาศาล

วินาทีนี้ เขามองไปที่หลินอิ่ง ยิ่งมีความรู้สึกว่า คนคนนี้ลึกซึ้งจนไม่อาจคาดการณ์ได้

เขาเข้าใจแล้ว หลินอิ่งคนนี้ ถึงจะเป็นเจ้าภาพตัวจริงของงานนี้ คนที่เขาไปมีเรื่องด้วยไม่ได้

“หัวหน้าสมาคมหยิน คุณคริส ผมก็คงไม่ต้องแนะนำอะไรมากแล้วนะ คุณทำความรู้จักคนข้างกายผมคนนี้อย่างเป็นทางการหน่อย หลินอิ่ง ประธานหลิน” ฉู่สงซานพูดอย่างจริงจัง “คุณคริส เป็นตัวแทนธุรกิจของประธานหลิน”

“ฐานะประธานหลิน คุณไปคิดเองละกัน”

คำพูดประโยชน์นี้จบไป

สีหน้าหยินต้าชิวก็ซีดขาวไปทันที เหงื่อท่วมหน้าผาก

คริส เป็นแค่ลูกน้องรับใช้หลินอิ่ง?