บทที่ 635 พวกเราอยากจะขอนายช่วยสักเรื่อง

มณฑลตุงไห่ เมืองชิงหยูน

ณ โรงแรมสากลชิงหยูน

ภายในห้องทำงานของท่านประธาน หลินอิ่งนั่งอยู่ที่เก้าอี้ทำงาน ในมือถือแก้วชาดำ สีหน้านิ่งเฉยราวกับน้ำ

ส่วนเจียงฉีเริ่มนั่งไม่ติดแล้ว นั่งอยู่บนเก้าอี้ตรงกันข้าม สีหน้าท่าทีตึงเครียดไม่น้อย

หลังจากที่หลินอิ่งกลับมาที่มณฑลตุงไห่ เดินทางไปวิลล่าหิมะมังกร ผลที่ได้กลับหาคนไม่เจอ แม้แต่คู่สามีภรรยาลู่หย่าฮุ่ยก็ไม่ได้อาศัยอยู่ในบ้านวิลล่าเหมือนกัน

ได้ยินยามบอกว่าย้ายออกไปแล้ว

ต่อมา หลินอิ่งก็ไปที่ชุมชนสุ่ยหยวนกับชุมชนเจียงฉือ ก็ไม่มีคนอยู่เหมือนกัน

จนกระทั่งเรียกเจียงฉีมา ถึงได้รู้ว่าครอบครัวของจางฉีโม่ออกเดินทางไกล กลับไปที่บ้านที่อำเภอเจียงเยว่แล้ว

เสียงตี๊ดๆดังขึ้นมาสองครั้ง

ในตอนนี้ มือถือในกระเป๋ากางเกงของเจียงฉีดังขึ้นมา

"ประธานหลิน เสิ่นซานโทรมา......"เจียงฉีมองไปยังหลินอิ่ง พร้อมกับพูดถามขึ้นด้วยสีหน้าเคารพนอบน้อม

"รับสาย"

หลินอิ่งพูดขึ้นอย่างนิ่งๆ ยกแก้วชาดื่มไปหนึ่งคำ

ก่อนหน้านี้เขาได้ยินเจียงฉีบอกว่า เสิ่นซานไปปกป้องคุ้มกันฉีโม่ที่อำเภอเจียงเยว่ด้วยตัวเอง ดังนั้นจึงให้เจียงฉีติดต่อไปทางฝั่งของเสิ่นซาน ถามสถานการณ์ให้แน่ชัด

"ครับ"

พอได้รับอนุญาตจากหลินอิ่ง เจียงฉีจึงโล่งใจลง ลุกขึ้นยืน หันหลังไปรับสาย

ผ่านไปหนึ่งนาที

โทรศัพท์เสร็จ เจียงฉีก็หันตัวมาอย่างแรง สีหน้าเคร่งเครียดสุดๆ

"ประธานหลิน คุณนายหลิน เธอ......"

เจียงฉีสีหน้าซีดขาวเล็กน้อย พูดขึ้นอย่างหมดความมั่นใจ

"เป็นอะไร?"หลินอิ่งขมวดคิ้วเล็กน้อย พูดถามขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา

พอเขาเห็นท่าทางแบบนี้ของเจียงฉี ก็รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ

เจียงฉีเช็ดเหงื่อที่หน้าผาก ก่อนจะพูดขึ้น"ประธานหลิน เมื่อตะกี้เสิ่นซานโทรมาบอกว่า คุณนายหลินหายตัวไปที่อำเภอเจียงเยว่......ดูเหมือนว่าจะถูกคนลักพาตัวไปครับ"

"ว่าไงนะ?"หลินอิ่งกวาดสายตามองอย่างเย็นชา ไฟโกรธสุมอยู่ในใจ

"ขอโทษครับ ผมจัดการไม่รอบคอบเอง"เจียงฉีก้มหน้า ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมามองหลินอิ่ง สีหน้ารู้สึกผิดมากๆ

ในเวลานี้ สายตาของหลินอิ่งแทบจะสามารถฆ่าคนได้เลย

เจียงฉีไม่กล้าสบตาเลยแม้แต่น้อย

แถม เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น เจียงฉีเผชิญหน้ากับหลินอิ่ง ในใจก็รู้สึกละอายอยู่ไม่น้อย

ประธานหลินผลักดันเขามาถึงขั้นนี้ เป็นเจ้าพ่อใหญ่ที่มีอิทธิพลมากๆของวงการธุรกิจในมณฑลตุงไห่

แต่กลับดูแลความปลอดภัยของคุณนายหลินในมณฑลตุงไห่ไม่ได้เลย......เรื่องนี้ มันช่างน่าขายหน้าจริงๆ

หลินอิ่งสีหน้านิ่งขรึม วางแก้วชาลง สายตาค่อยๆเปลี่ยนเป็นนิ่งลึก

ฉีโม่ถูกคนจับตัวไปที่อำเภอเจียงเยว่?

นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?

สถานที่เล็กๆแบบอำเภอเจียงเยว่ เสิ่นซานผู้นำอันดับหนึ่งของมณฑลตุงไห่อุตส่าห์พาเธอไปส่งด้วยตัวเองแล้วแท้ๆ ทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นมาได้?

ใครกันที่มีความกล้าขนาดนี้ในอำเภอเจียงเยว่?

เว้นแต่ว่า จะเพ่งเล็งมาที่ตัวเอง

หลินอิ่งครุ่นคิดอย่างช่วยไม่ได้ ใครกันที่จับจ้องฉีโม่อยู่

สำนักยุทธ์เชียน ตระกูลหลินแห่งลังยา? หรือว่า......