บทที่ 143

และคนที่เดินลงมาจากเตียงก็คือเซียวหยุนหลงนั่นเอง ท่ามกลางความมืดทำให้มองไม่เห็นใบหน้าเขา มีเพียงสายตาคู่นั้นเท่านั้นที่ดูเรียบนิ่งและเยือกเย็นอย่างมาก

“ฮ๊ากก!”

ชายชุดดำไม่มีทางให้ถอยแล้ว เขาตวาดเสียงดัง พลังหมัดมือขวาซัดออกฆ่าเซียวหยุนหลง

หมัดนี้รวดเร็วและดุดันมาก พละกำลังที่ทรงพลังปะทุออกมาภายในเสี้ยววินาที ดูแล้วเหมือนไม่มีกระบวนท่าใด ๆ ให้พูดถึง แต่ความเร็วของมันกลับรวดเร็วมาก ซัดมาถึงในชั่วพริบตาเดียว ความเร็วยิ่งมากเท่าไหร่ พละกำลังที่ซัดเข้ามาก็จะยิ่งดุดันน่ากลัวมากเท่านั้น!

ฟึ่บ!

เซียวหยุนหลงก็ปล่อยหมัดออกไปในชั่วพริบตาเดียวเช่นกัน หมัดหนึ่งซัดเข้าไป ปะทะกับหมัดที่ซัดฆ่าเข้ามาของชายชุดดำ

ปัง!

พลังหมัดของทั้งสองคนปะทะเข้าด้วยกัน พลังระเบิดที่แฝงซ่อนอยู่ในหมัดของทั้งสองคนพุ่งชนกัน ก่อให้เกิดคลื่นแรงลมที่คมคายกระเพื่อมออกไป

ชายชุดดำรู้สึกช็อกเป็นอย่างมาก เขาถึงกับสัมผัสได้ถึงพลังระเบิดอันบ้าคลั่งไร้ขอบเขตที่ส่งตรงมาจากพลังหมัดนั่นของเซียวหยุนหลง สั่นสะเทือนจนทำให้แขนขวาของเขาแข็งและชาไปพักหนึ่ง

แม้เขาจะรู้สึกหวาดผวาในใจ แต่เขาก็ยังดูใจเย็นมาก ๆ อยู่เช่นเคย มือซ้ายของเขาบีบรัดแขนขวาเซียวหยุนหลงเอาไว้ บิดหักไปในทิศทางย้อนกลับ แสดงวิชาหักข้อออกมาอย่างไม่คาดคิด!

แต่ทว่าในขณะที่มือข้างซ้ายของชายชุดดำจับอยู่ที่แขนขวาของเซียวหยุนหลงอยู่นั้น เซียวหยุนหลงพลิกมือกลับมากลัดข้อต่อข้อศอกของเขาไว้ ทำให้ชายชุดดำไม่สามารถออกแรงแขนข้างซ้ายได้

ฟึ่บ! ฟึ่บ!

เสียงแห่งลมขาที่เฉียบคมสองเสียงแทบจะดังขึ้นมาพร้อมกัน ชายชุดดำและเซียวหยุนหลงกวาดเท้าออกมาในเวลาเดียวกัน ลมขารวดเร็วและดุดัน มีพลังแห่งการฆ่าล้างที่ยิ่งใหญ่แฝงซ่อนอยู่

ปัง!

พลังขาของทั้งสองคนกระแทกเข้ากัน ชายชุดดำร้องเฮือกในปากไปทีหนึ่ง เขารู้สึกว่าพลังขาของตัวเองได้ปะทะเข้ากับภูเขาลูกใหญ่ยังไงอย่างนั้น สะเทือนจนลมและเลือดในร่างกายเขาปั่นปวน ร่างกายก็เซถอยหลังเช่นกัน

ฉึก!