บทที่ 146

บริเวณชั้นหนึ่งของว่านฮุย พลาซ่าถูกปิดล้อมไปแล้ว ต้องรีโนเวทใหม่ถึงจะสามารถเปิดให้บริการได้ เพราะเมื่อวานมีเหตุการณ์ปล้นจี้ที่น่าสยดสยองเกิดขึ้นที่นี่ ประตูใหญ่ของอาคารพาณิชย์ก็ถูกชนจนพังเสียหายไปด้วย

แต่ทว่าโรงจอดรถของว่านฮุย พลาซ่าที่อยู่ด้านล่างยังคงเปิดให้บริการอยู่เช่นเคย ซ่างกวนเทียนเผิงขับรถไปถึงโรงจอดรถชั้นใต้ดินของว่านฮุย พลาซ่าโดยตรง

เซียวหยุนหลงเดินลงไปจากรถ และมองเห็นมอนสเตอร์คันนั้นของตัวเองยังคงจอดนิ่งอยู่กับที่อยู่เช่นเคย

ซ่างกวนเทียนเผิงจ้องมองไปทางมอนสเตอร์ แววตาของเขาร้อนผ่าวมาก ๆ แววตานั่นเหมือนเจอคนรักในฝันของตัวเองยังไงอย่างนั้น อยากจะครอบครองมันอย่างอดไม่ได้

เขาเข้าใจดีมาก ๆ ว่าคาดว่าก็คงมีเพียงเซียวหยุนหลงคนเดียวเท่านั้นที่สามารถควบคุมมอนสเตอร์คันนี้ได้ มากสุดเขาก็แค่สามารถลองขับเล่น ๆ แต่ถ้าอยากแสดงสมรรถภาพสุดแข็งแกร่งนั่นของมอนสเตอร์ออกมาอย่างเต็มเปี่ยม ก็คงมีเพียงเซียวหยุนหลงคนเดียวเท่านั้นที่สามารถทำแบบนั้นได้

บรื้น!

เซียวหยุนหลงสตาร์ทมอนสเตอร์ มอนสเตอร์ที่กำลังส่งเสียงคำรามมีมนต์เสน่ห์มาก ๆ เต็มเปี่ยมไปด้วยความงดงามทางพละกำลังที่น่าเกรงขาม

“เทียนเผิง เดี๋ยวสักพักนายจะไปไหน?”เซียวหยุนหลงถาม

“เฮียเซียว ผมต้องไปรับคนคนหนึ่งที่สนามบินน่ะครับ เพื่อนคนหนึ่งของผมกลับมาจากต่างประเทศ เราไม่ได้เจอหน้ากันมานานหลายปีแล้ว ผมเลยจะไปรับเขาน่ะ เขาถึงสนามบินแล้ว เมื่อกี้เขาเพิ่งส่งข้อความมาหาผม”ซ่างกวนเทียนเผิงตอบกลับ

เซียวหยุนหลงขับมอนสเตอร์ตรงเข้ามา เขามองหน้าซ่างกวนเทียนเผิงแล้วพูด: “นายมีเพื่อนที่กลับมาจากต่างประเทศงั้นเหรอ?”

“ใช่แล้วครับ เฮียเซียว ผมบอกเฮียตรง ๆ ก็ได้ เพื่อนสนิทคนนี้ของผมไม่ธรรมดาเลยนะครับ เขาคือยอดฝีมือมวยใต้ดินคนหนึ่ง!”ซ่างกวนเทียนเผิงยิ้มพลางตอบกลับ

“ยอดฝีมือมวยใต้ดิน?”

เซียวหยุนหลงผงะ เฉ่าจ้านที่ได้รับมอบหมายจากตึกเทียนเซียงให้มาลอบสังหารเขาในเมื่อคืนก็เคยต่อยมวยใต้ดินมาก่อนเหมือนกัน นึกไม่ถึงเลยว่าเพื่อนสนิทของซ่างกวนเทียนเผิงที่กลับมาจากต่างประเทศคนนี้ ก็บังเอิญเป็นยอดฝีมือมวยใต้ดินคนหนึ่งด้วย ดูท่าท่ามกลางมหานครที่ยิ่งใหญ่นี้ ก็มีคนที่เคยต่อยมวยใต้ดินแฝงซ่อนอยู่ไม่น้อยเลยนะ

บางทีอาจจะเป็นเพราะเคยมีประสบการณ์ด้านการเป็นครูฝึกมวยใต้ดิน เซียวหยุนหลงจึงรู้สึกสนใจอยู่เล็กน้อย ก่อนที่เขาจะพูด: “งั้นเดี๋ยวฉันไปสนามบินพร้อมกับนาย ไปทักทายเพื่อนสนิทคนนั้นของนายหน่อย”

“งั้นก็ดีมากเลยครับ ไปกันเถอะ”ซ่างกวนเทียนเผิงยิ้มและขับรถจากไปพร้อมกับเซียวหยุนหลง

สนามบินนานาชาติเมืองเจียงห่าย

อาศัยความเร็วรถของรถสปอร์ตสุดหรูหราของซ่างกวนเทียนเผิง รวมไปถึงความเร็วของมอนสเตอร์ที่เซียวหยุนหลงกำลังขับขี่อยู่ ทั้งสองใช้เวลาไปเพียง 20 นาทีเท่านั้นพวกเขาก็ไปถึงสนามบินนานาชาติแห่งเมืองเจียงห่ายแล้ว

หลังจากที่จอดรถลงแล้ว ซ่างกวนเทียนเผิงก็กดโทรออก แล้วพาเซียวหยุนหลงมุ่งหน้าเดินตรงไปข้างหน้า