บทที่ 199

เซียวหยุนหลงเดินออกไปโดยไม่พูดไม่จา นัยต์ตากลับเผยให้เห็นถึงความสงบนิ่ง ทว่าในอกนั้นกลับปะทุไปด้วยความโกรธเคือง ทำให้เลือดให้ร่างกายของเขาเดือดพล่าน ภายใต้รูปลักษณ์ที่สงบ ราชาปีศาจที่อยู่ภายในจิตใจก็ได้ตื่นขึ้น ในขณะนี้เขาดูน่ากลัวเป็นอย่างมาก

“หยุนหลง แกจะไปไหน?” เซียวว่านจวินไล่ตามหลังออกมาและเอ่ยปากถาม

“ไม่ได้ไปไหนครับ ผมแค่จะออกไปเดินผ่อนคลาย ไม่มีอะไรหรอกครับ” เซียวหยุนหลงเอ่ยพลางเดินไปขี่มอนสเตอร์

“หยุนหลง ดึกดื่นป่านนี้คุณยังจะออกไปไหนอีก?” ฉินหมิงเยว่ไล่ตามหลังมา เธอเห็นเซียวหยุนหลง รู้สึกว่าการเคลื่อนไหวของเซียวหยุนหลงนั้นไม่เหมือนกับว่าจะออกไปเดินผ่อนคลายเหมือนกับที่เขาพูดออกมา

เซียวหยุนหลงยิ้ม ใบหน้าของเขาสงบและพูด “หมิงเยว่ ผมออกไปด้านนอกไม่นานหรอกจริงๆ เดี๋ยวผมก็กลับมาแล้ว คุณกลับไปพักผ่อนก่อนเถอะ ไม่ใช่ว่าพรุ่งนี้ต้องไปทำงานหรอกเหรอ ผมมีกุญแจวิลล่าหมิงเยว่ เดี๋ยวผมกลับไปเปิดประตูบ้านเอง”

ฉินหมิงเยว่มองเซียวหยุนหลง ราวกับว่าต้องการเห็นอะไรบางอย่างจากใบหน้าของเขา แต่ใบหน้าที่สงบนิ่งของเซียวหยุนหลงนั้นทำให้เธอไม่สามารถมองเห็นสิ่งใดได้เลย

เมื่อมองไปยังเซียวหยุนหลงที่อยู่ตรงหน้า ไม่เหมือนกับว่ากำลังจะออกไปสร้างปัญหา แต่ดูเหมือนว่าเขาจะออกไปเดินเล่นเพื่อผ่อนคลายจริงๆ

“หากว่าคุณจะออกไปผ่อนคลาย งั้นฉันจะไปกับคุณด้วย” ฉินหมิงเยว่เอ่ย เธอยังคงเป็นกังวลเล็กน้อย เช่นนั้นจึงเป็นฝ่ายเอ่ยปากจะไปเป็นเพื่อนเซียวหยุนหลง

“เจ๊ฉิน ดึกขนาดนี้แล้วเจ๊กลับไปพักผ่อนก่อนไม่ดีกว่าเหรอ พวกผมไปเป็นเพื่อนเฮียเซียวเอง บางทีเฮียเซียวอาจจะอยากออกไปดื่มอะไรสักหน่อย พวกผมไปเป็นเพื่อนเขาได้ครับ” อู๋เซี๋ยงเดินออกมา เขากล่าว

ไม่เพียงแต่อู๋เซี๋ยงเท่านั้น แต่เฉินฉีหมิง เถี่ยหยิว หลี่โม่ต่างก็เดินออกมาด้วย

ดวงตาของเซียวหยุนหลงเป็นประกาย เขากล่าว “ได้ งั้นเซี๋ยงจื่อกับพวกนายออกไปหาสถานที่ดื่มกับฉันก็ได้ หมิงเยว่คุณไม่ต้องกังวลจนเกินไป กลับไปพักเถอะ ไม่นานเดี๋ยวผมก็กลับแล้ว”

หลังจากเห็นสถานการณ์เช่นนั้นฉินหมิงเยว่ก็ไม่พูดอะไรอีก เธอเพียงพยักหน้าพลางกล่าว “งั้นก็ได้ คุณ คุณอย่าไปก่อเรื่องอะไรนะ”

“ฮ่าๆ จะเป็นแบบนั้นได้ยังไงกันล่ะ” เซียวหยุนหลงหัวเราะ

เขาขี่มอนสเตอร์และคำรามจากไป อู๋เซี๋ยงและพวกเขาอีกสี่คนขึ้นรถและตามออกไป

ออกจากคฤหาสน์ตระกูลเซียว ออกมาถึงเส้นถนนด้านหน้า เซียวหยุนหลงจอดรถ เขาหยิบบุหรี่ออกมาจุดไฟ มองไปยังอู๋เซี๋ยงและคนอื่นที่จอดรถอยู่ด้านหลังและเดินออกมา เขาเอ่ย “เซี๋ยงจื่อ หมดหน้าที่ของพวกนายแล้ว พวกนายกลับสำนักบู๊ตระกูลเซียวแล้วไปพักผ่อนเถอะ”

“เฮียเซียว ผมเข้าใจความหมายของเฮีย พวกผมไม่สามารถกลับไปได้ เฮียเซียวไปไหน พวกผมก็ไปด้วย เฮียเซียวจะไปต่อสู้ พวกผมก็จะตามไป พวกผมเตรียมพร้อมอยู่แล้ว” อู๋เซี๋ยงกล่าว เห็นได้ชัดว่าน้ำเสียงนั้นแน่วแน่เป็นอย่างมาก