บทที่ 200

ซ่างกวนเทียนเผิงจอดรถ เขาเปิดประตูรถและเดินลงไป เขาเห็นเซียวหยุนหลงและคนอื่นอยู่ริมถนน เขาเดินเข้าไปอย่างรวดเร็วและถาม “เฮียเซียว คืนนี้เกิดเรื่องอะไรขึ้น?”

“วันนี้น้องสาวของเฮียเซียวถูกคนของสำนักมังกรเขียวลักพาตัวไป โชคดีที่เฮียเซียวเข้าไปช่วยน้องสาวของเขาออกมาได้ทันเวลา คนของสำนักมังกรเขียวลักพาตัวน้องสาวเฮียเซียวไปเพื่อจะไปขายให้กับคนค้ามนุษย์ เฮียเซียวโกรธมาก เตรียมไปชำระบัญชีแค้นกับคนของสำนักมังกรเขียวแล้ว” หลี่โม่ที่อยู่ด้านข้างเอ่ย เขายังเอ่ยอีกว่า “เฮียเซียวอยากจะถามนายว่านายพอจะรู้เรื่องฐานทัพของสำนักมังกรเขียวบ้างไหม?”

“เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นนี่เอง? สำนักมังกรเขียวแกว่งเท้าหาเสี้ยน!” หลังจากที่ซ่างกวนเทียนเผิงรู้เรื่องราว ภายในใจของเขาก็รู้สึกโกรธมาก เขาครุ่นคิดและเอ่ย “ผมพอรู้จะเกี่ยวกับสถานที่ลับแห่งหนึ่งของสำนักมังกรเขียว มันเป็นคาสิโนพรีเมียม แต่การคุ้มกันนั้นเข้มงวดมาก ต้องเป็นสมาชิกเท่านั้นถึงจะเข้าไปได้ คาสิโนนี้มีขนาดใหญ่มาก คนร่ำรวยเมืองใกล้เคียงต่างก็นั่งเครื่องบินส่วนตัวมาเล่นพนันที่นี่”

“คาสิโนพรีเมียม?” นัยน์ตาของเซียวหยุนหลงจมลง แสงสะท้อนที่เย็นเยียบฉายผ่านนัยต์ตาของเขา

การพนันเป็นสิ่งต้องห้ามในประเทศจีน สำนักมังกรเขียวกลับเปิดคาสิโนพรีเมียม อีกทั้งยังเปิดให้เข้าเล่นราวกับเป็นเรื่องปกติ สามารถเห็นได้เลยว่าอำนาจของสำนักมังกรเขียวนั้นช่างกว้างขวาง น่าจะมีเครือข่ายความสัมพันธ์หลายชนชั้น เกรงว่ากรมตำรวจเมืองเจียงห่ายก็คงไม่สามารถทำอะไรได้

“ใช่ คาสิโนพรีเมียมแห่งหนึ่ง ผมรู้จักลูกขุนมูลนายบางส่วน บางครั้งพวกเขายังไปที่คาสิโนของสำนักมังกรเขียวเพื่อร่วมเล่นการพนัน ผมรู้แค่ว่าคาสิโนนี้อยู่ที่ไหน แต่ก็ไม่เคยเข้าไปเลย” ซ่างกวนเทียนเผิงกล่าว

“งั้นก็ดี ค่ำคืนนี้พวกเราลองไปลองเสี่ยงโชคดูเป็นไง” เซียวหยุนหลงเอ่ย

“ความหมายของเฮียเซียวก็คือจะบุกเข้าไปสังหารคาสิโนของสำนักมังกรเขียวเหรอ?” ซ่างกวนเทียนเผิงเอ่ยถาม

“ใช้หัวของคนในสำนักมังกรเขียวเป็นชิป ทำให้สำนักมังกรเขียวสูญเสียเลือดจนกลายเป็นแม่น้ำ!”

เซียวหยุนหลงเอ่ยปาก น้ำเสียงสงบ แต่กลับมีพลังอันน่าเกรงขามซ่อนอยู่ภายในนั้นและมีเจตนาแห่งการสังหารกระจายอยู่โดยรอบ

“คาสิโนนี้ไม่ได้อยู่ในเขตเมือง เขตชานเมืองเหนือมีจุดชมวิวที่เรียกว่าเขาเฟิงเซียงคาสิโนของสำนักมังกรเขียวตั้งอยู่ที่นั่น” ซ่างกวนเทียนเผิงกล่าว

“นำทาง ออกเดินทางตอนนี้!” เซียวหยุนหลงเอ่ยด้วยน้ำเสียงลุ่มลึก

“รับทราบ!”

ซ่างกวนเทียนเผิงยิ้ม เขาขึ้นไปนั่งบนแม็คลาเรนคันหรูและนำทางไป

เซียวหยุนหลงขี่มอนสเตอร์ไล่ตามหลัง อู๋เซี๋ยงและทั้งสี่คนต่างก็เข้าไปภายในรถและขับตามไปด้วยความรวดเร็ว ท่ามกลางราตรีที่มืดมิด เซียวหยุนหลงและพรรคพวกของเขาต่างก็ตรงไปยังฐานทัพที่สำคัญของสำนักมังกรเขียวด้วยความกระตือรือร้น

……….