บทที่ 201

อาคารสูงเก้าชั้นที่อยู่ตรงหน้ามีแสงไฟสาดส่องในทุกชั้น แต่อย่างไรก็ตามในทุกชั้นก็ถูกบดบังไว้อย่างมิดชิด ไม่สามารถมองเห็นสถานการณ์ภายในนั้นได้เลย มองเห็นเพียงเจ้าหน้าที่ตระเวนที่เดินเข้าออกภายในตึกนั้นอย่างไม่หยุดหย่อน คนเหล่านี้สวมใส่ชุดนักยุทธ์สีดำสนิท รูปร่างสูงใหญ่กำยำ หน้าตาเคร่งขรึม มีรังสีดุดันกระจายอยู่รอบกายอย่างไม่อาจหาที่เปรียบเทียบได้

ไร้ข้อสงสัย บ่อนคาสิโนระดับพรีเมียมแห่งนี้เป็นฐานปฎิบัติการที่สำคัญที่สุดของสำนักมังกรเขียว เช่นนั้นแล้วกำลังคนที่รับผิดชอบที่นี่อาจเป็นลูกศิษย์และผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดของสำนักมังกรเขียว

“เฮียเซียว บ่อนคาสิโนอยู่ชั้นบนสุด ซึ่งนั่นก็คือชั้นเก้า แต่ถ้าหากต้องการจะขึ้นไปยังชั้นเก้าก็ต้องขึ้นลิฟต์พิเศษที่มีการตั้งรหัสผ่าน บันไดหนีไฟไม่สามารถขึ้นไปถึงชั้นเก้าได้ มีเพียงลิฟต์นี้เท่านั้นที่จะสามารถขึ้นไปได้ เว้นเสียแต่สมาชิกอาวุโสของคาสิโน รวมถึงการที่สมาชิกอาวุโสเหล่านี้ได้ทำการแนะนำน้องใหม่ถึงจะได้โดยสารลิฟต์ตัวนี้ขึ้นไป ส่วนคนที่เหลือนั้นก็จะถูกกีดกันไว้อยู่ด้านนอก” ซ่างกวนเทียนเผิงกล่าว

เซียวหยุนหลงพยักหน้า เขาเอ่ย “พวกเราไม่ใช่สมาชิกอาวุโส ดูเหมือนว่าหากต้องการจะขึ้นไปก็คงต้องบุกอย่างเดียวสินะ”

“เฮียเซียว เฮียคิดจะบุกและฆ่าเข้าไปงั้นเหรอ?” หลี่โม่เดินเข้ามาและเอ่ยถาม

“แน่นอน ในตอนนี้มีเพียงหนทางเดียวก็คือฆ่าเพื่อที่จะเข้าไป หลี่โม่ นายบาดเจ็บ หากว่าเกิดการต่อสู้ขึ้น นายก็ระวังตัวหน่อยแล้วกัน ส่วนพวกนายที่เหลือเดินมาด้วยกันก็คอยดูแลปกป้องกันและกัน เนื่องจากที่นี่เป็นฐานปฎิบัติการที่สำคัญที่สุดของสำนักมังกรเขียว แน่นอนว่ากำลังคนของฝ่ายตรงข้ามจะต้องมีมากกว่าและจะต้องมีคนที่แข็งแกร่งอยู่ที่นี่ด้วย” เซียวหยุนหลงเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น

“เฮียเซียว พวกเราจะจำไว้ครับ!” ซ่างกวนเทียนเผิงและคนอื่นๆต่างก็พยักหน้า

อู๋เซี๋ยงและคนอื่นต่างก็เป็นศิษย์ของสำนักบู๊ตระกูลเซียว สีหน้าของพวกเขาแสดงออกถึงอาการตื่นเต้นเล็กน้อยอย่างเลี่ยงไม่ได้ แม้จะกล่าวว่าพวกเขาอยู่ในสำนักบู๊ตระกูลเซียว แต่ก็ไม่เคยเข้าร่วมการต่อสู้แบบนี้กับกองกำลังเมืองเจียงห่าย นอกจากความตื่นเต้นแล้วพวกเขากลับมีจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ที่แข็งแกร่งอีกด้วย

หลังจากที่เซียวหยุนหลงออกคำสั่ง เขาก็เดินตรงไปยังอาคารที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้าอย่างสง่าผ่าเผย

ซ่างกวนเทียนเผิงที่แสดงสีหน้าตื่นตระหนกเดินตามหลังมา เดิมทีพวกเขาคิดว่าเซียวหยุนหลงจะใช้วิธีลอบโจมตี คาดไม่ถึงเลยว่าเขากลับเดินเข้าไปอย่างเปิดเผยแบบนี้ พลังงานเช่นนี้ทำให้พวกเขารู้สึกเคารพเลื่อมใส เพียงพอแล้วที่จะแสดงให้เห็นว่ากำลังป้องกันของคนในทุกระดับชั้นแห่งสำนักมังกรเขียวไม่ได้มีค่าอยู่ในสายตาของเซียวหยุนหลงเลย

ภายในอาคารแห่งนี้มีเจ้าหน้าที่ตระเวนอยู่สามกลุ่มด้วยกัน หนึ่งกลุ่มมีคนจำนวนห้าคน เมื่อพิจารณาถึงทิศทางทั้งสามแล้ว ตำแหน่งระหว่างทั้งสามกลุ่มจะสร้างรูปสามเหลี่ยม ซึ่งพวกเขาสามารถโต้ตอบกันได้ ถ้าหากเกิดสถานการณ์ใดขึ้น พวกเขาจะรวมตัวกันเป็นวงกลมและเตรียมพร้อมรับมือกับทุกสถานการณ์

เมื่อเซียวหยุนหลงเดินเข้าไป คนกลุ่มนี้ก็มองเห็น สายตาที่เฉียบแหลมของพวกเขาจับจ้องไปที่เซียวหยุนหลง สำหรับพวกเขาแล้วแน่นอนว่าใบหน้าของเซียวหยุนหลงคือใบหน้าของคนแปลกหน้า

และนอกจากนั้น ด้านหลังของเซียวหยุนหลงยังมีซ่างกวนเทียนเผิง อู๋เซี๋ยง หลี่โม่ เฉินฉีหมิง เถี่ยหนิว สิ่งนี้ทำให้นัยต์ตาของกลุ่มคนของสำนักมังกรเขียวดูน่ากลัวและดุร้ายยิ่งขึ้น พวกเขาต่างจ้องมองไปยังเซียวหยุนหลงและคนอื่นๆ ความหนาวเย็นที่มืดมนแทรกซึมอยู่ในอากาศ

“พวกแกเป็นใคร? มาทำอะไรที่นี่?” ชายคนหนึ่งของฝ่ายตรงข้ามเอ่ยปากถาม สีหน้าของเขาสงบนิ่ง ดูเหมือนว่าจะเป็นหัวหน้าของกลุ่มตระเวน