บทที่ 202

ฟุ่บ!

เมื่อศิษย์ของสำนักมังกรเขียวได้พุ่งตัวเข้ามา เซียวหยุนหลงก็เคลื่อนตัว การเคลื่อนไหวนั้นราวกับมังกร แข็งแกร่งทรงพลัง ร่างกายที่ลมหายใจแผ่ซ่านไปด้วยกลิ่นคาวเลือดจากภูเขาซากศพและทะเลเลือดกระจายไปทั่ว น่ากลัวราวกับขุมนรก ขนพองสยองเกล้าเป็นอย่างยิ่ง

ศิษย์คนหนึ่งของสำนักมังกรเขียวที่อยู่ด้านหน้านี้ยังไม่มีปฏิกิริยาใด มือที่เป็นเสมือนเหล็กคว้าข้อมือของเขาที่กำลังถือมีดเอาไว้ จากนั้นหมัดใหญ่ก็กระแทกเข้าไป หมัดนั้นอัดกระแทกเข้าที่ใบหน้าอย่างรุนแรง เลือดสาดกระเซ็น ใบหน้าของศิษย์คนนั้นแห่งสำนักมังกรเขียวก็พร่ามัวไปด้วยเลือดสีแดงสด กระดูกใบหน้าแตกและร่างกายของเขาก็ลอยออกไป

เซียวหยุนหลงหักงอมีดในมือของศิษย์สำนักมังกรเขียวด้วยมือเปล่า เขาเข้าประชิด มีดในมือถูกฟันออกไป เสียงเย้ยหยันดังขึ้น เลือดสาดกระเซ็นในอากาศ รอยมีดเฉือนถูกประทับลงบนลำคอของศิษย์คนนั้นแห่งสำนักมังกรเขียว

เฮอะ!

กระบองในมือของชายที่อยู่ด้านซ้ายกระแทกลงบนศีรษะของเซียวหยุนหลง นัยต์ตาของเซียวหยุนหลงมืดมนลง เขาไม่ได้หลบหรือหลีกเลี่ยง แขนซ้ายถูกยกขึ้น เส้นเลือดปูดนูน พละกำลังมหาศาลพุ่งพล่านออกไปและขวางกั้นกระบองที่จะกระแทกลงมาบนศีรษะ

เสียงปังดังขึ้น ชายคนนั้นรู้สึกเพียงแต่ว่ากระบองในมือของเขาแข็งเหมือนกับแขนเหล็กอย่างไรอย่างนั้น อย่างไรก็ตามง่ามมือที่เขาถือกระบองไว้นั้นราวกับว่ากำลังจะฉีกขาดออกจากกัน

บูม!

ก่อนที่เขาจะรวมรวบสติได้ เซียวหยุนหลงกวาดขาข้างหนึ่งออกไปแล้วกระแทกที่เอวอย่างรุนแรง ร่างกายนั้นกระเด็นออกไป เขากระอักเลือด จากนั้นล้มลงบนพื้นและไม่สามารถเคลื่อนไหวได้อีก

ฟุ่บ! ฟุ่บ!

ซ่างกวนเทียนเผิง อู๋เซี๋ยง หลี่โม่ เฉินฉีหมิง เถี่ยหนิวต่างก็ออกโรงเคลื่อนไหวเช่นกัน พวกเขาต่างทักทายศิษย์เหล่านี้ของสำนักมังกรเขียว

ซ่างกวนเทียนเผิงอยู่ที่วัดเส้าหลินใต้มาเป็นเวลาห้าปี เรียนรู้ศิลปะการป้องกันตัวที่สืบทอดมาจากเส้าหลินใต้ ความแข็งแกร่งของเขาได้รับการยอมรับจากเซียวหยุนหลง เป็นที่เชื่อกันว่าความสำเร็จของศิลปะการต่อสู้ในอนาคตของเขานั้นไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

เช่นนั้น ซ่างกวนเทียนเผิงก็พุ่งตัวออกมา เผชิญหน้ากับฝ่ายตรงข้ามที่ถือกริชในมือ เขาใช้กระบวนท่า ‘ฝ่ามือเขมือบมังกรสิบสอง’ ความสามารถคว้ากริชได้ด้วยมือเปล่า จากนั้นคว้าข้อมือของศิษย์สำนักมังกรเขียว ต่อด้วยกระบวนท่าหมัดอรหันต์กระแทกคู่ต่อสู้ให้ลอยขึ้นสู่อากาศ

หลี่โม่สืบสายเลือดมาจากมวยใต้ดิน เขาเชี่ยวชาญในการฆ่า แม้ว่าเขาจะได้รับบาดเจ็บ แต่กลับไม่ใช่คนที่ศิษย์ของสำนักมังกรเขียวจะกีดขวางไว้ได้

มีดสปาต้าในมือของชายคนหนึ่งกำลังจะฟันลงมาและบั่นศีรษะของหลี่โม่ เขาหลบเลี่ยงไปด้านข้าง มือขวาของเขาพุ่งทะยานขึ้นและบีบคอของคู่ต่อสู้ เขาแบ็คแฮนด์และใช้แรงกำลัง เช่นนี้ทำให้ฝ่ายตรงข้ามขาดอากาศหายใจและตายไปในที่สุด

จากนั้นหลี่โม่ก็พุ่งเข้าหาคู่ต่อสู้อีกคนหนึ่ง ฝ่ายตรงข้ามยังไม่ทันที่จะเคลื่อนไหว เขาก็ถูกพลังหมัดสายฟ้าฟาด ขาขวาของเขากวาดออกไป เตะกระดูกสันหลังชิ้นที่ห้ากระดูกส่วนกระเบนเหน็บของคู่ต่อสู้ ร่างของคู่ต่อสู้ลอยละลิ่วออกไป หากไม่ตายก็กลายเป็นคนพิการ

อู๋เซี๋ยง เฉินฉีหมิง เถี่ยหนิวพวกเขาต่างก็ร่วมมือกัน สำหรับการต่อสู้ไม่แกก็ฉันที่ต้องตายแบบนี้พวกเขาไม่ค่อยมีประสบการณ์เท่าไรนัก รากฐานของศิลปะการต่อสู้ของพวกเขานั้นแข็งแกร่งมาก พวกเขาทั้งสามร่วมมือกัน ศิษย์ของสำนักมังกรเขียวไม่ใช่คู่ต่อกรของพวกเขา

“อ๊าก!”