บทที่ 241

สีหน้าของเสือพิฆาตตกตะลึง เขาคาดไม่ถึงจริงๆ ว่าเซียวหยุนหลงจะใช้วิธีนี้มาต้านทานกงโค้งซ้ายขวาในหมัดเสือซุ่มกงจื้อของเขา

เสือพิฆาตออกหมัดก่อน ด้วยพลังสายฟ้าที่จู่โจมออกมาด้วยหมัดกงโค้งซ้ายขวา พละกำลังอันบ้าคลั่งภายในนั้นไร้เทียมทาน พลังทั้งหมดอันบ้าคลั่งนั้นของตัวเขาได้จู่โจมสังหารออกมา ถ้าหากมีคนต้องการใช้วิธีนี้ต้านทานการจู่โจมนี้ของเขา พละกำลังที่อีกฝ่ายมีทั้งหมดอย่างน้อยที่สุดก็คือต้องมีพลังสองเท่าของพละกำลังเสือพิฆาตจึงจะดำเนินต่อไปได้อย่างสมบูรณ์แบบ

แต่ทว่า เสือพิฆาตมีรูปร่างสูงใหญ่ พละกำลังของตัวเองจึงยิ่งทรงพลังอย่างมาก มองไปทั่วทั้งเมืองเจียงห่าย มีใครกล้าพูดว่าพละกำลังของตัวเองแข็งแกร่งกว่าเสือพิฆาตถึงสองเท่าด้วยหรือ?

แต่ว่า เซียวหยุนหลงใช้วิธีเช่นนี้ในการต้านทานการโจมตีของเสือพิฆาต อีกทั้งยังต้านทานได้อย่างสมบูรณ์แบบอีกด้วย!

แขนทั้งคู่ของเซียวหยุนหลงไม่ขยับแม้แต่น้อย ไม่ว่าอย่างไรด้วยพละกำลังที่บ้าคลั่งรุนแรงของหมัดกงโค้งซ้ายขวาที่เสือพิฆาตจู่โจมสังหารเข้ามา คาดไม่ถึงว่าจะไม่สามารถเขย่าแขนทั้งสองของเซียวหยุนหลงได้แม้แต่น้อย

นี่คือน่าหวาดกลัวอย่างชัดเจน!

ภายในใจของเสือพิฆาตตกตะลึง เขามีความเชื่อมั่นในตัวเองอย่างมากกับพละกำลังของตัวเองมาโดยตลอด ตอนนี้เผชิญหน้ากับเซียวหยุนหลง ความเชื่อมั่นในตัวเองของเขากลับกลายเป็นขาดความเชื่อมั่น!

"ย๊า!"

เสือพิฆาตจะยอมแพ้ได้อย่างไร เขาตะโกนออกมา พลังของตนเองที่แสดงออกมาพุ่งขึ้นสูงอย่างรวดเร็ว เขาคำรามออกมา: "หมัดเสือคำราม! "

การชกของตัวเขาเองเปลี่ยนไปทันที ราวกับเสือตัวหนึ่งที่ออกจู่โจม เสือคำรามในหุบเขาลึก อำนาจบารมีล้ำเลิศ หมัดได้เปลี่ยนไปไปจู่โจมสังหารใบหน้าของเซียวหยุนหลง

"ถอยไป!"

เซียวหยุนหลงตะโกนออกมา กลิ่นอายอันน่าหวาดกลัวราวกับภูเขาศพทะเลเลือดแทรกซึมออกมาจากตัวของเขา ในแววตาแฝงไปด้วยเจตนาฆ่าอันเยือกเย็น หมัดขวาของเขาพุ่งออกไปราวกับกระสุนปืนใหญ่ มุ่งตรงเข้าไปรับหมัดของเสือพิฆาต

ตึง!

หมัดจู่โจมสังหารนี้ ปะทะเข้ากับหมัดของเสือพิฆาต แต่เมื่อเห็นสีหน้าที่บิดเบี้ยวของเสือพิฆาตแล้ว คล้ายกับว่ากำลังทรมานจากความเจ็บปวดที่ยากจะทนไหว แขนและมือขวาของเขาก็เหมือนกับจะบิดเบี้ยว ภายใต้แรงบดขยี้ของหมัดเซียวหยุนหลงนี้ถูกสั่นสะเทือนจนหดตัวกลับ กระทั่งคนก็อดไม่ได้ที่จะถอยหลังไปสามก้าว!

ด้วยหมัดเดียวที่โจมตีมาโดยตรง คาดไม่ถึงว่าเขาจะไม่สามารถรับหมัดพลังภายในของเซียวหยุนหลงได้

"ถอยไปอีก!"

เซียวหยุนหลงตะโกนออกมา ขาขวากวาดออกไป ราวกับขวานต่อสู้ที่หมุนขึ้นในอากาศ และฟันสังหารไปยังเสือพิฆาต

ร่างกายของเสือพิฆาตไม่มั่นคง ไม่สามารถตอบโต้ได้ ทำได้เพียงขัดขวาง

เขาเคยเห็นความน่าหวาดกลัวของพลังขาเซียวหยุนหลงด้วยตาตัวเองแล้ว เมื่อครู่นี้ขาสามารถกวาดพญายมให้ลอยไปได้ ด้วยเหตุนี้เขาจึงตะโกนออกมาด้วยเสียงเคร่งขรึม นำมือทั้งสองขวางที่หน้าอก รวบรวมพลังทั้งหมดของร่างกายของเขา

ตึง!