ตอนที่ 152
บทที่ 248
October 31, 2026
"มีสาวสวยมาหาคุณ งั้นเราจะไม่เป็นก้างขวางคอแล้ว" นักศึกษาสาวสวยที่ผิวขาวราวกับหยกยิ้ม เพื่อนสองคนที่อยู่ข้างๆ เธอก็ยิ้มและมองมาที่เซียวหยุนหลงเช่นกัน จากนั้นจึงเดินไปยังด้านหน้าและจากไป
"เฮ้ พวกคุณไม่ได้อยากนั่งมอนสเตอร์เพื่อสัมผัสประสบการณ์หรอกเหรอ ทำไมถึงไปแล้วล่ะ......เพื่อความจริงใจต่อพวกคุณ ฉันลดให้พวกคุณ 50% ก็ได้นะ!" เซียวหยุนหลงร้องตะโกน
"ครั้งหน้าค่อยว่ากัน คุณอาคนเลว!"
นักศึกษาสาวสวยคนหนึ่งตอบกลับ เธอไม่ได้หันกลับมา แต่ยื่นมือออกมาแล้วโบกมือตอบกับ
คุณอาเหรอ? !
เซียวหยุนหลงตกใจจนพูดอะไรไม่ออก สิ่งที่เขาอยากจะพูดในตอนแรกเขากลับสำลักกลับไปด้วยคำสองคำนี้--ขอร้องล่ะ ปีนี้ฉันเพิ่งจะอายุ 25 ปี เทียบกับพวกคุณแล้วก็มากกว่าไม่กี่ปีไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงเรียกคุณาล่ะ? ทำร้ายกันเกินไปแล้ว นักศึกษาสมัยนี้ไม่รู้จักการเรียกชื่อเลยจริงๆ!
เวลานี้ เย่ม่านหยูได้ขี่รถไปข้างๆ เซียวหยุนหลง เธอมองเซียวหยุนหลง และมองไปยังทรวดทรงที่สวยงามของสามคนนั้นที่จากไป เธอก็กล่าวอย่างเย็นชาว่า : "มองคุณแว็บแรกก็รู้แล้วว่าไม่ใช่คนดี ทำไมถึงวิ่งมาล่อลวงนักศึกษาที่นี่แต่เช้าเลยล่ะ? ฉันขอเตือนคุณไว้เลยนะ ถ้าลองคบสาวที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะด้วยเจตนาร้ายล่ะก็ ฉันจะไม่ใจอ่อนแน่!"
สีหน้าของเซียวหยุนหลงเคร่งขรึม เขาจ้องถมึงทึงใส่เย่ม่านหยู และพูดว่า : "คุณทำผิดพลาดแล้วมั้ง หรือว่าคุณมองไม่ออก? เป็นพวกเธอไม่ใช่เหรอที่อยากได้ฉัน?"
"อยากได้คุณ? คุณไม่ได้มองดูตัวเองในกระจกเลยเหรอ คนอื่นเรียกคุณว่าคุณอาหมดแล้ว ฉันนึกไม่ออกเลยจริงๆ ว่าคนอื่นจะอยากได้คุณไปทำไมกัน" เย่ม่านหยูโรยเกลือบนบาดแผลของเซียวหยุนหลง และพูดอย่างไม่ลังเลเยแม้แต่น้อย
เซียวหยุนหลงพูดไม่ออก และถึงกับไปไม่เป็นเลย เขาลูบๆ หนวดเคราที่โผล่ออกมาของตนเอง คิดในใจว่าอาจจะเป็นเพราะลืมโกนหนวดหรือเปล่า? ดังนั้นถึงได้ดูเหมือนกับว่าผ่านโลกมาอย่างโชกโชน?
"คุณไม่เข้าใจหรอก หญิงสาวสมัยนี้ชอบคุณอาเลวๆ กันหมดแหละ" เซียวหยุนหลงกล่าว
ใบหน้าสวยๆ ของเย่ม่านหยูเย็นชาลง และพูดอย่างเย็นชาว่า : "หยุดพูดจาไร้ยางอายกับฉันได้แล้ว และตามฉันมาเร็วๆ เลย"
"ครับ ผู้กองเย่"
เซียวหยุนหลงยิ้ม เขาบิดคันเร่ง เครื่องยนต์ของมอนสเตอร์ก็ส่งเสียงคำราม
เย่ม่านหยูเหลือบมองมอนสเตอร์ สังเกตเห็นป้ายทะเบียนที่แขวนอยู่ เมื่อเธอเห็นเลขป้ายทะเบียนรถก็มีสีหน้าตกใจทันที และกล่าวว่า : "V587? แข็งแกร่งและทรงพลังมาก"
"ขอบคุณผู้กองเย่ที่ชม ฉันจะพยายามต่อไป" เซียวหยุนหลงกล่าวอย่างจริงจัง
"ไสหัวไปเลย! ฉันชมคุณตั้งแต่เมื่อไหร่?" เย่ม่านหยูถลึงตาใส่เซียวหยุรหลง และขี่รถจักรยานยนต์ฮอนด้าของตำรวจคันนั้นของเธอไป
เซียวหยุนหลงรีบตามไป และขี่ไปพร้อมกันกับเย่ม่านหยู
"ผู้กองเย่ ท่วงท่าการขี่รถของคุณดูไม่ค่อยถูกต้องนะ" เซียวหยุนหลงมองดูเย่ม่านหยู และจู่ๆ ก็พูดขึ้นมา
"จะไม่ถูกต้องได้อย่างไร?" เย่ม่านหยูขมวดคิ้วและเอ่ยถาม