บบที่ 742 สถานการณ์ที่ตึงเครียด

จะต้องรู้ว่า ฉินซานสามารถเอาชนะนักพรตเต๋าได้อย่างหนักจนเขาไม่สามารถโต้กลับได้ นับประสาอะไรกับแค่ไป๋ยี่เฟย

หมัดที่สองก็ยังคงทุบตีไม่โดนฉินซาน แต่ฉินซานยกขาขึ้น และเตะเข้าที่หน้าท้องของไป๋ยี่เฟย

“บูม!”

ไป๋ยี่เฟยบินออกไปโดยตรง บินไปที่ระยะทางไกล

“บูม!”

ไป๋ยี่เฟยกระแทกที่ราวบันได และก็ตกลงบนดาดฟ้าเรือ

จากนั้นเขาก็รู้สึกเป็นตะคริวที่ท้อง และใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด

ฉินซานเดินเข้ามาอย่างช้าๆ แล้วหมอบตัวลง คว้าปลอกคอของไป๋ยี่เฟย และตะคอกอย่างเย็นชา “เป็นห่วงโจวฉวี่เอ๋อมากเหรอ? คุ้มไหม? เธอเป็นแค่เพื่อนสนิทของภรรยาของคุณเท่านั้น เป็นห่วงเธอขนาดนี้เลยหรือ? หรือว่าคุณจะมีความคิดต่อเธอ......”

เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ ดวงตาของไป๋ยี่เฟยก็กลายเป็นสีแดง

ไป๋ยี่เฟยจ้องไปที่ฉินซานอย่างดุเดือด และกัดฟันของเขาและพูดว่า “เธอเป็นผู้หญิงของพี่ชายผม และเป็นผู้หญิงของพี่ชายคุณ มึงแม่งอย่าพูดไปทั่ว!”

“ถ้าคุณกล้าทำร้ายเธอ ผมจะไม่ปล่อยคุณไปอย่างแน่นอน!”

ฉินซานขมวดคิ้ว และจ้องไปที่ไป๋ยี่เฟย

ไป๋ยี่เฟยก็จ้องไปที่ฉินซาน แต่ในดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความโกรธที่ทำให้คนรู้สึกกลัว

ทั้งสองจ้องตากันแบบนี้ และไม่มีใครพูดเลย

บรรยากาศตึงเครียด

ทันใดนั้น ไป๋ยี่เฟยก็ตะโกนขึ้นท้องฟ้า

“อ๊ะ!”

ในเวลาเดียวกัน ดวงตาของเขาก็แดงก่ำมากขึ้น

ช่วงเวลาถัดไป

“พัฟ!”

ฉินซานยกมือขึ้น และตบเข้าที่ด้านหลังศีรษะของไป๋ยี่เฟย

จากนั้นไป๋ยี่เฟยก็กลอกตา และเป็นลมโดยตรง

ก่อนที่จะหมดสติไป ดูเหมือนจะได้ยินเสียงพูดว่า “กูแม่งไม่มีพี่ชาย!และก็ไม่ใช่พี่ชายของคุณด้วย!”

.........

“ว้าว!”

น้ำเย็นหนึ่งถังถูกเทลงบนร่างกายไป๋ยี่เฟย ไป๋ยี่เฟยสะดุ้งตัว และตื่นขึ้นมาทันที

เมื่อลืมตาขึ้นมา เขาก็พบว่าแสงสว่างในห้องอ่อนมาก และมีความรู้สึกอาการสั่นไหวเล็กน้อย

หลังจากตื่นขึ้นมาอย่างเต็มที่ เขาก็ตระหนักได้ทันทีว่า ตอนนี้น่าจะอยู่บนเรือแล้ว

ในห้องนอกจากเขาแล้ว ยังมีคนอีกสี่ห้าคนอยู่ หนึ่งในนั้นก็รวมทั้งจูฉวนอู่ด้วย

จูฉวนอู่วางมือของเขาไว้รอบหน้าอก และมองไปที่ไป๋ยี่เฟยด้วยการเยาะเย้ย “โอ้ย คุณตื่นแล้วหรือ?”

ในมือของจูฉวนอู่ถือแส้สีดำอยู่ พร้อมกับสะบัดมัน ขณะที่เขาพูด

อย่างไรก็ตาม ไป๋ยี่เฟยเพียงแค่ถามว่า “ภรรยาของผมอยู่ที่ไหน?”

จูฉวนอู่หยุดครู่หนึ่ง แล้วเยาะเย้ยตาม “ยังมีอารมณ์ไปสนใจภรรยาของคุณอีกเหรอ คุณควรสนใจตัวคุณเองก่อนไหม!”

ไป๋ยี่เฟยมองไปที่จูฉวนอู่ด้วยดวงตาที่เย็นชา และพูดด้วยน้ำเสียงที่ดูถูกว่า “ผมเคยพูดแล้วว่า คุณไม่มีคุณสมบัติพอที่จะพูดคุยกับผม เรียกหลินยู่ชังออกมาให้ผมเดี๋ยวนี้”

จูฉวนอู่โกรธเคืองมาก

เมื่อไป๋ยี่เฟยพูดแบบนี้ ตอนที่อยู่บนดาดฟ้าเรือ เขาก็โกรธมากแล้ว ไม่ว่ายังไงเขาก็เป็นถึงหัวหน้าของหนึ่งในสิบตระกูลยักษ์ใหญ่ และก็เป็นบุคคลที่มีอันดับสูงสุดอยู่ในเมืองหลวงได้ด้วย

แต่ผลคือมาอยู่ตรงที่ไป๋ยี่เฟย ยังดูถูกเขาอีกงั้นเหรอ แม้ตอนที่อยู่บนดาดฟ้าเรือ หลินยู่ชังก็บอกว่าเขาเทียบไม่ได้กับบอดี้การ์ดคนหนึ่งเลย มันมีสิทธิ์อะไร?

ตอนนี้ไป๋ยี่เฟยก็บอกเขาว่าเขาไม่มีคุณสมบัติพอ จูฉวนอู่ก็ยิ่งโกรธมากขึ้น

“พัฟ!”

จูฉวนอู่หยิบแส้ขึ้นมาแล้วฟาดไปที่ไป๋ยี่เฟยโดยตรง