บทที่ 1005 ความโกรธอย่างน่ากลัว

ทั้งสามคนต่างไม่รู้ว่าตัวเองตายยังไง แม้กระทั่งไป๋ยี่เฟยออกหมัดยังไม่ทันดูอย่างชัดเจน

ส่วนตอนนี้ไป๋ยี่เฟยดูเหมือนว่าตาเดือดอย่างโมโห เขาหันหลังให้สือหยุนและหมีฉา พลังอำนาจบนตัวอันน่ากลัว ชายเสื้อปลิวขึ้นโดยไร้ลม

เวลานี้ มีชายชุดดำสองคนพุ่งออกมาจากด้านข้างกะทันหัน เอามีดฟันมาทางไป๋ยี่เฟยพร้อมกัน

หมีฉาเห็นแล้วอยากจะเตือนไป๋ยี่เฟย ปรากฏว่าเพิ่งอ้าปาก ไป๋ยี่เฟยก็ขยับตัว

เขาหมุนตัวทีหนึ่ง ต่อยหมัดไปที่คนชุดดำด้านหลังซ้ายมือ ต่อยลงไปบนไหล่คนนั้น

“อ้าก”

หลังจากเสียงกรีดร้อง คนนั้นก็กระเด็นไปข้างหลัง ชนเข้ากับกำแพง เสียงดัง “พร็วด” กระอักเลือดออกมาเต็มปาก สุดท้ายไม่ทันได้พูดอะไร ก็ตายไปทันที

ส่วนชายชุดดำอีกคนท่าทางช้านิดหนึ่ง ถึงเวลาจะฟันไป๋ยี่เฟย ก็เห็นเพื่อนตัวเองตายไปแล้ว

เขาจึงมีความคิดอยากถอยออกทันที อยากวางมือแล้วหนี

แต่เขาเพิ่งชะงักครู่เดียว ไป๋ยี่เฟยก็หมุนตัวแล้ว ยื่นมือบีบคอเขาไว้

ได้ยินเพียงเสียง “คั๊กชัก” คอของคนนั้นก็เอียง แล้วสิ้นลมหายใจทันที

สือหยุนที่เห็นภาพนี้ตะลึงไปทันที

สำหรับหมีฉา เขารู้ความเก่งของไป๋ยี่เฟย แต่ตอนนี้เห็นท่าทางการฆ่าคนของไป๋ยี่เฟย ถูกทำให้ตกใจกะทันหัน

เวลาเดียวกัน มีเสียงตะโกนออกมา

“ที่นี่ยังมีคน”

ต่อจากนั้น ก็มีคนชุดดำหลายคนวิ่งออกมา พวกเขาเห็นไป๋ยี่เฟย

“ฆ่ามัน ห้ามเหลือชีวิตไว้”

หลังจากเสียงตะโกนอีกครั้ง พวกเขาก็พุ่งเข้าหาไป๋ยี่เฟยทั้งหมด

ส่วนท่ามกลางแสงไฟอันไม่ค่อยชัดเจนนั้น พวกเขาไม่ได้สังเกตเห็น ศพที่อยู่บนทางที่พวกเขาผ่านไป เป็นศพของพวกตัวเอง

สำหรับไป๋ยี่เฟย ณ ตอนนี้ เข้าสู่สภาพอันบ้าคลั่งไปแล้ว แววตาทั้งคู่ของเขาเป็นประกายสว่าง สว่างจนแม้อยู่ในสถานการณ์ไม่มีแสงสว่างก็มีความสว่างอยู่บ้าง

ถึงแม้ไป๋ยี่เฟยไม่ได้มีความรู้สึกอะไรต่อสือหลู่ ความสัมพันธ์ก็ไม่ลึกซึ้ง แต่ไม่ว่ายังไงสือหลู่ก็ช่วยเหลือพวกเขาในตอนที่เขาตกอยู่ในสภาพลำบาก

แม้กระทั่งบ่ายเมื่อวาน สือหลู่ยังถูกคนในบ่อนคาสิโนซ้อมไปยกหนึ่งเพราะเขา

คนแก่ที่ยังกินข้าวเย็นและคุยกันในตอนเย็นชัดๆ ตอนนี้กลับถูกคนฆ่าไปแล้ว

นอกจากเขา คนทั้งหมู่บ้านถูกฆ่าไปหมดแล้ว

ทุกคนในที่นี้ล้วนเป็นคนไร้เดียงสา

พวกเขากลับถูกฆ่าแล้ว

ส่วนไป๋ยี่เฟยหลังจากที่หมีฉาเล่าเรื่องพวกนั้นให้เขาฟังแล้ว เขาก็รู้ว่านิสัยท่านดยุกไม่ใช่คนที่จะเสียเปรียบฝ่ายเดียวแน่ ถ้าอย่างนั้นลูกน้องที่พาออกมาก็ต้องเป็นคนชนิดเดียวกัน

เขาคาดการไว้แล้วว่าคนพวกนี้ต้องมาหาเรื่องเขา แต่ว่าเขาคิดไม่ถึง พวกเขาจะฆ่าคนทั้งหมู่บ้าน ยังเผาทั้งหมู่บ้าน

เพราะฉะนั้น ไป๋ยี่เฟยโกรธมาก

อารมณ์ของเขามาถึงจุดสุดยอด

“ฆ่า”

คนชุดดำตะโกนไปและพุ่งเข้าหาไป๋ยี่เฟยด้วย

และแล้ว.......

คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าคนนั้นหายไปอย่างกะทันหัน

ทุกคนต่างก็ตะลึง

วินาทีต่อมา คนคนนั้นปรากฏตัวอยู่ข้างหลังคนชุดดำ ติดตามมาก็คือเสียงกรีดร้องอันเจ็บปวด

“อ้าก”

“อ้าก”

สิ่งที่มาพร้อมกับเสียงกรีดร้อง รอบด้านพวกเขา โบยบินไปด้วยแขนขาที่หักและเต็มไปด้วยเลือด

ในมือไป๋ยี่เฟยไม่มีอาวุธ เขาฉีกแขนขาของคนเหล่านั้นด้วยมือเปล่า

“รีบวิ่ง”

คนที่เหลือถูกท่าทางอันน่ากลัวของไป๋ยี่เฟยทำให้ตกใจ ต่างก็พากันคิดจะหนี