บทที่ 686 คนที่ไม่คุ้มค่ากับการเอ่ยถึง

บทที่ 686 คนที่ไม่คุ้มค่ากับการเอ่ยถึง

ฟางหยันสั่นไปทั้งตัว ตอนนี้เธอหวาดกลัวถึงขั้นสุด

ตอนที่มาถึงที่นี่เธอก็รู้แล้วว่าซุนเหาจะทำอะไรกับเธอ เธอหาข้ออ้างไว้เรียบร้อยแล้ว แต่ตอนนี้เธอไม่กล้าพูด เธอกลัวว่าถ้าพูดโกหกไปแล้วซุนเหาจับได้ขึ้นมา ถึงตอนนั้น……

ในเวลานี้เอง จู่ๆซุนหมิงเจี้ยนก็มาถึงห้องใต้ดิน ข้างหลังของเขาก็มีบอดี้การ์ดสาวสวยสวมเสื้อหนังคนนั้นเดินตามมาด้วย

หลังจากที่ซุนหมินเจี้ยนเห็นซุนเหาแล้ว ก็ถามเขาอย่างยิ้มแย้ม“เป็นยังไงบ้าง? พูดแล้วยัง?”

ซุนเหาที่ตอนแรกคิดจะไปโอบกอดฟางหยัน หลังจากที่เห็นซุนหมิงเจี้ยนแล้ว ก็ต้องดึงมือกลับทันที จากนั้นก็ส่ายหัวด้วยความโมโห“ปากแข็งงัดไม่ออกเลย ผมตัดนิ้วของลูกมันต่อหน้ามันก็แล้ว มันก็ยังไม่ยอมพูด”

ซุนหมิงเจี้ยนได้ฟังแบบนี้ก็สีหน้านิ่งขรึมทันที จากนั้นก็มองไปยังหนิววั่ง

แต่ตอนที่เขาเห็นหนิววั่งร่างกายเต็มไปด้วยเลือด สภาพใกล้จะตายแล้วนั้น ก็ตกใจทันที จากนั้นก็รีบหันมาพูดกับซุนเหา“ลูก เต้าจ่างแค่ให้พวกเรามาสอบสวนมัน ไม่ได้บอกให้พวกเราเอาชีวิตของมัน ถ้าลูกเอามันตายแล้ว……”

“วางใจได้ครับ ไม่ตายหรอก ผมรั้งมือเอาไว้”ซุนเหาพูดขึ้นอย่างไม่ใส่ใจ“ต่อให้ตายไป คนที่ไม่อยู่ในสายตาใครแบบมัน ตายแล้วก็ตายไปสิ เต้าจ่างไม่มีทางมาตำหนิพวกเราหรอกใช่ไหมล่ะ?”

ซุนหมิงเจี้ยนยังคงพูดขึ้นอย่างไม่วางใจ“ยังไงก็ระมัดระวังหน่อยก็ดี ถึงยังไงหมอนี่ก็เป็นถึงลูกน้องของไป๋ยี่เฟย ต่อให้ไม่ใช่เพราะความลับนั่น ก็ยังมีประโยชน์ในด้านอื่นอีกเหมือนกัน”

ซุนเหาได้ยินชื่อไป๋ยี่เฟยอีกครั้ง สีหน้ายิ่งดูไม่ดีขึ้นไปอีก

ไป๋ยี่เฟยตบเขา ทำให้เขาต้องอับอาย แล้วเรื่องในตอนนี้ก็ดันมาเกี่ยวข้องกับไป๋ยี่เฟยอีก เขาไม่เข้าใจ ไป๋ยี่เฟยก็แค่นักธุรกิจคนหนึ่งเท่านั้น ทำไมถึงต้องให้ความสำคัญกับไป๋ยี่เฟยขนาดนี้?

แถมเขากล้าดียังไงถึงได้คนที่ทั้งสวยทั้งมีความสามารถแบบหลี่เสว่ไปเป็นภรรยา?

พอคิดถึงฉากตอนที่ถูกไป๋ยี่เฟยตบแล้ว เขาก็ยิ่งโกรธมากขึ้นไปอีก“ไป๋ยี่เฟย ไป๋ยี่เฟยอีกแล้ว ไป๋ยี่เฟยมันเป็นใครกันแน่? ก็แค่นักธุรกิจในเมืองเล็กๆจะสามารถคุกคามเต้าจ่างได้เหรอ? ทำไมแม้แต่พ่อก็ยังต้องกลัวมันด้วย?”

ซุนหมิงเจี้ยนได้ฟังแบบนั้นก็ไม่พอใจอย่างมาก สบถหึออกมาหนึ่งที“ล้อเป็นเล่นน่ะ พ่อกลัวมัน? กะอิแค่คนที่ไม่คุ้มค่าที่จะเอ่ยถึงเนี่ยนะ แทบจะไม่มองมันอยู่ในสายตาเลยด้วยซ้ำ ถ้าไม่ใช่เต้าจ่างให้ความสำคัญกับมัน บวกกับมันเป็นลูกของไป๋หยุนเผิงนะ พ่อไม่มีทางกลัวขนาดนี้หรอก ป่านนี้ก็ให้คนไปฆ่ามันตั้งแต่วันที่มันตบลูกแล้ว”

ซุนหมิงเจี้ยนพูดขึ้นต่อ“ในสายของพ่อมันก็เป็นแค่เด็กคนหนึ่งเท่านั้นแหละ การที่จะฆ่ามันง่ายนิดเดียว แต่เกี่ยวข้องกับตระกูลไป๋แห่งสี่ตระกูลยักษ์ใหญ่นี่น่ะสิ โดยเฉพาะไป๋หยุนเผิง พวกเราต้องคิดหาวิธีอย่างละเอียดรอบคอบ เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ไฟลามมาโดนตัวพวกเรา”

ในตอนนี้เองฟางหยันที่อยู่ด้านหลังของพวกเขาพอได้ยินชื่อของไป๋ยี่เฟย ในใจก็สั่นอย่างช่วยไม่ได้

เพราะว่าเธอต้องทำงานร่วมกับอุตสาหกรรมแบนเนอร์ของเฟยเสว่กรุ๊ป เคยได้ยินชื่อชื่อนี้มาบ้างเหมือนกัน ต่อมาหลังจากที่เข้าใจแล้ว จึงรู้ว่าคนคนนี้เป็นตำนานมากขนาดไหน ในใจรู้สึกยกย่องสรรเสริญไม่น้อย

แล้วตอนนี้ พวกเขาพูดว่าซุนเหาถูกไป๋ยี่เฟยทำร้าย

ถ้าอย่างนั้นก็แสดงว่า ไป๋ยี่เฟยมาที่เมืองหลวงแล้วน่ะสิ?

ซุนหมิงเจี้ยนก็ไม่ได้พูดมากมายอะไรต่อ แต่ยิ้มๆพร้อมกับตบๆที่ไหล่ของเขา“ลูก คืนนี้ลูกสอบสวนดีๆล่ะ ถ้าสามารถล้วงความลับที่เต้าจ่างอยากรู้ออกมาได้ ต่อไปตำแหน่งผู้อำนวยการสำนักงานสหพันธ์ธุรกิจก็จะเป็นของลูกแล้ว”

ซุนเหาพูดขึ้นด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม“วางใจได้ครับ ไม่มีปัญหา”

ซุนหมิงเจี้ยนยิ้มๆ จากนั้นก็หันสายตามองไปยังสมาชิกเกิร์ลกรุ๊ปพวกนั้นและฟางหยัน สายตาของเขาไม่ชั่วร้าย แต่เป็นสายตาที่ดูถูกดูแคลน

เขาแค่ชำเลืองมองนิ่งๆเท่านั้น พวกผู้หญิงพวกนั้นก็ตกใจตัวสั่นไปหมด

จากนั้นซุนหมิงเจี้ยนก็พูดกับซุนเหาเบาๆ“ลูก พวกนี้ล้วนแต่เป็นผู้หญิงเกรดต่ำที่รู้จักแต่ทาแป้งแต่งเนื้อแต่งตัวแต่ไร้วัฒนธรรมกันทั้งนั้น ลูกไปทุ่มเทให้กับหลี่เสว่ดีกว่า ถ้าลูกได้แต่งงานกับเธอ ถึงตอนนั้นตำแหน่งในสหพันธ์ธุรกิจของตระกูลพวกเราก็จะไม่สั่นคลอนอีกต่อไป”

พอซุนเหาได้ยินชื่อหลี่เสว่ ก็ตื่นตัวขึ้นมาทันที พยักหน้าอย่างตื่นเต้นดีใจ“พ่อ วางใจได้เลย ผมจะเร่งมือให้เร็วที่สุด แต่ช่วงสองวันมานี้เธอไม่อยู่เมืองหลวงนี่น่ะสิ”

ซุนหมิงเจี้ยนพยักหน้า ไม่พูดอะไรต่อ ก่อนหันเดินจากไป

ตอนที่ซุนเหาเอ่ยถึงหลี่เสว่ ท่าทีที่ทั้งตื่นตัวทั้งหยาบคายของเขาก็เข้ามาอยู่ในสายตาของฟางหยันหมดแล้ว นี่ไม่เพียงแต่จะทำให้เธออยากรู้อยากเห็นเท่านั้น แต่คนที่สามารถเข้ามาอยู่สายตาของคนแบบซุนเหาได้ ต้องสวยมากขนาดไหนกันแน่?

ถึงยังไงก็เป็นผู้หญิงเหมือนกันทั้งนั้น แม้ว่าสถานการณ์ในตอนนี้จะไม่ค่อยสู้ดีนัก แต่ฟางหยันก็ยังจำชื่อของหลี่เสว่ได้แม่น เธออยากรู้มาก ว่าตัวเองเป็นผู้หญิงที่รู้จักแต่แค่แต่งหน้าแต่งตัวไปวันๆแต่ไร้วัฒนธรรมจริงๆไหม?

“ไสหัวออกไปให้หมด！”ตอนนี้ซุนเหาไม่มีความสนใจอะไรทั้งนั้นแล้ว บางทีอาจจะเป็นเพราะว่าหลี่เสว่ บางทีอาจจะเป็นเพราะว่าตอนนี้เขาไม่มีอารมณ์แล้ว

พอฟางหยันกับเหล่าสมาชิกเกิร์ลกรุ๊ปได้ฟังแบบนี้ ต่างก็พากันถอนหายใจออกมา จากนั้นก็โค้งตัวให้ซุนเหาเล็กน้อย ก่อนจะหันเดินออกไปจากห้องใต้ดินทันที

ตอนที่ออกมาจากคอนโด ก็ถอนหายใจออกมาหนึ่งที จากนั้นพวกเธอก็พบว่า เนื่องจากความหวาดกลัวที่มากเกินไป ทำให้เหงื่อเปียกชุ่มเสื้อผ้าไปจนหมดแล้ว

ในตอนนี้เองบอดี้การ์ดสาวสวยของซุนหมิงเจี้ยนก็ปรากฏตัวขึ้นมา เธอพูดกับฟางหยัน“คุณหนูฟาง เถ้าแก่เชิญไปพบค่ะ”

ตอนที่เธอได้ยินคำพูดนี้ใจก็เต้นตึกตักขึ้นมาทันที ใจที่เพิ่งจะสงบลงก็เต้นแรงขึ้นมาอีกครั้ง สีหน้าก็ซีดขาวไม่น้อย

……

เครื่องบินลำหนึ่งลงจอดลงที่สนามบินขนาดเล็กของเมืองหลวง

พวกของไป๋ยี่เฟยลงมาจากเครื่องบินอย่างรวดเร็ว ไป๋ยี่เฟยเข้าไปในรถที่หลินขวางเตรียมมาให้ หลินขวางพูดขึ้นยิ้มๆอย่างช่วยไม่ได้“ผมรู้อยู่แล้วว่าคุณจะต้องมาช่วยแน่ๆ”

ในตอนนี้ไป๋ยี่เฟยกลับรู้สึกแปลกใจไม่น้อย ตอนแรกเขานึกว่าหลินขวางจะเตรียมแค่รถให้พวกเขา แต่ไม่คิดว่าเขาจะมาด้วยตัวเองแบบนี้