บทที่ 785 ใจดีเกินไป

หงฉีมองดูฉากนี้ด้วยความสนใจอย่างมาก จากนั้นก็หัวเราะอย่างชั่วร้าย ยื่นมือออกไป จับตัวลู่เหมียวเหมียวไว้อีกครั้ง และพูดกับหงจุนว่า “พี่ครับ งั้นผมขอตัวไปทำธุระก่อนนะ คุณต้องดูแลพี่สะใภ้ให้ดีด้วยนะครับ”

หลังจากหงฉีพูดจบเขาก็ดึงตัวลู่เหมียวเหมียวและเดินออกไปข้างนอก

เมื่อลู่เชี่ยนเห็นฉากนี้ เธอก็กังวลมากถึงสุดขีด

เธอรีบวิ่งเข้าไปข้างหน้าโดยไม่คำนึงถึงสิ่งใด แล้วยืนกั้นอยู่ข้างหน้าหงฉี เหยียดแขนของเธอออกไปเพื่อห้ามเขาและพูดว่า “ไม่ได้ ถ้าคุณอยากจะสับ ก็สับนิ้วของฉันเลย!”

หงจุนประหลาดใจเล็กน้อยกับฉากนี้ “ภรรยา!”

“พี่สาว!” ลู่เหมียวเหมียวก็ยิ่งตะโกนไปที

หงฉีมองไปที่หงจุน จากนั้นก็มองไปที่ลู่เชี่ยนแล้วพูดว่า “พี่สะใภ้ ทำแบบนี้ไปเพื่ออะไรล่ะ? คนที่มีนามสกุลว่าไป๋ห่วงใยลู่เหมียวเหมียวมากเลยนะ”

“ยิ่งไปกว่านั้น ก่อนหน้านี้ตระกูลลู่ของพวกคุณทำให้ตระกูลหงขุ่นเคือง พ่อของคุณเองที่มอบคุณให้พี่ชายของผม เพื่อแก้ไขความขัดแย้งกัน”

“ในตอนนั้นพ่อแม่และน้องสาวของคุณคนนี้ พวกเขาไม่เคยคำนึงถึงความรู้สึกของคุณ ก็ส่งคุณมาโดยตรงเลย?”

“พวกเขาไม่ใส่ใจคุณเลย แต่คุณกลับใส่ใจพวกเขา พี่สะใภ้ใจดีเกินไปหรือเปล่า?”

เมื่อคำพูดจบลง ลู่เชี่ยนและลู่เหมียวเหมียวต่างก็ตกตะลึงไป

แม้แต่หงจุนก็ตะลึงจนแทบจะมองไม่เห็น และในขณะเดียวกัน ร่องรอยของอารมณ์ที่ไม่สามารถระบุได้ก็แวบเข้ามาในดวงตาของเขา

ลู่เชี่ยนเหลือบมองหงจุน แม้ว่าเธอจะไม่เข้าใจอารมณ์ในดวงตาของเขา แต่เธอก็รู้สึกถึงความโดดเดี่ยวของหงจุน และรู้สึกเศร้าเล็กน้อยในทันใด

ในเขตสี่ ตระกูลหงก็เป็นดั่งท้องฟ้า เป็นดั่งจักรพรรดิ หากเป็นในสมัยโบราณจริงๆ งั้นเธอก็เหมือนกับเป้นคนที่แต่งงานเข้าไปในราชวงศ์

แต่รูปลักษณ์ของหงจุนและหงฉีดูไม่ค่อยดีอยู่แล้ว และบวกกับรอยแผลเป็นบนใบหน้า ยิ่งทำให้ดูน่าเกลียดยิ่งขึ้นไปอีก

ดังนั้น แม้ว่าจะแต่งงานเข้าไปในตระกูลหงที่มีอำนาจมากมาย แล้วจะทำยังไงได้ล่ะ? กลัวว่าคงไม่มีผู้หญิงคนไหนอยากจะเฝ้าดูผู้ชายที่มีรูปลักษณ์น่าเกลียดคนหนึ่งอยู่ทุกวันหรอก

ในเวลานั้นตระกูลลู่ทำให้ตระกูลหงขุ่นเคือง และเกือบจะโดนกำจัดอย่างสิ้นซากไปเช่นเดียวกัน

และในเวลานั้น หงจุนก็บอกกับพี่น้องสาวลู่เชี่ยนว่า “ตราบเท่าที่หนึ่งในคุณสองคนแต่งงานกับผม ผมก็จะสามารถรักษาตระกูลลู่ของพวกคุณไว้ได้”

เพราะคำพูดเหล่านี้ ลู่หย่วนในตอนนั้นจึงดูเหมือนจะมองเห็นความหวัง และแม้แต่ดวงตาก็เป็นประกาย

และในเวลานั้นเธอก็เข้าใจดีว่า พ่อแม่ของเธอให้เธอแต่งงานกับหงจุน เป็นการวางแผนที่ดีที่สุด

นี่ก็คือความหวังของพวกเขาอีกด้วย

ในขณะนี้ จู่ๆ ลู่เหมียวเหมียวก็ส่ายหัว “ไม่ใช่!”

“พี่คะ มันไม่ใช่แบบนี้!”

“คุณพ่อมีโอกาสที่จะออกจากเกาะทองคำได้ แต่หลังจากเห็นคนที่มีนามสกุลไป๋ เขาก็เอาเงินออมทั้งหมดออกมา แล้วเพียงแค่ขอให้เขาส่งตัวฉันออกไป”

“เขาคิดว่าฉันไม่รู้ แต่ฉันเห็น แล้วฉันก็ไปหาเขา และบอกว่าจะไปด้วยกัน”

“พ่อบอกฉันว่า พี่สาวของคุณยังอยู่ที่หลันเต่า และเธอเสียสละมากเกินไปเพื่อตระกูลของเรา”

“พ่อยังบอกอีกว่า แม้ว่าเขาจะพาคุณออกจากตระกูลหงไม่ได้ แต่เขาก็จะปกป้องคุณ ถ้ามีใครรังแกคุณ เขาก็จะพยายามปกป้องคุณอย่างเต็มที่ด้วยชีวิต”

“ด้วยชีวิตงั้นเหรอ?” หงฉีเยาะเย้ยด้วยความรังเกียจ “เขาคู่ควรหรือไม่?”

แต่ลู่เชี่ยนดาแดงเพราะคำพูดเหล่านี้ จากนั้น สายตาของเธอก็กระชับขึ้นมาก และเธอก็พูดอย่างแข็งกร้าวว่า “พ่อแม่ของฉันถูกพวกคุณฆ่าตายแล้ว เหมียวเหมียวเป็นน้องสาวเพียงคนเดียวของฉัน ต่อให้จะต้องตาย ฉันก็จะไม่ปล่อยให้พวกคุณทำร้ายผมของเธอแม้แต่เส้นเดียว พวกคุณอยากจะทำอะไร ลงมาหาที่ฉันได้เลย!”

เมื่อเห็นเช่นนี้ หงฉีก็มองหงจุนด้วยความลำบากใจและพูดว่า "พี่ชาย คุณว่าควรจัดการอย่างไร?”

หงจุนเงียบ เพราะเขาก็ไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร

นี่คือคำสั่งของหงฟ่าน เขาไม่กล้าที่จะขัดขืน แต่ก็อยากจะให้ลู่เชี่ยนแบกรับสิ่งเหล่านี้

ในขณะนั้น จู่ๆ คนใช้ของตระกูลหงก็บุกเข้ามาคนหนึ่ง

“คุณชายใหญ่ คุณชายรอง”

หลังจากที่ชายคนนั้นเข้ามาก็มีความสุขมาก กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่กลับตะลึงไป เมื่อเห็นเหตุการณ์ที่อยู่ตรงหน้า แล้วจู่ๆ เขาก็หน้าซีด และคุกเข่าลงกับพื้น

หงฉีเพียงแค่มองเขาด้วยสายตาเย็นชา แล้วถามว่า “เรื่องอะไร? ”

หงฉีได้เห็นการแสดงออกที่มีความสุขของชายผู้นั้นที่วิ่งเข้ามา คาดว่าคงจะเป็นเรื่องที่ดี

เหมือนที่คิดไม่มีผิด คนใช้พูดว่า “พบบุคคลที่มีนามสกุลว่าไป๋แล้ว”

“โอเค!” หงฉีดีใจ และหัวเราะในทันใด

แต่ในขณะเดียวกัน หงฉีก็เคลื่อนไหว และมีดมือก็ฟันลงไปที่คอของลู่เชี่ยน