บทที่ 786 ปากแข็ง

“ผู้ที่ไม่มีพลังและอำนาจ ก็ควรมีรูปลักษณ์แบบคนที่ไม่มีพลังและอำนาจ อยู่ต่อหน้าผม คุณก็มีแค่ถูกผมทรมานเท่านั้น!”

หลังจากได้ยินคำพูดของหงฉีคนของตระกูลหงก็รีบวิ่งเข้าไปข้างหน้าทันที หยิบอาวุธในมือขึ้นมาและพุงเข้าไปที่ไป๋ยี่เฟย

การแสดงออกของไป๋ยี่เฟยยังคงไม่เปลี่ยนแปลง และเขาพูดด้วยการเยาะเย้ยว่า “ในสายตาของผม พลังของตระกูลหงอันเล็กน้อยนี้ มันไม่ได้เป็นอะไรเลย!”

เมื่อหงฉีได้ยินคำพูดนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะ ในดวงตาของเขาก็เต็มไปด้วยความรังเกียจและการเสียดสี “แม่งถึงจุดปานนี้แล้ว ยังจะกล้าปากแข็งอีก มันแม่งบ้าจริงๆ เลย”

แต่ก่อนที่เขาจะพูดจบ ทั้งคนก็ตกตะลึงไปเลย

เพราะในขณะที่คนของตระกูลหงพุงเข้าไปที่ไป๋ยี่เฟย ผ้าม่านขนาดใหญ่ที่อยู่เบื้องหลังไป๋ยี่เฟย ก็ตกลงมาทันที

และหลังผ้าม่าน มีศพที่เต็มไปทั้งหมด

ศพคนของตระกูลหง

คนของตระกูลหงต่างตกตะลึงเมื่อเห็นฉากนี้ ทุกคนตกตะลึงอยู่กับที่ และไม่มีใครกล้าวิ่งเข้าไปข้างหน้าเลย

แต่ทุกคนที่ทำงานเก่งอยู่ในตระกูลหง ไม่มีใครไม่เคยฆ่าคนเลย และก็ไม่มีใครที่ไม่เคยเห็นศพมาก่อน?

เป็นความจริง ที่พวกเขาเคยฆ่าคนมาก่อน เคยเห็นศพมาก่อน และไม่มีความกลัวต่อซากศพเลย แต่มันก็จะมีเพียงหนึ่งหรือสองศพเท่านั้น

แต่ตอนนี้สิ่งที่อยู่ต่อหน้าของพวกเขา คือกองภูเขาที่สร้างจากซากศพ

ดังนั้น พวกเขารู้สึกกลัวแล้ว

ไม่เพียงเพราะกองภูเขาศพอันนี้เท่านั้น แต่ยังเป็นเพราะพวกเขาไม่รู้ว่าคนเหล่านี้เสียชีวิตตั้งแต่เมื่อไหร่กัน และตายเพราะเหตุใด

หงฉีก็ตกตะลึงไปเช่นกัน

เขามองดูกองภูเขาศพนี้ ไม่อาจหวนคืนความรู้สึกได้เป็นเวลานาน

และลู่เหมียวเหมียวซึ่งถูกลากตัวเข้ามาอยู่ข้างๆ เขาเห็นฉากนี้ และไม่รู้จะอธิบายอย่างไร

เมื่อเธอเห็นไป๋ยี่เฟยในตอนแรก ในหัวใจของเธอก็ซับซ้อนมาก เพราะทั้งหมดเป็นเพราะไป๋ยี่เฟย ทั้งครอบครัวของพวกเขาถึงเสียชีวิตอย่างอนาถ และเธอควรเกลียดเขา

แต่ไป๋ยี่เฟยและหงฉีกลับเป็นฝ่ายที่ไม่ถูกกัน และหงฉีก็อยากจะฆ่าไป๋ยี่เฟยอีกด้วย ถ้าอย่างงั้นในท้ายที่สุด ศัตรูของเธอควรจะเป็นตระกูลหง

แต่เมื่อเห็นใบหน้าที่ซีดเซียวของไป๋ยี่เฟย เธอก็อดไม่ได้ที่จะเป็นห่วงไป๋ยี่เฟย

ในเวลาเดียวกัน เธอก็รู้สึกผิดหวังมากอีกครั้ง เพราะเธอยังคงหวังว่าไป๋ยี่เฟยจะสามารถฆ่าหงฉี และล้างแค้นให้ตระกูลลู่ได้

ดังนั้นเมื่อคนของหงฉีวิ่งเข้าไป ลู่เหมียวเหมียวก็ยอมรับชะตากรรมของไปแล้ว

แต่เมื่อเธอเห็นกองภูเขาศพนี้ เธอก็ตกตะลึงไปเลย

หลังจากช็อกอยู่ครู่หนึ่ง ก็มีความกลัวที่เหลือทน

หัวใจของลู่เหมียวเหมียวสั่นสะท้าน เถ้าแก่ไป๋คือคนอะไรกันแน่?

และในขณะนั้น ไป๋ยี่เฟยยังคงมีสีหน้าจางๆ เขาเพียงแค่เหลือบมองไปที่กองภูเขาศพที่อยู่ข้างหลังเขาและถามว่า “คุณไม่รู้สึกว่ามันคุ้นเคยตามากเหรอ?”

หงฉีกลับมารู้สึกตัว จากนั้นก็ส่ายหัวและพูดว่า “ไม่ นี่มันเป็นไปไม่ได้! คนเหล่านี้ล้วนเป็นผู้ติดตามยอดฝีมือระดับที่สอง คุณไม่สามารถฆ่าคนจำนวนมากขนาดนี้ได้ และยังมีผู้ยอดฝีมือระดับที่สองเหล่านั้นด้วย!”

ไป๋ยี่เฟยเยาะเย้ยเมื่อมองไปที่เขา

ในมุมมองของหงฉี มันเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะทำคนเดียว

แต่ศพของคนเหล่านี้ก็อยู่ที่นี่แล้ว มีอะไรที่จะเป็นไปไม่ได้ล่ะ?

“คุณดูสิ” ไป๋ยี่เฟยชี้ไปที่ศพ

ดูอะไรเหรอ?

หงฉีมองไปด้วยความงุนงง ดูศพนั่นเหรอ?

จากนั้นหงฉีก็พบว่า บุคคลคนนี้ไม่ได้ใส่ชุดเครื่องแบบของตระกูลหงเลย ก็คือว่า เขาไม่ได้เป็นคนของตระกูลหง

งั้นเขาก็เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของนักพรตเต๋า ซึ่งเป็นยอดฝีมือระดับที่สองคนหนึ่ง

เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ สีหน้าของหงฉีก็เปลี่ยนไปในทันที เพราะเขาไม่เพียงเห็นยอดฝีมือระดับที่สองคนนี้คนเดียวเท่านั้น เขายังเห็นศพของยอดฝีมือระดับที่สองคนอื่นๆ อีกด้วย

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ยอดฝีมือระดับที่สองที่อยู่ภายใต้บัญชาของนักพรตเต๋าล้วนเสียชีวิตอยู่ที่นี่

หงฉีตกใจ และตอบสนองทันที และตะโกนว่า “ถอนตัว!”

ในขณะที่เขาตะโกนคำพูดนี้ ประตูที่อยู่ข้างหลังเขาก็ปิดลง และมีเสียงกึกก้องดังขึ้นมา

ในเวลาเดียวกัน ผู้คนในชุดดำจำนวนมากก็ปรากฏตัวที่หน้าประตู พวกเขาปิดกั้นประตูทั้งบาน สร้างเป็นวงแหวน ล้อมรอบคนเหล่านี้ และทุกคนก็มีอาวุธของตัวเองอยู่ในมือชิ้นหนึ่งอีกด้วย

ในทำนองเดียวกัน ก็มีคนจำนวนมากปรากฏตัวขึ้นอยู่ด้านหลังของไป๋ยี่เฟย

พวกเขาต่อสู้จากด้านหน้าและด้านหลังเข้ามา ล้อมรอบหงฉีและคนของในตระกูลหงทั้งหมด