บทที่ 789 สีหน้าเปลี่ยนไปมาก

ไป๋ยี่เฟยนั่งนิ่งอยู่กับที่

หงจุนขมวดคิ้ว ในน้ำเสียงของเขาดูหมิ่นยิ่งขึ้น “คนที่คิดเล็กคิดน้อยอย่างคุณ เป็นคนที่ผมเกลียดมากที่สุด หากคุณอยากจะเข้าหาใครสักคน ไปหาที่หงฉี เขาจะต้องเอาคุณอย่างแน่นอน”

“ดังนั้น คุณรีบออกไปซะ อย่ามารบกวนผม”

ไป๋ยี่เฟยยังคงนั่งนิ่งอยู่

เมื่อเห็นเช่นนี้ หงจุนดูเหมือนจะสังเกตเห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติ ขมวดคิ้วและพูดว่า “ยังไม่ไป? หรือว่าจะให้ผมเรียกคนทุบตีคุณออกไปหรือไม่?”

ไป๋ยี่เฟยถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้เมื่อได้ยินคำพูดนั้น กางมือออก แล้วพูดว่า “เมื่อกี้นี้ผมไม่ได้ล้อเล่นกับคุณ ไวน์นี้สามารถพาคุณไปสู่สุคติได้จริงๆ”

“เพราะในนี้มันถูกวางยาพิษจริงๆ”

เมื่อคำพูดนั้นจบลง สีหน้าของหงจุนก็เปลี่ยนไปอย่างมาก

จากนั้นเขาก็อยากจะเอื้อมมือออกไปทันที และคว้าตัวไป๋ยี่เฟย แต่กลับพบว่าร่างกายของเขาก็สูญเสียกำลังลงอย่างกะทันหัน และทันใดนั้นก็มีอาการจุกเสียดในท้องของเขา

“คุณ.........”

หงจุนจับหน้าท้องของเขา และจับจ้องไปที่ไป๋ยี่เฟยด้วยตาเบิกกว้าง และจากนั้นก็เริ่มตะโกนเสียงดังว่า “มีคนไหม! เข้ามาเร็วเข้า!”

จากนั้น คนกลุ่มใหญ่ก็พุ่งเข้ามา

หงจุนชี้ไปที่ไป๋ยี่เฟยทันที และพูดกับกลุ่มคนนั้น “จับตัวเขาไว้เร็วเข้า!”

อย่างไรก็ตาม คนกลุ่มนั้นไม่มีใครขยับตัวเลย

ในเวลานี้หงจุนถึงพบว่า คนเหล่านี้ไม่ใช่คนของตระกูลหง เพราะพวกเขาไม่ได้สวมเครื่องแบบของตระกูลหงเลย

ไม่เพียงแค่นั้น แต่ใบหน้าของคนเหล่านี้ก็แปลกตามาก

หงจุนหันไปมองหน้าไป๋ยี่เฟย และพบว่าการแสดงออกของไป๋ยี่เฟยไม่แตกต่างจากก่อนหน้า ยังคงสงบและใจเย็นมาก

หงจุนตอบสนองทันที โดยคิดได้ว่าคนของเขาอาจจะถูกกำจัดไปหมดแล้ว ดังนั้นเขาจึงกลัวแล้ว “คุณเป็นใครกันแน่? คุณต้องการจะทำอะไร?”

ไป๋ยี่เฟยยืนขึ้นอย่างสงบ แล้วพูดช้าๆ ว่า “ผมได้แนะนำตัวไปแล้วไม่ใช่เหรอ? ผมชื่อไป๋ยี่เฟย”

“ใช่แล้ว ผมยังมีอีกชื่อหนึ่ง ที่เรียกว่าไป๋อี”

“ผมต้องการจะทำอะไรงั้นเหรอ?”

“ผมบอกตั้งแต่ตอนที่คุณดื่มไวน์แล้ว ว่าผมมาเพื่อส่งนายไปสู่สุคติ อ่า ไม่ใช่ นั่นถือเป็นการให้เกียรติมากเกินไปสำหรับตระกูลหงของพวกคุณ ควรจะพูดว่า ส่งพวกคุณไปลงนรก!”

“คุณ!”

หงจุนจ้องไปที่ไป๋ยี่เฟยด้วยดวงตาเบิกกว้างและความไม่น่าเชื่อ

เพราะเขาไม่กล้าเชื่อคนที่อยู่ตรงหน้าเขาเลย ว่าจะเป็นไก่อ่อนแอระดับที่สามที่เขากำลังพูดถึงจริงๆ

และในข่าวที่ได้มาก็บอกว่า เขามีเพียงตัวคนเดียวไม่ใช่หรือ?

คนเหล่านี้มาจากไหนกัน?

หงจุนคิดเรื่องนี้ไม่ออกเลย และก็คิดไม่ออก ความจุกเสียดที่หน้าท้องของเขาทำให้เขามีเหงื่อเริ่มไหลออกทั่วร่างกาย และก็ล้มลงกับพื้นโดยอย่างไร้เรี่ยวแรง

เขาจ้องมองไปที่ไป๋ยี่เฟยและพูดด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อยว่า “กล้าลงมือทำกับผม คุณรู้ผลที่จะตามมาไหม?”

ไป๋ยี่เฟยเย้ยหยันเมื่อได้ยินคำพูดนี้ “ถ้าอย่างนั้นพวกคุณลงมือกับผม คุณรู้ผลที่จะตามมาหรือไม่? ”

วินาทีถัดมา ไป๋ยี่เฟยลดรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา และตะโกนอย่างโกรธเคืองว่า “ตอนที่พวกคุณฆ่าตระกูลู่ มึงแม่งรู้ผลที่จะตามมาหรือไม่? ”

หงจุนกวาดสายตาเย็นชา ดวงตาฉายประกายด้วยความรังเกียจและความเย่อหยิ่ง และก็ตะโกนว่า “ตระกูลลู่คืออะไร? แล้วคุณเป็นอะไร ในสายตาของตระกูลหงของเรา ไม่จำเป็นจะต้องไปคิดถึงผลที่จะตามมา!”

ไป๋ยี่เฟยหัวเราะอย่างโกรธเคืองเพราะหงจุน แล้วส่ายหัวและพูดว่า “ถึงเวลานี้แล้ว คุณยังจะมาคุยกับผมเกี่ยวกับเรื่องสถานะของตระกูลหงของคุณอยู่อย่างงั้นหรือ? แล้วคุณเคยคิดบ้างไหมว่า ตระกูลหงของพวกคุณคืออะไรกันเหรอ? ”

“ตระกูลหงคือราชาแห่งสวรรค์อยู่ในพื้นที่เขตสี่ ใครกล้าที่จะแตะต้องตระกูลหงก็จะต้องตายโหงทั้งนั้น คุณกล้าดียังไงมาถามผมว่าตระกูลหงคืออะไร?” คำพูดของไป๋ยี่เฟย ทำให้หงจุนโกรธมาก

“ก็ไม่รู้ว่าคุณรอดออกมาจากการล้อมฆ่าของน้องชายผมได้ยังไง? ถ้าคุณกล้าแตะต้องผม น้องชายของผมก็จะไม่ปล่อยคุณไปอย่างแน่นอน! จะต้องทำให้คุณตายโหง!”

ทันทีที่เขาพูดจบ เขาก็ได้ยินเสียง “บูม” และลูกบอลกลมก็กลิ้งเข้ามาอยู่ต่อหน้าหงจุน

หลังจากที่หงจุนเห็นว่ามันคืออะไร รูม่านตาของเขาก็ขยายออก และร่างกายของเขาก็หยุดนิ่ง

นั่นคือหัวของมนุษย์

หัวของหงฉี

“หง..........หงฉี?”