บทที่ 809 ความขัดแย้งภายใน

“พวกเขาเปลี่ยนการบังคับใช้แรงงานเป็นการจ้างแรงงานโดยสมัครใจ และพวกเขาไม่มีความสามารถในการจัดส่งสินค้าออกไป เพราะพวกเขาไม่มีเงินเพียงพอสำหรับการดำเนินงานพวกนี้”

“ถึงแม้ว่าพวกเขาจะมีเงินหลายหมื่นล้านในโลกภายนอก พวกเขาก็สู้พวกเราไม่ได้”

“ตามแผ่นของฉัน เพื่อให้คนเหล่านั้นมีความขัดแย้งภายใน พวกเราจะใช้แผนระยะยาว โดยไม่ต้องกังวลว่าจะไม่มีโอกาสกำจัดไป๋ยี่เฟย”

“แต่คุณละ？”

“คุณเคยฟังสิ่งที่ฉันพูดไหม？”

หงจุนไม่สามารถโต้แย้งได้

ก่อนหน้านี้ท่านฉวี่ไปหาหงจุนและบอกแผ่นการทุกอย่างให้เขา ทำให้การประชุมครั้งนั้น จึงมีหลายคนตั้งคำถาม

คนเหล่านั้นล้วนแต่เป็นคนของท่านฉวี่

แต่หงจุนไม่มีความอดทนที่จะรอมากขนาดนั้น

ดังนั้นเขาจึงเลือกวิธีการที่ตรงไปตรงมา โดยฝังระเบิดจำนวนมากไว้ในห้องลับใต้ดินของตระกูลหง

มันค่อนข้างเป็นเรื่องง่ายๆสำหรับยอดฝีมือระดับที่สอง

ท่านฉวี่จ้องมองหงจุน พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา：“ถึงเป็นอย่างนั้น ความคิดของคุณก็ไม่เลว แต่คุณใจอ่อนมากเกินไป！”

คนที่มีอำนาจบางคนที่อยู่ข้างๆ ก็พูดคล้อยตามท่านฉวี่ด้วย

“ใช่แล้ว ถ้าทำตามที่ท่านฉวี่พูดคงดีกว่านี้”

“นี่มันเป็นความผิดของคุณ！”

“แผนการตั้งเยอะ น่าเสียดายจริงๆ！”

คนพวกนี้เมื่อก่อนต่างแย่งกันประจบประแจงหงจุน แต่เนื่องจากตระกูลหงล่มสลาย ตอนนี้พวกเขาทั้งหมดจึงไปประจบประแจงท่านฉวี่ และในขณะเดียวกันก็เหยียบย่ำและดูถูกหงจุน

“ฉันก็ไม่อยากจะว่าคุณเลย คนทั้งหมดของตระกูลคุณโดนฆ่าล้าง ทำไมคุณยังใจอ่อนอีก！”

“ฉันก็ไม่อยากจะว่าคุณอีก ในเมื่อคุณใจอ่อนแล้ว จะมาเสียใจอะไรตอนนี้？”

“ในเมื่อคุณใจอ่อน ไม่คิดถึงเรื่องที่จะแก้แค้นให้คนของตระกูลหง ตอนนี้เพราะผู้หญิงคนหนึ่งเสียชีวิต คุณก็รีบมาอ้อนวอนขอความช่วยเหลือจากท่านฉวี่ ไม่เข้าใจจริงๆเลยว่าคุณคิดยังไง”

“ถ้าคุณฉลาดพอ ก็รีบไสหัวไปซะ”

“ตอนนี้คุณไม่ได้มีอำนาจเหมือนเมื่อก่อนแล้ว”

คำพูดที่ดูถูกเหยียบหยามเหล่านี้ ทำให้หงจุนโกรธมากๆจนกัดฟันตัวเอง

หงจุนกำหมัดของตัวเองไว้แน่น เขามีความแค้นเต็มอก

เขาเกลียดตัวเองที่ไม่เอาไหนในตอนนี้ และเกลียดตัวเองที่ใจอ่อนในตอนนั้น

ตอนนั้นไป๋ยี่เฟยเลือกที่จะเสียสละตัวเอง เพื่อช่วยชีวิตจำนวนมากที่ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ เพื่อลดความคับแค้นใจของพวกเขา การกระทำของไป๋ยี่เฟย ทำให้หงจุนประทับใจในตัวเขา

แต่ว่ามันไม่สามารถลบล้างความแค้นที่ไป๋ยี่เฟยฆ่าล้างคนของตระกูลหง

เป็นเพราะเขาแอบเข้าไปในงานประชุม เห็นใบหน้าของประชาชนทั่วไปเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่จริงใจ และการพัฒนาเมืองเจาหยางต่างๆในอนาคต ทำให้จิตใจของเขาสั่นไหว

ตอนนั้นเขาครุ่นคิด ถ้ามันเปลี่ยนแปลงอย่างที่เขาพูดไว้ เมืองเจาหยางคงจะเป็นสวรรค์ของทุกคน！

ในขณะที่เขาอยู่ในห้องใต้ดิน ตอนนั้นไป๋ยี่เฟยสามารถฆ่าเขาได้ แต่เพราะเสียงตะโกนของลู่เชี่ยน ทำให้ไป๋ยี่เฟยไม่ฆ่าเขา

เขาใช้หนึ่งชีวิตของตัวเอง เพื่อขจัดความแค้นของสามตระกูล

คนที่กล้าทำแบบนี้จะมีซะกี่คน？

ยิ่งไปกว่านั้น หงจุนรู้ดีว่าตระกูลหงทำอะไรไว้ในเขตที่สี่ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ดังนั้นเขาจึงใจอ่อน

เขารู้ว่าไป๋ยี่เฟยได้อาเจียนพิษออกมา แต่เพราะเขาใจอ่อน ก็เลยโกหกลู่เชี่ยนว่าไป๋ยี่เฟยต้องตายแน่นอน

แต่การตายของลู่เชี่ยน ทำให้ความแค้นทั้งหมดในจิตใจของเขาปะทุออกมาอีกครั้ง

“หงจุน รีบไสหัวไปซะ！”

มีคนๆหนึ่งที่อยากประจบประแจงท่านฉวี่ เดินออกมาแล้วผลักหงจุนออกไปและพูดเยาะเย้ย“ตอนนี้แกมันก็แค่หมาหัวเน่า อย่าอยู่ขายขี้หน้าตรงนี้อีกเลย！”

หงจุนกำหมัดของตัวเองไว้แน่นและเงยหน้าขึ้นมา จ้องมองคนๆนั้นอย่างเลือดเย็น

คนๆนั้นตกใจจนตัวสั่น

หงจุนไม่ได้มีดวงตาที่อ้อนวอนขอความช่วยเหลือเหมือนเมื่อสักครู่ ตอนนี้ดวงตาของเขาเลือดเย็นเหมือนดาบคมๆสองเล่ม

ลักษณะท่าทางตอนนี้ของหงจุน พวกเขาเคยเห็นมาก่อน เขาเคยเป็นแบบนี้ตอนที่ตระกูลหงยังไม่ถูกฆ่าล้าง