บทที่ 869 อำนาจของตระกูลไป๋

“ฉันขอโทษ！”หลี่เสว่ยืนขึ้นด้วยความตื่นเต้น เธออยากจะโค้งคำนับและขอโทษหลิวเสี่ยวอิง

หลิวเสี่ยวอิงเห็นการกระทำของเธอก็รีบลุกขึ้นและหยุดเธอไว้ทันที หลิวเสี่ยวอิงดึงตัวเธอไว้และพูดด้วยน้ำตา：“อย่าทำแบบนี้ มันไม่ใช่ความผิดของคุณ อย่าทำแบบนี้เลย เธอช่วยระวังตัวด้วย เดี๋ยวจะกระทบกระเทือนถึงลูกในท้อง”

หลี่เสว่ถูกดึงขึ้นมาและกอดหลิวเสี่ยวอิงร้องไห้ หลิวเสี่ยวอิงก็กอดหลี่เสว่ไว้และร้องไห้เหมือนกัน

ผู้หญิงทั้งสองคนร้องไห้อย่างหนัก

หลังจากพวกเธอร้องไห้เป็นเวลานาน เสียงร้องไห้ก็ค่อยๆเบาลง อารมณ์ของพวกเธอก็ค่อยๆสงบลง

หลี่เสว่เช็ดน้ำตาของตัวเองและพูด：“เสี่ยวอิง พวกเราออกไปเดินเล่นกันเถอะ”

หลิวเสี่ยวอิงพยักหน้า พวกเธออยู่ในห้องแล้วรู้สึกอึดอัด ออกไปเดินเล่นจะทำให้พวกเธอรู้สึกดีขึ้น

จากนั้นหลิวเสี่ยวอิงประคองหลี่เสว่ที่ตั้งครรภ์เดินออกจากห้องผู้ป่วย เดินไปที่ประตูโรงพยาบาล

ในระหว่างที่เดิน หลี่เสว่คิดดีแล้วว่าตัวเองควรทำอะไร

ทั้งสองคนเดินไปถึงหน้าประตูโรงพยาบาล ดูเหมือนหลี่เสว่คิดดีแล้วว่าจะพูดอะไรออกมา“เสี่ยวอิง เธอ……แคร์เรื่องฐานะและชื่อเสียงไหม？”

หลิวเสี่ยวอิงตัวสั่นเมื่อได้ยินคำพูดนี้ และมองหลี่เสว่ด้วยความตกใจ

หลี่เสว่รอคำตอบจากหลิวเสี่ยวอิง หลังจากที่หลิวเสี่ยวอิงตกใจแล้วเธอก็คุกเข่ากับพื้นทันที เธอจับศีรษะของตัวเองและดูเหมือนเธอจะเจ็บปวดมากๆ

อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้ จู่ๆหน้าประตูก็มีรถตู้สีดำขับเข้ามาจอด และจอดด้านหน้าของพวกเธอพอดี

ประตูรถถูกเปิดออก มีชายร่างใหญ่คนหนึ่งลงมาจากรถ และมองหลี่เสว่กับหลิวเสี่ยวอิง

เมื่อหลิวเสี่ยวอิงได้ยินเสียงก็รีบยืนขึ้นมาทันที เธอยืนอยู่ข้างหน้าเพื่อปกป้องหลี่เสว่

ชายคนนั้นมองหลี่เสว่กับหลิวเสี่ยวอิงและพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา“ไป๋ยี่เฟย มีชีวิตที่สุขสบายจริงๆ！”

“คุณเป็นใคร？คุณจะทำอะไร？”หลิวเสี่ยวอิงมองชายคนนั้นอย่างหวาดระแวง

ชายคนนั้นได้ยินคำพูดนี้ก็หัวเราะด้วยความเย็นชา“ไป๋ยี่เฟยจงใจล่อพวกเราออกมาไม่ใช่เหรอ？”

หลิวเสี่ยวอิงกับหลี่เสว่ไม่สามารถขัดขืนได้ พวกเธอถูกชายคนนั้นข่มขู่จนต้องขึ้นรถตู้

รถตู้ขับออกไป

……

ตอนเช้า ไป๋ยี่เฟยตื่นขึ้นมา หยิบโทรศัพท์แล้วดูเวลา มองเห็นข้อความที่ส่งมาจากเบอร์ที่ไม่รู้จัก

“ไป๋ยี่เฟย ภรรยาและคนรักของคุณอยู่ในมือพวกเรา ถ้าคุณต้องการให้พวกเธอปลอดภัย ต้องทำตามที่ฉันสั่ง！”

หลังจากที่ไป๋ยี่เฟยอ่านข้อความจบ เขาก็รีบลุกขึ้นและวิ่งไปที่ห้องพักผ่อนของหลี่เสว่ ปรากฏว่าในห้องไม่มีใครเลย！

ไป๋ยี่เฟยรู้สึกแย่มากๆ จากนั้นเขารีบโทรศัพท์และโทรหาหลี่เฉียงตงกับไป๋หยุนเผิง เพื่อแจ้งให้พวกเขาทราบ และต้องการให้พวกเขาระดมผู้คนเพื่อออกไปหาหลี่เสว่

หลี่เฉียงตงรู้ว่าหลี่เสว่โดนจับตัวไป แต่เขาไม่ได้แสดงปฏิกิริยาอะไรมากนัก แต่ไป๋หยุนเผิงรับรู้เรื่องนี้และด่าไป๋ยี่เฟยทางโทรศัพท์เป็นเวลาสองนาทีเต็มๆ

ไป๋ยี่เฟยไม่ได้ตอบโต้อะไรเลย ปล่อยให้ไป๋หยุนเผิงด่าตัวเองอย่างเดียว

หลังจากไป๋หยุนเผิงด่าจบ เขาก็หายใจลึกๆและพูดปลอบใจว่าไป๋หยุนเผิง“เอาละ สิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้คือรีบหาตัวเสว่เอ๋อให้เจอ ฉันจะระดมคนทั้งหมดของตระกูลไป๋เพื่อออกไปค้นหาพวกเธอ！”

ทำให้ผู้คนของเมืองหลวง เมืองเป่ยไห่ เมืองเทียนเป่ยทั้งหมดรับรู้ได้ถึงบรรยากาศที่ตึงเครียด

ผ่านไปไม่นาน ทั้งสามเมืองนี้วุ่นวายไปหมด ทุกที่มีแต่คนของตระกูลไป๋

พวกเขาแต่งตัวด้วยเครื่องแบบ ถือรูปของหลี่เสว่อยู่ในมือ ค้นหาทุกที่

ทำให้อำนาจที่แท้จริงของตระกูลไป๋ถูกเปิดเผยออกมา

สถานการณ์ที่วุ่นวายแบบนี้ ทำให้ทุกคนตื่นตระหนก และทำให้บางบริษัทประกาศปิดกิจการชั่วคราว

ในเวลาเดียวกัน ผู้อาวุโสที่อยู่ในบ้านเก่าตระกูลไป๋ค่อยๆออกมาทีละคน

และทั้งหมดนี้เกิดขึ้นภายในหนึ่งชั่วโมง

ไป๋ยี่เฟยนั่งอยู่ในห้องพักผ่อนของหลี่เสว่ รอมาหนึ่งชั่วโมงก็ได้รับโทรศัพท์จากอีกฝ่าย

“ไป๋ยี่เฟย เป็นไงบ้าง？กังวลมากใช่ไหม？”

เสียงของอีกฝ่ายได้ใช้โปรแกรมเปลี่ยนเสียง ทำให้ฟังไม่ออกว่าเขาเป็นใคร

แต่ไป๋ยี่เฟยกังวลใจมากจริงๆ เขารอไม่ไหวที่จะไปอยู่ข้างๆหลี่เสว่ทันที

แต่เขารู้ดี กังวลยังไงก็ไม่มีประโยชน์ ยิ่งเป็นเวลาคับขันแบบนี้ เขาก็ยิ่งต้องใจเย็นมากๆ