บทที่ 961 ต้นกำเนิดรถยนต์

หนึ่งวันต่อมา เรื่องนี้ก็ถูกปิดข่าวอย่างน่าอัศจรรย์ และไม่มีใครพูดถึงแม้แต่คำเดียวอีกเลย

........

ในวิลล่าแห่งหนึ่งของเมืองหลวง

ฟางหยันกำลังว่ายน้ำอย่างอิสระอยู่ในสระว่ายน้ำโดยใส่ชุดบิกินี่ หลังจากว่ายน้ำได้ครู่หนึ่ง เธอก็โผล่ออกมาจากน้ำ

ในขณะนั้น ก็มีหญิงสาวในชุดกีฬานั่งอยู่บนฝั่ง หญิงสาวคนนั้นสวยมาก ผิวขาวใส และมีรูปลักษณ์ที่สง่างาม ซึ่งสวยกว่าฟางหยันอีกด้วย

เธอพูดติดตลกกับฟางหยันว่า “คุณไม่กลัวจะเป็นหวัดหรือ ที่มาว่ายน้ำเช้าขนาดนี้?”

ฟางหยันขึ้นฝั่งด้วยรอยยิ้ม หญิงสาวคนนั้นก็ยื่นผ้าเช็ดตัวให้เธอ เธอเอื้อมมือไปรับมันมา แล้วถามว่า “ทำไมที่รักของฉันถึงมาที่นี่?”

“ก็เอาอาหารเช้ามาให้คุณไง” หญิงสาวชี้ไปที่กล่องอาหารบนโต๊ะเล็ก

สีหน้าของฟางหยันดูดีใจมากหลังจากเห็นกล่องอาหาร และทันใดนั้นก็หัวเราะขึ้นมา “โอ๊ย คุณนี่ช่างเป็นเพื่อนสนิทที่ดีของฉันจริงๆ ฉันมีความสุขมากจริงๆ ที่มีคุณอยู่!”

“คุณไม่รู้เลย ในช่วงนี้ผู้จัดการส่วนตัวของฉันคุมเข้มมาก กินแต่อาหารเจ และก็ยังไม่มีรสชาติอะไรเลย ฉันรู้สึกเหมือนกำลังจะเป็นพระในเร็วๆ นี้แล้ว”

หญิงสาวยิ้ม และพูดติดตลกว่า “ต่อไปนี้ฉันสามารถเรียกคุณว่าพี่สะใภ้ได้แล้ว”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ฟางหยันก็แข็งทื่อทันที และสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปตามด้วยเล็กน้อย

เมื่อเห็นเช่นนี้หญิงสาวก็ถามว่า “เป็นอะไรเหรอ?”

ฟางหยันฟื้นคืนกลับมาในทันที ยิ้มและส่ายหัวแล้วพูดว่า “ไม่มีอะไร ก็แค่นึกถึงบางสิ่งบางอย่างขึ้นมาได้อย่างกะทันหัน ได้ยินมาว่าตระกูลของคุณกำลังจะจัดงานแต่งงานกับตระกูลไป๋ และให้คุณแต่งงานกับไป๋ยี่เฟยงั้นเหรอ?”

“เฮ้!” สีหน้าของหญิงสาวดูเศร้า เมื่อได้ยินคำพุดนี้ เธอเดินไปที่เก้าอี้นั่งเล่นแล้วนั่งลง “หยันหยัน ฉันไม่อยากจะแต่งงานเข้าไปเลย และก็ไม่อยากถูกใช้เป็นเครื่องมือที่ต้องเสียสละเพราะผลกำไร.........”

ฟางหยันก็นั่งลงเช่นกันเมื่อได้ยินคำพูดนี้ แววตาของเธอปรากฏร่องรอยของอารมณ์ที่ไม่ชัดเจน จากนั้นก็หันศีรษะแล้วถามว่า “งั้นคุณเคยเห็นไป๋ยี่เฟยหรือไม่? เขาเป็นคนแบบไหนเหรอ?”

หญิงสาวส่ายหัวแล้วพูดว่า “ไม่เคยเห็น แต่ฉันเคยได้ยินจากลี่หย่ามาก่อน และเธอบอกว่าไป๋ยี่เฟยเป็นคนตัวเตี้ยและน่าเกลียดและแถมยังอ้วนอีกด้วย และก็ยังเป็นฆาตกรที่จิตใจโหดเหี้ยมอีกด้วย!”

ผู้หญิงคนนี้เป็นลูกพี่สาวลูกน้องของฉุงลี่หย่าชื่อว่าฉุงลี่ซือ

ในขณะที่ฉุงลี่ซือกำลังพูดขอบดวงตาของเธอก็เป็นสีแดงขึ้นมา

ฟางหยันอดไม่ได้ที่จะรู้สึกทุกข์ใจขึ้นมาเมื่อเห็นเธอเป็นเช่นนี้ สิ่งสำคัญก็คือฉุงลี่ซือมีรูปร่างหน้าตาที่สวยงามมาก มันทำให้คนดูรู้สึกอดทุกข์ใจไม่ได้เมื่อเห็นท่าทางที่อยากจะร้องไห้ของเธอ

“หยันหยัน ฉันไม่อยากจะแต่งงานกับผู้ชายแบบนี้ มันน่ากลัวมากเลยจริงๆ ........” ฉุงลี่ซือร้องให้อย่างเบาๆ “แต่ว่า ไม่มีใครในครอบครัวที่จะยอมฟังฉันเลย”

“คุณว่าฉันควรจะทำอย่างไรดี? ถ้าแต่งงานกับผู้ชายแบบนั้นไป แม้นอนอยู่ตอนกลางคืนก็จะรู้สึกกลัวไปหมด เพราะกลัวว่าเขาจะลุกขึ้นมาฆ่าฉัน........”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ฟางหยันก็อดไม่ได้ที่จะส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้

เธอกำลังคิดว่า ถ้าหากว่าคนที่ต้องแต่งงานกับไป๋ยี่เฟยคือเธอมมันจะดีแค่ไหน?

ฉุลลี่ซือมองไปที่การแสดงออกของเขา และอดไม่ได้ที่จะพูดอย่างโกรธเคืองว่า “คุณเป็นคนแบบไหนเหรอ? ยังบอกว่าเป็นเพื่อนสนิทที่ดีที่สุดอีก คุณไม่อยากพูดอะไรบ้างเลยเหรอ? ”

เมื่อเห็นเช่นนี้ ฟางหยันตบที่ต้นขาของฉุงลี่ซืออย่างไม่เต็มใจ แล้วพูดอย่างช้าๆ ว่า

“ฉันรู้ข่าวเกี่ยวกับไป๋ยี่เฟยอยู่บ้าง คุณอยากรู้ไหม?”

ฉุงลี่ซือกระพริบตา และถามโดยจิตสำนึกว่า “ข่าวอะไรเหรอ?”

ฟางหยันยิ้มจางๆ แล้วพูดว่า “เขาถูกพ่อแม่แท้ๆ ทอดทิ้งตั้งแต่เขายังเป็นเด็ก และเติบโตขึ้นมาอยู่ในชนบทโดยตลอด เขาขยันและขยันขันแข็งมาโดยตลอด และเขาก็ได้สอบเข้ามหาวิทยาลัยที่ดีแห่งหนึ่ง”

“เพียงแต่หลังจากที่เขาออกมา เพราะน้องสาวของเขาป่วย เขาจึงต้องแต่งเข้าตระกูลหลี่ในเมืองเทียนเป่ย และกลายเป็นลูกเขยแต่งเข้าบ้าน”

“ต่อมาหลังจากนั้น ในที่สุดพ่อแท้ๆ ของเขาก็ตามหาเขาเจอ และมอบโหวจวี๋กรุ๊ปให้กับเขา และปล่อยให้เขาบริหารทั้งๆ ที่เขาไม่เคยมีประสบการณ์ทางด้านดูแลจัดการบริษัทมาก่อน เขาไม่เพียงแต่ไม่ทำให้เกิดความสูญเสีย กลับแสดงให้เห็นถึงฝีมือของเขา และสู้จนทำให้หลายบริษัทพ่ายแพ้ไป แม้กระทั่งเย่ฮวนของตระกูลเย่จากสี่ตระกูลยักษ์ใหญ่ก็ไม่สามารถเอาชนะเขาได้”

“จำนวนคนรอบข้างเขาค่อยๆ เพิ่มมากขึ้นเรื้อยๆ หลายคนเต็มใจทำงานให้เขา และติดตามเขา เขาก็มีชื่อเสียงมากขึ้นเรื่อยๆ”

“นอกจากนี้ เขายังรักภรรยาของเขามาก หลายสิ่งหลายอย่างที่เขาทำก็เพื่อภรรยาของเขาทั้งนั้น สำหรับภรรยาของเขาแล้ว แม้กระทั่งชีวิตของเขาเองเขาก็ไม่สนใจ”

“และ.......”

ฟางหยันบอกฉุงลี่ซือเกี่ยวกับไป๋ยี่เฟยที่ตัวเองรู้จัก แล้วถามว่า “ไป๋ยี่เฟยที่เป็นแบบนี้ คุณยังจะคิดว่าเขาเป็นนักฆ่าที่โหดร้ายเลือดเย็นหรือไม่?”

ฉุงลี่ซือตกใจเล็กน้อย นี่เป็นไป๋ยี่เฟยจริงๆ หรือ?

จากนั้นเธอก็คิดอะไรบางอย่าง และพูดว่า “แต่ลี่หย่าบอกว่าเขามีรูปร่างที่เตี้ยและน่าเกลียด เหมือนโจรคนหนึ่ง”

ฟางหยัน “........”

ฟางหยันไม่รู้ว่าควรจะร้องไห้หรือหัวเราะดี และในดวงตาของเธอแสดงถึงความอิจฉาที่ฉุงลี่ซือไม่สามารถมองเห็นได้