บทที่739สลายในทีเดียว

ดวงตาของหลี่เสว่นั้นแดงก่ำ น้ำตาไหลลงมาตามร่องแก้มอย่างเงียบๆ

“จะร้องไห้ไปทำไม?” หูเฟยหงจ้องหน้าหลี่เสว่ด้วยความดุร้าย “แม่งเอ๊ย ฉันยังไม่ทันได้ทำอะไรเธอสักหน่อย เธอก็ร้องไห้แล้ว! รอถึงตอนที่ฉันทำอะไรเธอก่อน ตอนนั้นสิที่ควรร้อง!”

พอพูดจบ หูเฟยหงก็ถอดเสื้อของตัวเองออกจากนั้นเขาก็หันกลับไปถามจูฉวนอู่ว่า “นี่พี่จู มาร่วมวงด้วยกันมั้ย?”

จูฉวนอู่ขมวดคิ้ว เขาไม่ได้บ้ากามขนาดนั้นสักหน่อย เขาจึงตอบไปอย่างเรียบเฉยว่า “คุณทำไปคนเดียวเลย เดี๋ยวผมออกไปโทรหาเรือที่ต้องใช้ในการออกทะเลหน่อย”

พูดจบ จูฉวนอู่ก็เปิดประตูออกไป

หูเฟยหงขำออกมาอย่างชั่วร้าย แล้วเดินเข้ามาหาหลี่เสว่

เมื่อหลี่เสว่เห็นหูเฟยหงเดินเข้ามาหา แววตาของเธอก็ดูสิ้นหวังและหวาดกลัวขึ้นมาทันที

ปากของหลี่เสว่ตอนนี้ถูกเทปกาวพันอยู่ เธอจึงไม่สามารถพูดหรือส่งเสียงออกมาได้

เธอทำได้แค่ส่ายหน้าอยู่นั้น พร้อมกับเปล่งเสียงอู้อู้ออกมา

แต่ในเวลาต่อมา หูเฟยหงก็เดินไปหยุดอยู่ที่ด้านหลังของหลี่เสว่แปบหนึ่ง จากนั้นก็รีบเดินกลับไปล็อคประตูอย่างรวดเร็ว

เมื่อหลี่เสว่เห็นหูเฟยหงทำแบบนั้น เธอก็รู้สึกตกใจทันที เธอรู้ดีว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้

หูเฟยหงเดินไปอีกครั้ง เขาเอามือมากดลงที่ไหล่ของเธอ หลี่เสว่ขัดขืนโดยการพยายามใช้ขาถีบใส่หูเฟยหง แต่เธอก็ไม่สามารถถีบโดนหูเฟยหงเลย

ทันใดนั้น รอยยิ้มที่ชั่วร้ายของหูเฟยหงก็ได้หายไป เขาพูดกับหลี่เสว่ด้วยสีหน้าที่จริงจังว่า “คุณหลี่ครับ ช่วยใจเย็นและฟังผมก่อนนะครับ ผมไม่มีทางทำร้ายคุณแน่นอน……”

ระหว่างที่พูด หูเฟยหงก็แกะเชือกที่มัดหลี่เสว่ออก

หลี่เสว่รู้สึกมึนงง

จากนั้นหูเฟยหงก็คุกเข่าลงตรงหน้าหลี่เสว่งพอหลี่เสว่เห็นแบบนั้น เธอก็ตกใจจนเข้าไปขดตัวอยู่ที่มุมห้อง หูเฟยหงพูดเบาๆ ว่า “คุณหลี่ครับ คุณอย่างส่งเสียงดังนะครับ ช่วยฟังผมให้จบก่อน”

ตอนแรกหลี่เสว่ก็ตั้งจะจะตะโกนออกมา แต่พอเห็นการกระทำของหูเฟยหงแล้ว เธอก็รู้สึกใจเย็นลงเล็กน้อย จากนั้นก็มองหูเฟยหงด้วยความหวาดระแวง

หูเฟยหงจึงรีบพูดขึ้นมาว่า “เราต่างก็ติดกับแล้ว เดิมทีพวกเราตั้งใจจะจับคุณเพื่อใช้เป็นไพ่ตายในการรักษาชีวิตเท่านั้น แต่ไม่นึกเลยว่าเราจะถูกดึงเข้ามายุ่งเกี่ยวกับความลับครั้งใหญ่เข้า”

“พวกเราเป็นคนของท่านหลินสาม แต่เขากลับทอดทิ้งเรา ใช้เราเป็นแพะรับบาป”

“ความจริงเราสามารถปล่อยคุณไปได้ ถึงต้องเป็นศัตรูกับไป๋ยี่เฟยและตระกูลไป๋ก็ตาม แต่มันก็ยังพอมีทางแก้ไข แต่จูฉวนอู่มันไม่ยอมให้ปล่อยคุณไป มันบอกว่าคุณรู้ตำแหน่งของคลังเก็บทองที่สาม”

“มันยังบอกอีกว่ามันรู้ตำแหน่งของคลังเก็บทองที่สองแล้ว แบบนี้ก็เท่ากับมันมีตำแหน่งของคลังเก็บทองสองที่อยู่ในมือแล้ว พอถึงตอนนั้นไม่ว่าใครหน้าไหนก็สามารถถูกมันกำจัดได้อย่างง่ายดาย”

“หลังจากที่กำจัดสี่ตระกูลใหญ่กับสหพันธ์ธุรกิจเมืองหลวงแล้ว มันก็จะให้ผมเป็นรองต่อจากมัน”

“แม่งมันคิดว่าผมโง่ขนาดนั้นเลยรึไง?”

“คนแบบมันน่ะ ถ้ารู้ตำแหน่งของคลังเก็บทองที่สามแล้ว ตอนนั้นก็จะเป็นเวลาตายของผม”

“และอาจไม่ใช่แค่ผมคนเดียว เอาเข้าจริงตอนนั้นตระกูลหูทั้งหมดอาจจะถูกมันฆ่าปิดปากไปเลยก็ได้”

“คุณหลี่ครับ ด้วยเหตุนี้ผมจึงทำได้แค่ขอร้องคุณ ของร้องให้ไป๋ยี่เฟยสามีของคุณช่วยปกป้องตระกูลหูของผมด้วยแล้วผมจะใช้ชีวิตของช่วยให้คุณหนีไปเอง”

หลังจากหลี่เสว่ฟังที่หูเฟยหงพูดจบ เธอก็ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่

ไป๋ยี่เฟยเคยบอกกับเธอจริงๆ ว่าบนหลันเต่ามีคลังเก็บทองซ่อนอยู่ แต่หลี่เสว่ก็ไม่รู้จริงๆ ว่าคลังเก็บทองนั้นอยู่ที่ไหน

แถมตอนนี้หูเฟยหงยังพูดถึงคลังเก็บทองที่สองที่สามอีก งั้นก็แสดงว่าจะต้องมีคลังเก็บทองอีกหนึ่งแห่งใช่มั้ย?

พอหูเฟยหงเห็นว่าหลี่เสว่ยังทำหน้าไม่เข้าใจ เขาก็กัดฟันพูดว่า “คุณหลี่ครับ ผมรู้ว่าตอนนี้คุณมีคำถามมากมาย แต่ผมไม่สามารถอธิบายอะไรได้มากนัก คุณรู้แค่ไปบอกกับไป๋ยี่เฟยว่าจูฉวนอู่รู้ตำแหน่งของคลังเก็บทองที่สองแล้วก็พอ ตอนนี้มันน่ากลัวยิ่งกว่าเต้าจ่างซะอีก”

จากนั้นหูเฟยหงก็คุกเข่าคำนับให้หลี่เสว่ไปทีหนึ่ง “ขอให้คุณหลี่โปรดรับปากด้วย ขอให้คุณหลี่โปรดรับปากด้วย” หลี่เสว่ตกใจจนสะดุ้ง ในที่สุดเธอก็ใจเย็นลงแล้ว จากนั้นก็รีบตอบไปว่า “คุณลุกขึ้นก่อนค่ะ”

“ถ้าฉันสามารถหนีออกไปได้จริงๆ ฉันจะทำตามคำขอของคุณค่ะ”

หูเฟยหงถามย้ำอย่างไม่ค่อยมั่นใจ “จริงเหรอครับ?”

หลี่เสว่พยักหน้า “คุณไม่ต้องเป็นห่วง ตอนนี้ฉันกำลังตั้งครรภ์ลูกของไป๋ยี่เฟยอยู่ ถ้าคุณสามารถช่วยฉันออกไปได้ ก็เท่ากับคุณได้ช่วยทายาทของตระกูลไป๋ไว้ด้วยเช่นกัน ถึงตอนนั้นไม่เพียงแค่ไป๋ยี่เฟยแม้แต่ตระกูลไป๋ก็จะเข้ามาช่วยปกป้องตระกูลของคุณอีกแรงค่ะ”

พอหูเฟยหงได้ยินอย่างนั้นเขาก็ชะงักไป พอเข้าใจแล้วเขาก็รีบลุกขึ้นมา เปิดหน้าต่างออก

จากนั้นเขาก็หยิบเชือกที่ใช้มัดหลี่เสว่ขึ้นมา พอมัดรวมกันแล้ววางลง

เพราะหลี่เสว่กำลังตั้งท้องอยู่ ต่อให้หลี่เสว่กระโดดลงไปจากชั้นสองก็รับประกันไม่ได้ว่าเธอจะไม่เป็นอะไรเลย

“คุณหลี่ ระวังตัวด้วยนะครับ”