บทที่756 ทำให้นายลำบากเลย

เขาลืมไปเลยว่าบนร่างกายยังมีบาดแผลอยู่ อยากจะลุกขึ้นแต่เป็นเพราะว่ากระดูกซี่โครงหักเจ็บปวดมาก แม้แต่จะลุกขึ้นนั่งเขายังทำไมได้

ฉินหัวรีบเดินไปจับเขาไว้ "อย่าขยับเลย นอนดีๆเถอะ"

ไป่อี้เฟยมองฉินหัวและยิ้มอย่างดีใจก่อนจะพูด "พี่ฟื้นขึ้นมายืนอยู่ต่อหน้าผมดีๆแบบนี้ ผมก็ดีใจมากแล้ว"

จากนั้นฉินหัวก็ยิ้มบางๆออกมาก่อนจะเอ่ยอย่างขอโทษ "ทำให้นายลำบากเลย"

"ไม่เลย" ไป๋ยี่เฟยส่ายหน้าพลางยิ้ม"ได้รู้ว่าพี่ยังสบายดี ยืนอยู่ต่อหน้าผมแบบนี้ผมก็ดีใจมากแล้ว"

ทั้งสองคนมองหน้ากันก่อนจะยิ้มออกมา ไม่มีใครพูดอะไร

แต่ไม่นานนัก จู่ๆไป๋ยี่เฟยก็คิดอะไรบางอย่างออกจึงเอ่ยอย่างรู้สึกผิด "พี่......คือว่าคลัง เก็บทองที่สาม......ผมใช้ไปนิดหน่อย"

ฉินหัวได้ยินดังนั้นก็ส่ายหัวเบาๆก่อนจะพูด "ผู้เฝ้าคลังเก็บทองแทนประเทศ แต่ไม่ได้จัด

อยู่ในองค์กรแถมยังไม่มีเงินเดือนให้ ฉะนั้นสามารถใช้ทองคำได้นิดหน่อยในกรณีพิเศษ

เพื่อประคองชีวิตของตัวเอง"

"แต่ว่า ก็ไม่ได้ให้ใช้อย่างไม่จำกัดนะ แต่ที่นายใช้ไปยังไม่ถึงขีดจำกัดของที่กำหนดไว้

ไม่ถึงสิบเปอร์เซ็นต์ด้วยซ้ำ ฉะนั้นไม่ต้องกังวล"

"ที่เหลียงเหว่ยชาวใช้แบบนั้นสิถึงเรียกว่าเยอะ ว่ากันว่าบทองคำมูลค่ากว่าห้าแสนล้าน

หยวนถูกปล่อยออกมา"

ไป๋ยี่เฟยได้ยินอย่างนั้นก็ตกตะลึง

ห้าแสนล้าน！

นี่มันเยอะอย่างกับเลขใหญ่มากแล้ว

ฉินหัวครุ่นคิดก่อนจะพูด "บางทีอาจจะไม่ได้เยอะแค่เท่านี้นะ"

ไป๋ยี่เฟยไม่รู้จะอธิบายความรู้สึกของตัวเองอย่างไรแล้ว

เขาเงียบไปครู่หนึ่งก่อนที่จะเอ่ยถาม "ตอนนี้ผู้เฝ้าคลังเก็บทองที่หนึ่งก็ชัดเจนแล้ว แล้วผู้เฝ้าคลังเก็บทองที่สี่ล่ะเป็นใครกัน?"

“ฉันเองก็ไม่รู้ เบื้องบนเขาไม่ได้พูดอะไรลึกลับมาก แบบนี้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับคลังเก็บทองทั้งสามแห่ง คลังเก็บทองที่สี่ก็ยังคงถูกปิดบังอยู่เสมอ”

ไป่อี้เฟยคิดทบทวนแล้วเอ่ย "หรือว่า......"

ฉินหัวยิ้มเล็กน้อย และในขณะที่พูดเขาก็นำนาฬิกาในมือแล้วยื่นให้ไป๋ยี่เฟยดู "ไม่ว่ายังไงก็ตาม ตอนนี้ภารกิจของฉันก็เกือบเสร็จสิ้นแล้วต่อไปพวกเราก็เจอกันแบบปกติได้แล้ว"

นาฬิกาที่อยู่ในมือของเขานั้น เป็นนาฬิกาที่ไป่อี้เฟยมองให้เป็นของขวัญในวันแต่งงาน

ไป๋ยี่เฟยมองแล้วก็ยิ้มออกมาพลางเอ่ย "เยี่ยมไปเลย"

ทั้งสองคนพูดคุยกับไปสักพัก ฉินหัวก็ต้องไปหาโจวฉวี่เอ๋อแล้ว แต่ว่าก่อนที่เขาจะไปก็เอ่ยกับไป๋ยี่เฟยว่า"ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง ก่อนหน้านี้ฉันทำการตรวจสอบเหมือนว่าจะมีคลังเก็บทองที่ห้าด้วยแต่ก็มีความเป็นไปได้ว่าจะเป็นของปลอม"

หลังจากพูดจบฉินหัวก็ไม่ได้สนใจอะไรเดินออกไปทันที

แต่ไป๋ยี่เฟยกลับตกอยู่ในความคิด ตอนที่อยู่คลังเก็บทองที่สาม เขาพบถ้ำทองคำสองแห่ง ทองในถ้ำทองคำที่สองนั้นมากกว่าถ้ำแรกหลายสิบเท่าอย่างเห็นได้ชัด

อีกอย่างซาเฟยหยางก็ถูกขังไว้ที่ถ้ำทองคำที่สอง

ทันใดนั้นไป๋ยี่เฟยก็คิดถึงความเป็นไปได้อีกอย่างหนึ่งขึ้นมา

......

หลังจากฉินหัวออกมา เขาก็กลับไปที่ห้องของตัวเอง

ภายในห้อง โจวฉวี่เอ๋อนั่งอยู่ข้างขอบหน้าต่างโดยหันหลังให้เขาและมองไปที่ทะเลนอกหน้าต่าง

ฉินหัวมองไปที่ด้านหลังของโจวฉวี่เอ๋อ และนึกถึงวันแต่งงานของพวกเขา

วันนั้นทั้งๆทีเป็นวันแต่งงานของพวกเขา แต่เขากลับกลายเป็นอัมพาตและไม่ฟื้นขึ้นมา

อีกเลย

เธอต้องเสียใจมากแน่ๆ!

เมื่อเขาได้เห็นตัวตนใหม่ของโจวฉวี่เอ๋ออีกครั้ง เขาอยากจะเข้าไปปลอบเธอมากแค่ไหน แต่เขาทำไม่ได้เขาไม่สามารถเปิดเผยตัวตนของเขาได้

ดังนั้นเขาจึงได้แต่เฝ้ามองมันอย่างเงียบๆ แม้กระทั่งแสร้งทำเป็นไม่รู้จักก็ตาม

ต่อมา เขาทนไม่ได้ดังนั้นเขาจึงแสร้งทำเป็นสนใจเธอ

หลังจากนั้นเธอก็พูดกับเขาว่า ฉันจำคุณได้

ทันใดนั้น เขาก็จำได้ว่าพวกเขาอยู่ด้วยกันก่อนจะแต่งงาน

ฉินหัวเดินเข้าไปช้าๆ และนั่งข้างๆโจวฉวี่เอ๋อโอบไหล่เธอเบาๆด้วยมือของเขา

โจวฉวี่เอ๋อตัวสั่น จากนั้นหันไปมองที่ฉินหัว

ทั้งสองมองหน้ากัน

"ฉวี่เอ๋อ..."ฉินหัวเอ่ยปากก่อน

โจวฉวี่เอ๋อไม่ได้ตอบกลับ และมองเขาด้วยใบหน้าที่เย็นชา

ฉินหัวรู้สึกเจ็บปวดเล็กน้อยอยากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่ก็พูดไม่ออก

"ฉวี่เอ๋อ..."

ในช่วงเวลาต่อมา โจวฉวี่เอ๋อโผล่เข้าสู่อ้อมแขนของเขาและร้องไห้ออกมาเสียงดัง