บทที่852 ยังไม่ตัดใจ

อู๋เยว่ส่ายหัวทันที "ไม่ๆๆ เป็นความผิดของฉันเอง มันเป็นความผิดของฉันทั้งหมด!"

เมื่อเผชิญหน้ากับอู๋เยว่เช่นนี้ ความโกรธในใจของไป๋ยี่เฟยก็ยิ่งเพิ่มขึ้น

ความโกรธของเขาไม่เพียงแต่เป็นเพราะเหลยหมิงเท่านั้น แต่ยังรวมไปถึงหลันเต่าและกฎที่น่ารังเกียจของหลันเต่าด้วย

ไป๋อี้เฟกลั้นความโกรธ จากนั้นก็ให้เธอนั่งลงบนเก้าอี้และพูดว่า "ฉันรู้ว่าตอนนี้มันไม่มีประโยชน์ที่จะพูดอะไรเลย แต่ฉันก็ยังอยากจะบอกเธอว่าที่นี่ฉันจะทำตามกฎ ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม ใครฝ่าฝืนกฎจะได้รับโทษตามนั้น"

"แม้ว่าจะเป็นพี่น้องของฉัน ฉันก็จะไม่ใจอ่อน!"

อู๋เยว่กลัวมากและไม่รู้ว่าไป๋ยี่เฟยพูดถึงอะไร

เมื่อเห็นสิ่งนี้ ไป๋ยี่เฟยก็จับไหล่ของเธอไว้และร่างกายของเธอก็สั่นสะท้าน

เขากล่าว "แค่บอกฉันมา ฉันสามารถให้ความยุติธรมกับเธอได้ คนที่ทำร้ายเธอคือเหลยหมิงและฉันจะให้เขาใช้ชีวติชดใช้ความบริสุทธิ์ของเธอ"

อู๋เยว่ตะลึง จากนั้นก็มองเขาด้วยความประหลาดใจ เธอส่ายหัวอย่างรุนแรงและพูดว่า "ไม่... ไม่ต้อง ไม่จำเป็น ฉันไม่สมควรได้รับมัน!"

ท่าทีของอู๋เยว่นั้นนั้นอ่อนแอเกินไป และอ่อนแอเกินกว่าที่จะเรียกความยุติธรรมให้กับตัวเอง

ไป๋ยี่เฟยไม่ได้สนใจเธออีกต่อไป แต่กลับพูดว่า "เธอไปก่อนเถอะ"

แต่อู๋เยว่ทรุดลงคุกเข่าลงบนพื้นพร้อมพูดด้วยความตื่นตระหนก "ฉัน... ฉันถูกจับโดยตระกูลจ้าวตั้งแต่ฉันยังเป็นเด็ก อยู่ในตระกูลจ้าวไม่รู้ว่าต้องทนทุกข์ทรมานมามากเท่าไหร่ ฉันต้องการจากไปทุกขณะ แต่หลังจากออกจากตระกูลจ้าวไปแล้วฉันไม่รู้ว่าจะไปไหนได้บ้าง? "

"เขา... เขาเป็น... แต่เขาก็ฆ่าคนที่เคยรังแกฉันด้วย ดังนั้น ฉัน... ฉันจะไม่โทษเขา”

ไป๋ยี่เฟยเงียบลงเมื่อได้ยินเช่นนี้

หลังจากนั้นไม่นานเขาก็ดึงอู๋เยว่ขึ้นมาและถามเธอว่า "งั้นถ้าให้เธอแต่งงานกับเหลยหมิง เธอยินยอมหรือเปล่า?"

อู๋เยว่ส่ายหัวด้วยความตื่นตระหนกและพูดว่า "ไม่ๆ ฉันไม่คู่ควร ฉันไม่คู่ควรกับเขา”

ไป๋ยี่เฟยมองเธออย่างจนปัญญา แต่เขาก็เข้าใจความหมายของเธอเช่นกัน คนอย่างเธอต้องการแค่ที่พักพิงเท่านั้น

ดังนั้นไป๋ยี่เฟยจึงให้คนมาพาเธอไปปักหลักให้ดี

……

ห้องประชุมของสำนักงาน อู๋เยว่ยืนอยู่ข้างหลังเหลยหมิง

ฉางเชี่ยวมองไปที่เหลยหมิงและพูดอย่างเย็นชา "ได้ยินแล้วใช่ไหม?"

เหลยหมิงก้มศีรษะลงและตกใจผสมงงงวยเล็กน้อย เขาตั้งใจโค้งคำนับให้ไป๋ยี่เฟยและพูดว่า "พี่ไป๋ ฉันผิดไปแล้ว ฉันขอโทษ ฉันเคยคิดว่าคุณ... แต่ตอนนี้คุณสามารถมั่นใจได้ว่าฉันจะไม่กล้าที่จะทำอีก ฉันจะปฏิบัติต่ออู๋เยว่อย่างดี ถ้าฉันทำให้เธอผิดหวัง ฉันยินดีที่จะรับโทษด้วยความตาย"

ไป๋ยี่เฟยพูดอย่างเย็นชา "สัญญามีไว้สำหรับอู๋เยว่ ไม่ใช่ฉัน"

……

เมื่อเรื่องนี้ได้รับการแก้ไขแล้ว ขั้นตอนต่อไปคือการแก้ไขปัญหาเหมืองทองถูกโจมตี

ในความเป็นจริงนั้น เมื่อครึ่งเดือนก่อนไป๋ยี่เฟยคาดไว้แล้วว่าตอนนี้เขายึดครองเขตที่สามและเขตที่สี่มาได้แล้ว มันคงเป็นไปไม่ได้ที่จะเอาชนะเขตอื่นๆเพียงคนเดียว

ดังนั้นเขาจึงตั้งใจว่าหากจะไม่ทำก็ไม่ทำ แต่ถ้าจะทำก็ทำให้สุด ปล่อยให้อีกสามเขตเริ่มโจมตีเขาก่อน

ผู้คนที่ส่งเสียงโห่ร้องที่สถานที่ในวันนี้ ไม่ต้องคิดเรื่องนี้ก็รู้ว่าถูกส่งมาจากอีกสามเขต

ไป๋ยี่เฟยนึกถึงเทคนิคเดิมที่เคยใช้ในสถานที่จัดงานเมืองเจาหยางได้ ดังนั้นคราวนี้เขาจึงใช้การเคลื่อนไหวเดิมนี้และส่งคนไปยังอีกสามเขตโดยตรง โดยแอบเผยแพร่ว่าคนนอกจะโจมตีพวกเขา

ดังนั้นผู้กุมอำนาจในอีกสามเขตจึงไม่สงบอีกต่อไป

ไป๋ยี่เฟยต้องการฆ่าเหลยหมิงต่อหน้าสาธารณชน ในสถานที่จัดงานจากนั้นคนที่อยู่ในฝูงชนจะส่งข่าวกลับทันทีและพวกเขาไม่จำเป็นต้องพูดคุยแยกกันเพื่อให้รู้ว่านี่เป็นโอกาสที่ดีที่สุด

ในไม่ช้าพวกเขาจะเกิดการต่อสู้ครั้งใหญ่ แต่ถ้าเหลยหมิงถูกฆ่า พวกเขาจะสูญเสียนายพลและแม้กระทั่งเกิดความขัดแย้ง แต่ถ้าพวกเขาไม่ฆ่าพวกเขาจะไม่สามารถให้คำอธิบายกับชาวเมืองกวงหมิงได้

นี่เป็นปัญหาที่ยาก ไม่ว่าจะเลือกอย่างไรก็ยากที่จะจัดการ

แต่ไป๋ยี่เฟยฆ่าเหลยหมิงโดยตรง

เมื่อพูดถึงสิ่งนี้ก็ต้องขอบคุณพวกเขาสามเขตใหญ่ที่เข้าโจมตีพวกเขาพร้อมกัน

เพราะถ้าไม่มีสามเขตหลักโจมตีในเวลาเดียวกัน ก็อาจมีคนที่สงสัยว่านี่ไม่ใช่เหลยหมิง เพราะการโจมตีของพวกเขา ความสนใจของทุกคนจึงถูกดึงไปที่เรื่องอื่น

ดังนั้นการสังหารเหลยหมิงของไป๋ยี่เฟยจึงทำให้พวกเขาตกใจได้ แต่พวกเขาจะไม่สงสัยว่ามันเป็นเรื่องจริงหรือไม่จริง?

ยิ่งไปกว่านั้นหลังจากได้ยินข่าว ไป๋ยี่เฟยก็แสร้งตกใจโดยเจตนา และฉางเชี่ยวที่อยู่ด้านข้างก็ร่วมเล่นละครไปด้วย ทุกคนที่เห็นจึงเชื่อ