บทที่921 ลอบโจมตีอีกครั้ง

"นายฆ่าคุณชายสามแห่งสำนักหนานเหมิน ฉันในฐานะผู้นำศึกครั้งนี้ จะต้องฆ่านายให้ได้"หยุนอิงยิ้มอย่างชั่วร้ายพร้อมเอ่ย

ไป๋ยี่เฟยตอบถาม"แล้วยังไง?"

หยุนอิงไม่มีทางฆ่าเขาหรือจะพูดอีกอย่างว่าไม่มีทางฆ่าเขาได้ง่ายๆ ไม่อย่างนั้นก็ไม่จำเป็นต้องพูดอีก

แต่ว่าเรื่องราวมันไม่ได้ง่ายดายอย่างที่ไป๋ยี่เฟยคิด

จู่ๆหยุนอิงก็ยื่นมือออกมาวางไว้บนอกของไป๋ยี่เฟย

ไป๋ยี่เฟยชะงักยังไม่ทันได้โต้ตอบ พลันรู้สึกได้ถึงเรี่ยวแรงอันมหาศาลกำลังโจมตีที่หน้าอกของตัวเอง

"ปัง!"

จากนั้นตัวของเขาก็ลอยกระเด็นออกไปทันที

"ปั่ก!"

สุดท้ายก็ล่วงลงที่พื้น

ตอนที่เขากำลังพยุงตัวลุกขึ้นยืนพลางกุมหน้าอกไปด้วย แล้วเขาก็รู้สึกคาวในลำคอแต่ก็ยังสามารถกลั้นไว้ได้ไม่ได้อาเจียนออกมา

"เธอบอกว่าจะมาเจรจากับฉันไม่ใช่เหรอ?เจรจาอะไรล่ะ?นี่คือมาเพื่อลอบโจมตีฉันเรอะ?"เขาจ้องหน้าหยุนอิง

หยุนอิงยักไหล่เบาๆพร้อมกับแบมือเอ่ย"นายลอบโจมตีฉันก่อนไม่ใช่หรือไง?ถือว่าแลกกันไง"

ไป๋ยี่เฟย"......"

พูดกันตามตรง พอเห็นท่าทางของหยุนอิงตอนนี้ จู่ๆไป๋ยี่เฟยก็นึกถึงจื่ออี จื่ออีดูๆแล้วก็เหมือนคนอายุแค่สามสิบกว่า แต่จริงๆแล้วเธออายุแปดสิบกว่าปีแล้ว

ดังนั้น หยุนอิงที่ดูท่าทางเหมือนแค่คนอายุยี่สิบกว่าปี แถมยังมีความสามารถเก่งกาจขนาดนี้อีกด้วย อายุจริงๆคงจะ......

ไป๋ยี่เฟยกุมหน้าอกของตัวเอง เขารู้ว่าฝ่ายตรงข้ามออมมือให้ไม่อย่างนั้นเขาคงตายไปนานแล้ว

ไป๋ยี่เฟยถอนหายใจช้าๆก่อนจะเอ่ย"ตอนนี้คุยได้หรือยัง?"

หยุนอิงพยักหน้า "มานั่งสิ นั่งก่อนแล้วค่อยคุย"

ไป๋ยี่เฟยส่ายหน้า "ไม่ล่ะ คุยแบบนี้เลย"

หยุนอิงมองเห็นถึงความกังวลของไป๋ยี่เฟยจึงยิ้มแล้วเอ่ย "ยังอยากมีชีวิตอยู่มั้ย?"

ไป๋ยี่เฟยพูด "ใครไม่อยากมีชีวิตอยู่?"

หยุนอิงยิ้มออกมาอีกครั้งพลางพูด "อยากร่วมมือกับฉันมั้ย?"

"ร่วมมือ?"ไป๋ยี่เฟยชะงัก

หยุนอิงพยักหน้าก่อนจะเอ่ยต่อไม่อย่างนั้น นายคิดว่าฉันจะมาคุยกับไอ้กระจอกอย่างนายเรื่องอุดมการณ์ของชีวิตหรือไงล่ะ?"

ไอ้กระจอก?

ไป๋ยี่เฟยได้ยินคำพูดอย่างนี้อีกครั้ง ภายในใจก็รู้สึกขุ่นเคือง

แต่ต่อให้เขาโมโหจะมีหนทางอื่นมั้ยล่ะ?

เพราะท้ายที่สุดแล้วความแข็งแกร่งของทั้งสองฝ่ายต่างกันมาก ไป๋ยี่เฟยไม่สามารถเอาชนะเธอได้เลย และเขาไม่สามารถพูดอะไรได้เลยไม่ว่าเขาจะโกรธแค่ไหนก็ตาม

แต่ไม่ว่าฝ่ายตรงข้ามจะเป็นอย่างไร ไป๋ยี่เฟยก็ไม่มีทางร่วมมือกับสำนักหนานเหมิน เขาไม่มีทางร่วมมือกับศัตรูทรยศประเทศของตัวเอง!

"ฉันขอปฏิเสธไม่ร่วมมือ"ไป๋ยี่เฟยตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงเย็นชา

หยุนอิงส่ายหัวเบาๆ"นายฟังฉันก่อนแล้วค่อยให้คำตอบ"

ในตอนนี้ หยุนอิงดูเหมือนเด็กสาวที่เฉลียวฉลาดและการเคลื่อนไหวของเธอก็เร็วมาก แต่พอเห็นแบบนี้ไป๋ยี่เฟยกลับรู้สึกรังเกียจ เพราะไม่รู้ว่าจริงๆแล้วเธออายุเท่าไหร่กันแน่

หยุนอิงพูดต่อ "ครั้งนี้ที่มาหลันเต่าเพื่อโจมตีพวกนายไม่ใช่ความตั้งใจของฉัน ฉันเพียงแค่ทำตามคำสั่ง ยิ่งไปกว่านั้นคนที่ปลุกปั่นเรื่องนี้มาจากจีนแผ่นดินใหญ่"

ตอนแรกไป๋ยี่เฟยไม่อยากฟัง แต่คำพูดที่เธอพูดครั้งนี้ไม่ได้มีการดูถูกคนอื่นแต่อย่างใด ขณะเดียวกันสิ่งที่เธอพูดถึงคือจีนแผ่นดินใหญ่

เพราะคนของสำนักหนานเหมินบอกว่า แผ่นดินใหญ่ทางภาคเหนือแต่เดิมเรียกว่าจีนแผ่นดินใหญ่ ในมุมมองของการแบ่งดินแดน ดินแดนทางตะวันตกเฉียงใต้ของสำนักหนานเหมินก็ถือว่าเป็นของจีนแผ่นดินใหญ่ แต่พวกเขาไม่อยากจะยอมรับ ดังนั้นจึงเรียกมันว่าแผ่นดินใหญ่ภาคเหนือ

ไป๋ยี่เฟยคิดตามแล้วเอ่ย"เหลียงหมิงเยว่ใช่มั้ย?"

หยุนอิงได้ยินดังนั้นก็มองหน้าเขาอย่างตกใจ"นายรู้?"

ตอนที่ไป๋ยี่เฟยอยู่ที่วัดฝูอิงก็เดาได้ว่าเป็นฝีมือของเหลียงหมิงเยว่ ไม่อย่างนั้นก็คงไม่ไปเจอกับคนของสำนักหนานเหมินสามคนนั่น

หยุนอิงตกใจกับเรื่องนี้มาก"ฉันดูถูกนายเกินไป"

แต่ว่าไม่นานเธอก็เอ่ยต่อ"เป็นเหลียงหมิงเยว่จริงๆ ใช่แล้ว นายรู้หรือเปล่าว่าความสามารถที่แท้จริงของเหลียงหมิงเยว่นั้นอยู่ระดับไหน?"