บทที่926 จุดลมปราณ

หลังจากผลักหมัดของดาร์สอกไปได้ ก็ใช้ศอกอีกข้างหนึ่งฟาดเข้าไปที่อกของดาร์ส

แต่มันก็เหมือนกับเขาฟาดเข้ากับกำแพงเหล็ก ข้อศอกของเขาชาไปหมด

เพียงแค่ชะงักในเสี้ยววินาที หมัดอีกข้างของดาร์สก็ชกเข้าที่ไหล่ของไป๋ยี่เฟย

"ปึงง!"

ไป๋ยี่เฟยกระเด็นออกไปทันที

......

พอเห็นไป๋ยี่เฟยกระเด็นออกมา หลิวเสี่ยวอิงก็ทนไม่ไหวทิ้งร่มในมือด้วยความร้อนใจอยากจะบุกเข้าไป แต่กลับถูกเจิ้งซงรั้งไว้

หลิวเสี่ยวอิงมองไป๋ยี่เฟยที่อยู่บนเนินสูงด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวล

ส่วนพวกสำนักหนานเหมินที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกลับร้องเฮด้วยความสนุกสนาน

"เยี่ยมไปเลย!"

"ท่านดาร์สผู้ทรงพลัง!"

"ฆ่ามัน!"

ดาร์สมองไป๋ยี่เฟยพร้อมกับยิ้มอย่างชั่วร้าย ดวงตาเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งและดูถูกเหยียดหยาม"ความสามารถของแกไม่เลวเลย ใกล้จะถึงยอดฝีมือระดับที่หนึ่งชั้นกลางแล้ว แต่น่าเสียดายที่แกมาเจอฉัน"

พูดจบประโยคดาร์สก็หัวเราะเยาะเบาๆ ใช้เท้าเหยียบบนศรีษะของไป๋ยี่เฟย "หมัดแกที่ชกบนร่างกายฉัน มันเหมือนแค่กำลังจั๊กจี้"

"ปึง!"

ตอนที่เอ่ยประโยคนี้เขาก็ยกเท้าขึ้นเตรียมจะเหยียบกระแทกลงไป

ไป๋ยี่เฟยรีบหลบอย่างรวดเร็ว และตรงที่ๆเขาอยู่เมื่อกี้ก็ดาร์สเหยียบจนลึกเป็นหลุมราวสิบเซนติเมตร

ดาร์สเห็นไป๋ยี่เฟยหลบก็ไม่แปลกใจ ยิ้มออกมาพร้อมกับมองหน้าไป๋ยี่เฟยเอ่ย "ไม่รู้จริงๆว่าพวกแกไปเอาความกล้ามาจากไหนถึงกล้ามาท้าทายฉัน?"

พูดจบประโยคนี้ ดาร์สก็ยกเท้าขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับเตะไปทางไป๋ยี่เฟย

ไป๋ยี่เฟยไม่ได้หลบแต่อย่างใด แต่กลับยกแขนทั้งสองขึ้นตั้งการ์ดป้องกันเท้าของดาร์ส

แต่ก็ดูเหมือนว่าจะไม่มีประโยชน์อะไร ไป๋ยี่เฟยยังคงถูกดาร์สเตะจนกระเด็น

ดาร์สมองไป๋ยี่เฟยที่กระเด็นออกไป ก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างเย็นชา "และยังกล้ามาบอกฉันว่า มาแก้แค้นเพื่อไอ้ลูกน้องกระจอกๆ?"

"แก้แค้นห่าอะไร?มารนหาที่ตายชัดๆ!"

"ไอ้พวกภาคเหนือหน้าโง่!"

แต่ทว่าพอเอ่ยจบประโยคนี้ สีหน้าเขาก็สั่นไหวขึ้นมาทันที เพราะเขามองเห็นแววตาของไป๋ยี่เฟย

ไป๋ยี่เฟยค่อยพยุงตัวลุกขึ้นมาจากพื้น ใช้ดวงตาที่วาวโรจน์ของเขานั้นจ้องมองดาร์สเขม็ง

ภายในดวงตาที่วาวโรจน์นี้ไม่ได้มีความหวาดหวั่นหรือความกลัวอย่างที่เขาคิดไว้ แต่กลับเป็นความแน่วแน่

ความแน่วแน่นี้ทำให้ดาร์สรู้สึกถึงหายนะ

ดังนั้นเขาจึงก้าวถอยหลังโดยอัตโนมัติ เพื่อถอยห่างจากไป๋ยี่เฟย

แต่เพียงก้าวขาถอยหลังไปก้าวเดียวไป๋ยี่เฟยก็พุ่งเข้าใส่เขาอย่างบ้าคลั่ง ในสถานการณ์นี้ เขาทำได้เพียงตอบโต้กลับปล่อยหมัดเข้าใส่ไป๋ยี่เฟย

อย่างไรก็ตามกำปั้นของเขากลับถูกจับไว้กลางอากาศโดยไป๋ยี่เฟยด้วยมือทั้งสองข้างในอ้อมแขนของเขา

ดาร์สตกใจช็อกไม่ทันได้คิดอะไรมากมาย ก็ใช้มืออีกข้างชกหมัดเข้าใส่หน้าไป๋ยี่เฟย

แม้ว่าความสามารถในการต่อต้านการโจมตีของไป๋ยี่เฟยนั้นไม่ได้แข็งแกร่งเท่าดาร์ส แต่ความเร็วของเขานั้นเร็วกว่าดาร์ส ดังนั้นเมื่อหมัดของดาร์สกำลังจะตกลงไปบนร่างของไป๋ยี่เฟย ไป๋ยี่เฟยก็หมุนตัวและร่างของเขาก็อ้อมไปด้านหลังของดาร์ส

จากนั้นไป๋ยี่เฟยก็กระโดดใช้ขาทั้งสองข้างล็อกเอวของดาร์สเอาไว้ จากนั้นก็ใช้แขนทั้งสองข้างบีบคอดาร์สจากทางด้านหลัง เป็นทักษะการล็อกตัวจากทางด้านหลัง

ไป๋ยี่เฟยนั้นเรียนรู้เทคนิคการล็อคตัวครั้งแรกเมื่อเขาเริ่มเรียนกังฟู

หลังจากนั้นเนื่องจากได้เรียนรู้กังฟูมามากแล้ว เทคนิคการล็อกตัวที่เรียนมาในตอนแรกนั้นก็แทบจะไม่ได้ใช้ แต่เป็นทักษะนี้ที่ทำให้คนที่อ่อนแอกว่าสามารถเอาชนะผู้แข็งแกร่งได้

ดาร์สรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยกับการเคลื่อนไหวของไป๋ยี่เฟย แต่เขาก็โล่งใจเช่นกันเพราะไป๋ยี่เฟยเป็นแบบนั้นและเขาไม่สามารถใช้เล่ห์เหลี่ยมของนักฆ่าได้

ดังนั้นดาร์สจึงจับแขนของไป๋ยี่เฟยด้วยมือข้างหนึ่ง พยายามจะเหวี่ยงเขาออกไปและในขณะเดียวกันก็ใช้ศอกของมืออีกข้างดันไปข้างหลังและตีหน้าอกของไป๋ยี่เฟย

คนข้างล่างเห็นแบบนั้นก็พากันหัวเราะเสียยกใหญ่

"ไอ้โง่นี่มันมาจากไหนวะ ถึงได้เอาท่าพวกนี้มาต่อสู้กับท่านดาร์ส?"