บทที่ 174 คนของหนานกงหยูนมาแล้ว

มือใหญ่ของหลินหยางราวกับมีเวทมนตร์ หลังจากไม่กี่นาที จิ่งตันก็เริ่มเกิดอารมณ์แล้วถอนหายใจอย่างแรง และเธอก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป กอดหลินหยางเอาไว้แล้วโยกตัวไปข้างหน้า ความรู้สึกที่เต็มเหนี่ยวได้แผ่กระจายทั่วร่างในทันที

และความรู้สึกเต็มอิ่มที่ไม่เคยมีมาก่อนได้ส่งมาที่สมองของเธอ เสียงครางที่เย้ายวนได้ร้องออกมาจากปากของเธอในทันที

เวลาได้ค่อยๆผ่านไปเป็นนาทีเป็นวินาที ผ่านไปทุกๆไม่กี่นาที ร่างกายของจิ่งตันก็จะแข็งตัวขึ้นทีนึง หลังจากผ่านไปชั่วโมงกว่า จิ่งตันได้แต่นอนถอนหายใจแล้วซบที่อ้อมกอดของเขาโดยไม่มีแรงจะขยับไปไหนได้อีก

“เป็นยังไง ตอนนี้เชื่อความสามารถของผมหรือยัง？”หลินหยางกอดจิ่งตันแล้วหัวเราะถามเธอ

เธอใช้สายตาครึ้มมัวกวาดไปที่หลินหยางทีนึง กลิ่นไอเย้ายวนมีเสน่ห์เผยอออกมาอย่างหมดจด：“คุณมันก็เหมือนควายตัวนึงไม่มีผิด นาเกือบจะเน่าเพราะคุณแล้ว”

หลินหยางหัวเราะเบาๆทีนึง แล้วหยิบมือถือออกมา：“คุณบอกที่อยู่ของคุณมาหน่อย พรุ่งนี้คุณกลับบ้านไปได้เลย ผมจะส่งครีมแผลลายขวดนึงไปให้คุณพรุ่งนี้เลย”

“ยังมีเหลือจริงหรอคะ？นี่ถือว่าฉันเข้าทางประตูหลัง ใช้เส้นสายซื้อมาได้ ใช่มั้ยเนี่ย？”จิ่งตันกระพริบตาอย่างเจ้าเล่ห์

“ฮ่าๆ ไม่หรอกครับ ถ้าคุณอยากได้จริง ผมส่งไปให้คุณเพิ่มอีกขวดก็ไม่ใช่ปัญหาหรอกครับ”หลินหยางพูดอย่างใจกว้าง ตีซี้กับจิ่งตันตอนนี้ เผื่อว่าอนาคตไปทำธุรกิจที่เมืองเซินไห่แล้ว ผลประโยชน์ที่ได้รับ ต้องเกินค่ากว่าครีมแผลลายสองขวดนี้แน่นอน

อีกอย่าง ต้นทนของครีมแผลลายสองขวดนี้ คงยังไม่ถึงหนึ่งหมื่นหยวนเลยมั่ง？

แล้วเขาก็ได้คุยกับจิ่งตันต่ออีกครึ่งชั่วโมงกว่า จากนั้น หลินหยางก็ได้ลุกกลับบ้านไป เดิมทีจิ่งตันก็กะอยากจะส่งหลินหยางกลับ แต่เมื่อกี๊ออกกำลังกายดุเดือดไปหน่อย ทำให้เธออ่อนแรงไปทั้งตัว ไม่มีแรงลุกเดินได้แล้ว ได้แต่ส่งเขาด้วยสายตา

“ประธานเจียง นี่ก็คือครีมแผลลายค่ะ”ในห้องทำงานที่เลิศหรูอลังการ ผู้หญิงเย้ายวนคนนึง ได้เอาครีมแผลลายขวดนึงมาให้กับชายหัวล้านคนนึงตรงหน้า

ประธานเจียงมีชื่อว่าเจียงหัว “คือกรรมการผู้บริหารของบริษัทเครื่องสำอางเอซีซีในเมืองเจียงหลิง

เขาจับขวดที่ประณีตสวยงามเล่นอยู่ในมือ เจียงหัวหรี่ตาลงแล้วตบที่ไหล่ของตัวเอง ผู้หญิงเข้าใจความหมายของเขา แล้วเดินไปข้างหลังของเจียงหัว มือขาวๆวางบนไหล่ของเจียงหัวแล้วนวดขึ้นมา ท่าทางคล่องแคล่วมาก เห็นชัดว่าคงทำงานแบบนี้มานาน

“ยัยบ้าไป๋เซียนเฉ่า นี่เธอคิดจะเข้ามาแข็งขันทำธุรกิจเครื่องสำอางจริงหรอเนี่ย？”เจียงหัวพูดกับตัวเองคำนึง สำหรับเขาที่อยู่เมืองเจียงหลิงมาครึ่งค่อนชีวิต ในแวดวงธุรกิจไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่ของเมืองเจียงหลิงเขารู้เรื่องทุกอย่าง เมื่อปีนั้น นักธุรกิจหญิงปีศาจในวงการอย่างไป๋เซียนเฉ่า ได้ทำเอาธุรกิจเสื้อผ้าของเมืองเจียงหลิงเกิดพายุนองเลือดครั้งใหญ่ เขายังรู้สึกว่าเรื่องมันเพิ่งผ่านมาเมื่อวานนี้นี่เอง

ตอนนั้น ธุรกิจเสื้อผ้าของเมืองเจียงหลิงเกือบ70%ล้วนแล้วแต่เป็นของไป๋เซียนเฉ่าทั้งนั้น ธุรกิจเสื้อผ้าของเมืองเจียงหลิงถูกปีศาจอย่างเธอกวาดจนเรียบในเวลาอันสั้น และวงการเสื้อผ้าถูกเธอทำจนยุ่งเหยิง วิธีการที่น่าสยองขวัญนี้ทำให้คนยากที่จะลืมได้

ผู้บริหารของธุรกิจเสื้อผ้าท่านหลาย ต่างก็ยกย่องแฟนเก่าของไป๋เซียนเฉ่าเป็นเหมือนเทพองค์นึง ถ้าไม่ใช่เขาคนนี้ ที่ทำให้ไป๋เซียนเฉ่าเสียโฉม จนไป๋เซียนเฉ่าล้มระเนนระนาดแล้วละก็ เมืองเจียงหลิงคงมีแต่บริษัทของเธอใหญ่อยู่เจ้าเดียว และไม่อาจมีเจ้าอื่นได้อีก

ตอนนี้ ไป๋เซียนเฉ่าจะก้าวเข้ามาในวงการเครื่องสำอาง เจียงหัวรู้สึกกดดันอย่างหนัก ตัวเองได้ทำงานต่อสู้ในเมืองเจียงหลิงอยู่หลายปี ถึงมีธุรกิจนี่เป็นของตัวเอง ถ้าหากตอนนี้ ถูกไป๋เซียนเฉ่ากวาดล้างแล้วละก็ ต้องกระทบตัวเองอย่างหนักแน่ๆ

“สามารถดูออกมั้ย ว่าทิศทางการพัฒนาของยัยนี่ในอนาคตไปทางไหน？” เจียงหัวได้หรี่ตาถาม

เลขาผู้เซ็กซี่ได้ยินแล้วก็จัดเรียนความคิดแล้วพูด：“ก่อนหน้านี้ ไป๋เซียนเฉ่าเคยพูดว่า แผนการพัฒนาที่วางไว้ในอนาคตคือเครื่องสำอางระดับล่าง แต่ราคาก็ยังสูงลิ่วอยู่ดี วัดจากสายตาแล้วเครื่องสำอางที่ขวดนึง200กรัม ราคาไม่ต่ำกว่าหนึ่งพันหยวน และเธอก็ยังรับประกันด้วยว่า ครีมนี้มีประสิทธิภาพที่ช่วยให้ผิวขาวเนียชุ่มชื่นได้จริง ไม่มีผลข้างเคียงใดๆแน่นอน”

ได้ยินที่เลขาตอบแล้ว เจียงหัวได้ขมวดคิ้วไว้จนแน่น ถ้าหากเป็นคนอื่นที่พูดว่าไม่มีผลข้างเคียงแล้ว ละก็ เจียงหัวคงต้องเบะปากใส่เขาแน่ เครื่องสำอางส่วนใหญ่ล้วนแล้วแต่สังเคราะห์จากทางเคมี ใช้นานเข้าจะดีต่อผิวจริงได้หรอ？

แต่สำหรับคำพูดของไป๋เซียนเฉ่านั้น เขาคงต้องชั่งน้ำหนักดูดีๆซะหน่อย ชื่อเสียงที่ร้ายกาจของนางมารร้ายคนนี้ ถึงเวลาจะผ่านไปสองปีแล้ว ก็ยังไม่เคยจางหายไป

“เดี๋ยวเธอไปติดต่อหลิวจิ่นของ‘บีเค’ให้ฉันหน่อย ให้มาปรึกษาหารือว่าจะเผชิญหน้าต้านทานกับไป๋เซียนเฉ่ากันยังไงดี เป็นคู่แข่งกันมานาน ก็ควรหยุดลงแล้วหันมาร่วมมือกันซะที ”เจียงหัวสั่ง

“ค่ะ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้เลยค่ะ ”เลขาสาวพูดคำนึง แล้วก็จะปล่อยมือที่ช่วยเจียงหัวนวดไหล่ออก

“เดี๋ยวก่อน”ตอนที่หญิงสาวเซ็กซี่กำลังจะจากไปนั้น มือที่ปล่อยออกจากไหล่ก็ถูกเจียงหัวดึงไว้：“ขอเอ็กเซอร์ไซส์ก่อน”

“ประธานเจียง คุณนี่ร้ายจริงๆเลยนะคะ！”ถึงแม้จะถูกผู้ชายจับมือไว้ แต่เลขาสาวก็ไม่มีท่าทีตกใจเลยสักนิด กลับยิ้มให้เจียงหัวด้วยรอยยิ้มเย้ายวน บิดเอวของเธอแล้วเดินเข้าไปหาเจียงหัว มือน้อยๆราวกับงูเลื้อยเข้าไปในกางเกงของเจียงหัว

เจียงหัวลับตาไว้ ดื่มด่ำกับสาวสวยตรงหน้าที่กำลังถอดเสื้อตัวเองออกจนหมด ไม่นาน ไส้เดือนน้อยก็โผล่ออกมา

เลขาสาวไม่ได้รังเกียจและรู้สึกขยะแขยง อ้าปากแดงๆแล้วก้มหัวลงไปเลย

ร่างกายที่อ้วนท้วมของเจียงหัวได้สั่นไปทีนึง หลังจากไม่กี่นาทีก็เริ่มทนไม่ไหวอีกต่อไป จับหัวของเลขาสาวขึ้นลงอย่างแรง……

และในห้องประชุมของบริษัท“บีเค”ผู้บริหารระดับสูงก็ได้จัดการประชุมอย่างเร่งด่วน แต่พอประชุมได้ไม่ทันไร ทุกคนต่างก็ก้มหน้าไม่พูดอะไรอีกเลย บรรยากาศดูกดดันมาก

“ประธานหลิว ทางบริษัท‘เอซีซี’ได้ติดต่อมาค่ะ ผู้บริหารของเขาอยากจะเชิญท่านไปทานข้าวด้วยกันค่ะ ”สาวหน้าตาดีคนนึง ได้รายงานต่อคนที่อยู่ข้างหน้าสุด

ความคิดเห็น